SAHAF

"Sevgi ve Kırgınlık"

Merhaba, nasılsınız canlarım?

Öncelikle 1.2 K parlayan yıldızımız oldu. O kadar mutluyum ki. Destek veren herkese çok teşekkür ederim. Bana harika bir doğum günü sürprizi oldu.

Zeynep ile Sinan'ın sınavı asıl başlıyor diyebilirim. Dram ağırlıkta olacak biraz. İkisi de bir sevda sınavına tabii tutulacak. Geçer miyiz bu sınavı da dersiniz?

Kerem ve Sinan'ın dostluğunu her zaman çok sevmişimdir. Daha sahici gelir bana.

Bölüm şarkımız; Teoman - Güzel Bir Gün ✨

Keyifli okumalar, sizi çok seviyoruuum! 🤍

. 🦋

Telefonun ellerimden kayıp gittiğini hissettiğimde annem endişeli ve üzgün gözlerle bana bakıyordu. Dedem odama girip şefkatli bir şekilde yanıma oturup yanağımı okşadı ve konuştu.

“Ağla kuzum. ” acıyla yutkunup ağlamaya başladığımda dedem beni göğsüne bastırıp saçlarımı okşamaya başlamıştı. Hıçkıra hıçkıra belki de ilk defa ağlıyordum karşısında. Ağlamamın sebebi hem korku hem de kırgınlıktı ama bunu kendime dahi itiraf edemiyordum.

“Dede, ne olur gideyim lütfen. ” böyle kalsam sabahı zor ederdim.

“Ne münasebet! Otur oturduğun yerde. Gece vakti hiçbir yere gidemezsin. Ayrıca daha bu mesele var. ” babam telefonu göstererek kaşlarını çatıp bana kızgınlıkla baktığında korkuyla yerime sindim. Dedem de aynı kızgınlıkla dedeme baktı.

“Kızın arkadaşı yaralı. Acil bir durum. Kızım şu telefondan halanı ara gelsin yalnız gitme. ” dedeme minnetle bakarak teşekkür ettiğimde hemen dediği gibi telefonumu alarak halamı aradım ve dolabımdan eşofman takımı alarak konuştum.

“Üzerimi değiştireyim. ” dedem başını salladığında odadan çıkarken babam da ardından çıkmış dedeme söyleniyordu.

“Kız başına bu saatte nereye yolluyorsun baba! Allah aşkına yakışır mı hiç bize? Ne idüğü belirsiz çocuğun yanına yolluyoruz. ” dedem sinirle konuştu.

“Birgül yanında. Hem bu kadar endişelendiğine göre Zeynep ona değer veriyor. Bıraksaydım da üzüntüsünden kahrından sızlanıp dursa mıydı kız?” babam sinirle tekrar söylenmeye devam ederken bende üzerimi aceleyle değiştirerek Kerem'i tekrar aradım.

“Alo Kerem, ben geliyorum. Neredesiniz şu an? ” Kerem nefes nefese konuştu.

“Şimdi hastaneye geldik. Yaralanmış, bakacaklardı. Bir de bilinci yerinde değildi. Bakıyorlar şimdi. Dur Osman'a haber vereyim sana eşlik etsin yalnız gelme. ” başımla sanki görürmüş gibi Kerem'i onaylayıp hastanenin adını öğrendiğimde mantomu üzerime geçirirken halam kapıyı çaldı. Nefes nefese kalmıştı.

Dedem kapının yanına gelerek avcuma para sıkıştırıp konuştu.

“Bir şeye ihtiyacın falan olur, yanında bulunsun. Dikkatli ol e mi kuzum? ” dedemi onaylayarak başımı sallarken dedem gülümseyerek konuştu.

“Dualarımız arkadaşınla... ” utanarak dedeme baktığımda dedem anlamıştı sanki. Kapının önünde bir taksi durduğunda içinden Osman inerek konuştu.

“Zeynep, hadi. ” başımı sallayıp dedemle vedalaştıktan sonra koşar adımlarla taksiye ilerledik halamla. Taksiye bindiğimizde Deniz de arabanın içindeydi. Ne ara onun da haberi olmuştu anlamasam da sorgulamadan bacağımı sallayarak hastaneye bir an önce gitmeyi bekledim.