SAHAF

"Evsiz"

Herkese selam, nasılsınız? Ben iyiyim çok şükür, sınavımın açıklanmasını bekliyorum ama bir dersten kalacak gibiyim. Neyse daha finaller var diye enseyi karartmıyorum ama ağırlık vermem gerekiyor.. 😏

Öncelikle bunu bir geçiş bölümü olarak düşünün rica edeceğim, içime sinmedi çünkü sınav çalışma aralarımda yazdım.

Mert Yazıcıoğlu, "En İyi Erkek Oyuncu" ödülünü aldığı için çok ama çok mutluyum. Kesinlikle hakedilmiş bir ödüldü. Işıltısı bol olsun, gurur duyuyorum. ✨🤩 Senaristimiz ve yönetmenimiz de ödül alarak Kızıl Goncalar toplam 3 ödüle sahip oldu. Benden mutlusu yok, hele bu haftaki bölümden sonra havalardayıııımmm! 💃🏻☘️❤‍🔥

Bu geçiş bölümünden sonra gerçekten ağır bir dram geliyor demedi demeyin. Sinan'ın bu dedesinin vefatı ve evsizlik sahnelerinin paralellerini yazmalıydım çünkü her izlediğimde beni derinden etkileyen bir konu bu. 🥲

Ocak ayına kadar 1K olur muyuz sevgili okuyucularım? Ocak ayında benim doğum günüm var ve bu bana en büyük hediye olacak..🤩💃🏻 #SinZey temalı hikâyede ikinci sıradayız ve bu büyük bir gurur. 1K işini çözelim lütfen, ne kadar çok oy ve yorum o kadar sıralamalarda yükselme demek.. 🙏🏻🧿🤍

Hikâyemiz için Twitter hesabı açtım,

@sahafonwatty 🎀 lütfen gelmeyi unutmayın! ✨🤩

Geçiş bölümü olduğu için herhangi bir şarkı önerim yok ne yazık ki, size önerim slow bir şarkıyla okumanız olacaktır. 30 oy ve bolca yorumdan sonraki yeni bölümde görüşmek üzere, hoşçakalııınnn!💜😽

. 🦋

Banyodan süpürge ve maşrapayı alıp geri geldiğimde Sinan koltuğa oturmuş, başını sıvazlıyordu. Eda beni görüp elimden süpürgeyle maşrapayı alıp baş işaretiyle Sinan'ın yanına geçmemi işaret ettiğinde ona minnetle gülümsedim. Eda elimden aldığı süpürge ve maşrapayla cam kırıklarını toplarken Deniz de çerçevenin içindeki benim beğendiğim resmi koltuğun üzerine koyduğunda tebessümle baktım bir süre resme.

Sinan da benim gibi resme bakarken yanına yaklaşarak oturdum ve elini tuttum.

"İyi misin?" ne diyebileceğimi bilemiyordum. Oldukça şaşkındım.

"Bilmiyorum." diyerek cevapladı beni. Başını sağa sola sallarken başımı omzuna yaslayıp fısıldadım.

"Ben her zaman senin yanındayım. " Sinan bana eğilip baktığında gözlerindeki ışıltıyı hissedebiliyordum. Zil çaldığında Işık kapıya koşarak açtı. Sinan sanırım tekrar anne ve babasının geldiğini sandı ki yine gerilmişti.

Annemle halamı görünce ayağa kalkıp yanlarına gittim.

"Anne, hala? " Işık ellerindeki torbaları alırken annem nefes nefese konuştu.

"Babanın arkadaşı babanı çağırdı da gelebildim şükür. Sinan yavrum nerede? " annem gözlerini kıstığında göremediği için biraz etrafı inceledi. Sinan yanımıza geldiğinde annem onu görünce kollarını açtı. Sinan biraz afallasa da anneme sarıldığında ağlamaya başladı. Annem de onunla birlikte ağlarken dolan gözlerimi elimle siliyordum.

"Ah kuzum.. Dün gelecektim ama işte. " halam Işık'a yardım edip torbaları içeriye taşırken bende öylece durmuştum.

"Olsun Meryem teyzem, gelmen yeter. " Sinan, anneme sarılıp ağlarken annem de ağlamıştı.