SAHAF

"Grup Ödevi"

Merhaba, nasılsınız?

Oy sınırı çoktan geçilmiş ve ben hazırlıksız yakalanmışım. Final sınavlarım vardı onlara çalışmaktan bölüm yazamadım apar topar yazınca da böyle saçma sapan bir şey oldu. İçime hiç sinmiyor bu bölüm ama atmak zorundaydım.

Bolu'da ki otel yangınında dilerim ki bir yakını olan okuyucum yoktur. Çok ama çok üzüldüm, Allah'tan rahmet yakınlarına sabırlar diliyorum.

Bu bölümlük kendi istediğiniz şarkıyla okursanız çok sevinirim. Kafamı çok veremeden alelade yazdığım bir bölüm oldu ama diğer bölüm bunu telafi etmeye çalışacağım.

Hikâyeyi uzatmak istemiyorum. 30. Bölümdeyiz şuan. Tadında bırakmak istiyorum ama işlenecek çok da konu var aslında. Ne yapacağımı gerçekten bilemiyorum. Önerilerinize ihtiyacım var bu hususta.

Oy sınırımız 40 yeniden. Beni motive edecek bol yoruma ihtiyacım var 🤭 sizleri çok seviyorum! 💜

Allah'a emanet olun, keyifli okumalar. 🎀

. 🦋

Taksi şoförüne halamın evini tarif ederken telefonumun çalmasıyla çantamdan telefonumu çıkardım. Sinan diye tahmin etmiştim ama Eda'ydı. Kaşlarımı kaldırarak telefonu açtığımda Eda gülerek konuştu.

“Alo Zeynep, bunu söylemeden balayına gitseydim içimde kalırdı hemen şimdi söylemek istedim. ” Kaşlarımı kaldırarak Eda'yı dinlemeye devam ederken konuştum.

“Ne söyleyeceksin?” merak etmiştim oldukça.

“Ayakkabımın altında kimlerin ismi silinmiş tahmin et. ” Gözlerimi devirmeden edemedim.

“Ay ilahi Eda! Balayına giderken gerçekten buna mı takıldın?” iç çekerek konuştum. Hala sinirim geçmemişti.

“Öf bir kere de bölmesene ya. Neyse, Kerem hadi uzatma söyle diyor. Söylüyorum o zaman. Sen ve Sinan'ın ismi silinmiş sadece. Diğerleri olduğu gibi duruyor. Yani bu ne demek oluyor? Bizden sonraki evlenecek çift sizsiniz! Elbise falan bakmaya başlayayım da belli olmaz size. ” Eda kıkırdadığında tam cevap verecektim ki tekrar konuşmaya devam etti.

“Neyse ben şimdi kapatıyorum. Gelince bol bol konuşuruz. ” gülümseyerek cevap verdim.

“Hadi iyi tatiller size. Dikkat edin. ” Eda beni gülerek onayladıktan sonra telefon kapandı.

Eda'nın söyledikleri zihnimde dönerken iç çektim. Ne kadar kızgın da olsam ben Sinan'ı seviyordum.. İnşallah diye geçirdim içimden..

                                        •        •        •

Atkıma iyice sarılarak okula doğru ilerlerken havanın tüm soğukluğu yüzüme vururken tüm vücudum irkiliyordu. Kulaklarımın üşüdüğünü hissediyordum.

Okula geldiğimde bahçede kimsenin olmadığını görünce kaşlarımı kaldırdım. O kadar soğuktu ki artık bahçede oturulmuyordu tabii. Endişeyle saatime baktığımda daha ilk derse on dakika kaldığını görünce sakinleştim. Yetişmiştim.

İki gün halamda kalmış, halamla beraber dertleşip ders çalışmıştım. Bu süreçte Sinan defalarca arasa da aramalarına geri dönmemiştim.

Sınıfa girdiğimde tüm gözleri bir anlığına üstümde hissettiğimde derin bir nefes alarak sessizce sırama doğru ilerledim. Can gelmiş yerleşmişti bile. Kimseyle muhattap olmadan atkımı çıkararak yanıma astım. Çantamdan defterimi çıkarıp hocayı beklemeye başladım.