Everything About You

Chapter Nine

MELODY

Wow wacht wat? Harry wil wat? Hij en de jongens willen dat ik mee ga op tour? Ik weet het niet, straks mag het niet van het management, en dan? Ik kijk Harry aan die me met een kleine glimlach aankijkt. ''Vindt je het een leuk idee?'' vraagt hij. Ik knik maar ik zie dat Harry niet overtuigd is. ''Het is gewoon dat ik bang ben dat het management nee gaat zeggen.'' voeg ik eraan toe. Nu is het zijn beurt om te knikken. ''Het komt vast wel goed en anders zeggen we gewoon dat je mijn vriendin bent, want vriendinnen van de jongens mogen wel altijd mee.'' lacht hij. Ik sla hem zacht tegen zijn arm en barst in lachen uit. "Hazz wat gaan we vandaag doen?" Vraag ik lachend. "Ik weet wel iets!" Zegt hij terwijl hij me mee trekt. We lopen naar buiten en pakken mijn fiets. Harry fietst en ik zit achterop. Ik ben echt bang dat hij me niet kan houden. Maar ik moet hem vertrouwen, dat doe ik ook. "Waar gaan we heen?" Vraag ik uiteindelijk. "Hou je mond even en kijk om je heen" zegt Harry grinnikend. Ik herinner me serieus niks. Waar the fuck zijn we. Harry fietst het bos in en stopt na 5 minuten op een open plek. "Waar zijn we?" Vraag ik. Harry's gezicht betrekt. Hij lijkt teleurgesteld. "Weet je nog dat je op je 12e wegliep van huis?" Vraagt hij zacht. Ik knik. "Toen raakte ik verdwaald in het bos" zeg ik ook zacht. "Ik heb je toen gevonden, dat was daar" Harry wijst naar een boom. Of ja er naast eigenlijk. Ik loop in trans er naar toe en duw de bladeren wat aan de kant. Het is raar maar het is net alsof je op een hele andere plek bent. De zonnestralen lijken van goud en er staan een paar herten. Ik glimlach en ga tegen een boom zitten. "H-Hoe.. wow, dat je dit nog weet?!" Stamel ik verbaasd. "Ja tuurlijk Mel" zegt hij. Hij loopt naar het midden van het veld en gaat liggen. Ik sta op en loop naar Harry. "Harry?" "Ja?" Ik ga ook liggen. "Wat dacht je toen je er achter kwam dat ik mezelf pijn doe?" Fluister ik. "Ik dacht: kut kut dit is allemaal mijn schuld, ik had nooit naar het management moeten luisteren!" Fluisterd Harry. "Het is niet jouw schuld." Zeg ik om hem gerust te stellen. Ookal is het wel zijn fout. Ik leg mijn hoofd op zijn brost en kijk naar de wolken. ''Harry? Wanneer zouden de jongens eigenlijk komen?'' vraag ik na een tijdje. ''Volgende week ergens'' antwoord hij. Ik sluit mijn ogen even. Ik word wakker van Harry die me door elkaar schud. ''Mel wakker worden!'' zegt hij. Ik open mijn ogen en zie dat het al schemert. ''Hoelang heb ik geslapen?'' vraag ik moe. ''Geen idee want ik heb zelf ook geslapen'' grinnikt hij. ''Laten we maar terug gaan naar jouw huis'' zegt hij als ik ook op sta. Ik knik en we lopen naar mijn fiets. Ik ga achter op zitten en Harry wacht. "Waar wacht je op?" Vraag ik.