"တီချယ်.."
စာသင်နေစဉ်လဲ့ရောက်လာရင်သူမပြုံးလေသည်။
"အော်..တီချယ်လဲ့ မိဘမဲ့ကျောင်းကိုစာရေးပေးလိုက်တယ်ေနာ် တီချယ်ဒေါ်လဲ့ဝတ်မှုန်နှင့်တီချယ်ဒေါ်မြတ်သီရိမေမှလှူဒါန်းပါသည်လို့"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်တီချယ်ရယ်"
မြယွန်းသည်ပါးစပ်နားရွက်တိတ်ချိတ်တော့မည်အထိပြုံးနေလေသည်။ လဲ့ရင်ခွင်ထဲတွင်သာရှိခဲ့ဖူးသည့်အမျိုးသမီး။ မြတ်ဘယ်လောက်ပင်ပြတ်သားခဲ့သည်ပြောပါစေ သူမဘယ်လိုတိတ်တစိတ်ပြိုကွဲခဲ့ရသည်ကိုသူမသာအသိဆုံးပင်။
"တီချယ်"
"ရှင့်"
ရှင့်တဲ့ ထူးတဲ့ပုံလေးကအသဲယားစရာ။
"သမီးစာမေးချင်လို့"
"မေးလေ ကလေးလေး"
ကလေးလေးဆိုတဲ့နာမ်စားအားမြယွန်းနှစ်သက်သည်။ မြယွန်း မြတ်အားချစ်မိနေခဲ့သည်ကိုမြယွန်းလက်ခံခဲ့သည်။ သို့သော် လဲ့နှင့်မြတ်အားသဘောတူနေသည်မှာမေပျာက်ပြယ်သေး။
"ဒီအပုဒ်ကလေ...."
"....တီချယ်ရှင်းပြတာနားလည်လား ကလေးလေး"
"ဟုတ်ကဲ့တီချယ် ကျေးဇူးပါရှင့်"
"စာတွေလိုက်နိုင်တယ်မလား ကလေးလေး"
"ဟုတ်ကဲ့တီချယ်"
"သမီးအသက်ကဘယ်နှနှစ်ရှိပြီလဲ"
"၁၅ပါတီချယ်"
"၁၅..."
မြယွန်း၏အပြုံးလေးကြောင့် မြတ်သူမအားအသဲယားကာခေါင်းေလးပွတ်ေပးလိုက်သည်။ မြယွန်းလည်းအတော်သေဘာကျပုံရသည်။ ကလေးလေးဟူသည့်နာမ်စားသည် ကလေးတိုင်းကိုေခါ်ခဲ့ေသာ်လည်း မြယွန်းကိုတေွ့ခဲ့ချိန်မှစ၍သူမတစ်ဦးထဲသာေခါ်ချင်ေတာ့သည်။ မြယွန်းသည်မြတ်၏မသိစိတ်ကသဘောကျအောင်စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ မြတ်သည်သူမအားမနှစ်ကတည်းကပင်သတိထားမိခဲ့သည်အထိ။
မြယွန်းတစ်ေယာက်နောက်ဆုံးတန်းတွင်ထိုင်ကာသူမဂိုက်အားစောင့်အားနေလေသည်။ အနည်းငယ်ခေါင်းမူးသလိုဖြစ်နေသောကြောင့်မှောက်နေသည်။ မြတ်သူမအနားကဖြတ်သွားသည်ကိုသူမမသိလိုက်။ မြတ်ပြန်အလာ မြယွန်းမှောက်နေသေးသ၍သူမအားရပ်ကာလက်ပိုက်ပြီးကြည့်နေလေသည်။ မှောက်ထားသည့်အနေထားမို့ သူမမျက်နှာအားသေချာမမြင်ရပေ။ သူမသေချာမြင်ရအောင်ပင်ငုံကြည့်မှသာ မြယွန်းသိပြီးရုတ်တရက်ထလိုက်သည်။ ထိုအခါမှသာမြတ်ပြုံး၍ထွက်သွားလေသည်။ မြယွန်းကတော့ပြုံးပြုံးလေးကျန်ခဲ့လေသည်။ ဒီရက်ပိုင်းမြယွန်းနှင့်မြတ်အနည်းငယ်ရင်းနှီးမှုရခဲ့ကြသည်။ အစိမ်းသက်သက်ကြီးမဟုတ်ပဲမြယွန်းအားနမည်နှင့်လူတွဲ၍သိနေပြီဖြစ်ပြီး သူမနှင့်အတူရှိလျှင်ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြစ်သွားလေသည်။
YOU ARE READING
မဟာရတနာမြိုင်စံအိမ်
القصة القصيرة*မြယွန်းသီရိဒေဝီ* "တီလင်းရဲ့ဖြစ်တည်မှူတိုင်းကိုမြတ်နိုးတယ်" *လင်းစန္ဒီမေ* "နောင်ဘဝမှာတော့...မြနဲ့ပြန်စုံစည်းခွင့်လေးပေးပါ" *မြတ်သီရိမေ* "ငါ့မာနထက် ပိုချစ်တဲ့သူက....." *လဲ့ဝတ်မှုန်* "ချစ်လွန်းလို့..စိတ်ချရတဲ့သူလက်ထဲထည့်ပေးခဲ့တာပါ" *မြယွန်းထိုက်* "တီခ...
