Universe Ruler/ Bangİnho

27

Yorum yapmayı unutmayın

İyi okumalar...
...

"Peşimden gelecek kadar çok mu seviyorsun beni?"

Oldukça yakınından gelen sesle gözlerimi araladım hızlıca ve üzerime eğilmiş, lordun kırmızı gözleriyle karşılaştım. Bir an nerede olduğumu sorgularken telaşlanmış, hiç düşünmeden dikleşmeye çalışınca da lordun kafasına vurmuştum kafamı ve tekrardan uzanmıştım acıyan burnumu tutarak.

Kıkırdadı Minho. Bu halim ona komik mi gelmişti? Hem bekle bir dakika, onun burada ne işi vardı? Ben bayıldıktan sonra Jisung onu iyileştirip getirmiş miydi? O zaman neden diğerlerinin sesini duymuyordum?

"Beni buraya gelecek kadar sevdiğini daha önce söyleseydin, ben gelirdim yanına seni çok bekletmeden."

Minho'nun dalga geçercesine konuşmasına karşılık göz devirdim ve "Neyden bahsediyorsun?" diye mırıldandım, üzerime eğilmeyiniz bırakıp yere oturan bedenle dikleşirken. Gözlerimi önce etrafta gezdirdim, karanlıktı; sanki bir boşluk gibiydi. Sonraysa yanımda oturan lorda baktım.

"Oh, farkında değil misin?" Kafasını yana yatırdı Minho, gözlerini üzerimde gezdirdi. "Gerçi hiçbir insan arafa düştüğünü fark etmez. Tüh, bende bilerek benjm için geldin sanmıştım."

Ben arafta mıydım? İyi de nasıl, neden? Tahtın ağırlığını kaldıramayıp ölmüş müydüm? "Ben öl-"

Konuşmamı tamamlamama izin vermedi Minho, kafasını iki yanına salladı ve "Araf, ölüm değildir." diyerek reddetti düşüncelerimi. "Öldüğün zaman cennete veya cehenneme gidersin lakin araf bu gördüğün koca karanlıktır. Bir nevi derin bir uyku diyebilirsin ki siz insanlar buna koma diyorsunuz."

"Uyanmak mümkün mü?"

"Elbette, bu çocuk oyuncağı."

"O zaman neden..? Neden Changbin, o kadar yıkıldı?"

Ayaklarını uzattı, ellerini arkasında yere koyup hafifçe geriye yaslandı. "Çünkü o bir kere arafa şahit oldu ve onun için epey zor bir durumdu. Jisung zar zor onun ruhunu bulup tekrar hayata döndürdü."

"Bundan çocuk oyuncağı diye bahsedemezsin o zaman."

"Chan, bu benim için çocuk oyuncağı. Her enerjim tükenip uykuya daldığımda gözlerimi burada, arafta açıyorum. Ve burası enerjimi yenilemeye yardım ettiği gibi zihnimi de toparlıyor."

"Bundan diğerlerinin haberi yok mu?"

"Onlara uyuduğumda arafa gittiğimi söylesem bir daha güçlerimi kullanmama izin vermezler. Bu yüzden bu aramızda bir sır olacak."

Kafamı sallayarak onu onaylasam da bunu diğerlerinden saklamak istediğim pek söylenemezdi. Hele ki karşımda her şeyini kaybetmiş küçük bir çocuk gibi ağlamış, dağılmış Changbin'den bir şey saklamak istemiyordum.