Final

12.2K 312 8
                                        

"ကျွန်မ ဘက်ကိုကြည့်ပေးအုံးလေ ညိုရယ်!!

ပြန်စကားပင်မဆိုတော့ဘဲ ညိုက ဟိုဘက်သို့လှည့်သွားလေသည် ။ စိတ်တိုတိုဖြင့် ဝုန်းဒိုင်းကြဲ ထသောင်းကျန်းလိုက်ချင်ပေမယ့် ပို၍စိတ်ဆိုးပြနေသည့် ညို့ကြောင့် အတော်လေးစိတ်ကိုထိန်းချုပ်နေရသည် ။

"ညို !! ညိုက ကျွန်မ အပိုင်ဆိုတာကို တရားဝင်ချပြချင်တာ ကျွန်မ လွန်သလားဟင် !!

အမှန်တိုင်းဝန်ခံရလျှင် မုဒွိ ကြောက်နေမိသည် ။ခုလိုခေတ်ပျက်ကြီးထဲမှာ တရားဝင်ဆိုရင်တောင်မှ အပြည့်အဝစိတ်ချလို့မရဘူးမလား ။

"ကျွန်မ ညို့ကိုချစ်တယ် !! သိပ်ကိုချစ်လွန်းလို့ ရှုးသွားမတတ်ပဲ ညိုရယ် !! ဒီတစ်ခါ ညို့ကိုဆုံးရှုံး ...

စကားတို့အား ဆက်မခံပဲ ညိုဟာ ဝုန်းကနဲနောက်ပြန်လည့်၍ နှုတ်ခမ်းဖျားအား စတင်သိမ်းပိုက်လိုက်သည် ။ ငိုချမိမတတ်ဖြစ်သွားသည့် စိတ်ကလေးသည် ညို့၏အနမ်းများအောက် ဆုံးဆုံးနစ်မြုပ်သွားလေသည်။

ထိန်းမရအောင်ရင်တွေတစ်ဒိန်းဒိန်းခုန်ရင်း သူမ၏လက်များသည်  ညို့အင်္ကျီအောက်သို့တိုးဝင်မိသွားသည် ။လက်ဖျားနှင့် ထိတွေ့မိလိုက်သော အသားစိုင်တို့၏နူးညံ့မှုသည် သူမ၏သမာဓိကိုစမ်းသပ်နေသလားအောက်မေ့ရသည် ။ ဝုန်းကနဲဆိုသည့်အသံနှင့်အတူ သူမတို့၏အနေအထားတွေဟာ လျှပ်တစ်ဖြက်အတွင်းမှာကို ပြောင်းပြန်အနေအထားရောက်သွားလေသည် ။ဘရာလေးသာ ကျန်တော့သည့် ညိုက ရှက်စိတ်ကြောင့် ပါးပြင်လေးတွေပင်ရဲနေလေသည် ။

"ဟိုထား ဖြည်း ~ဖြည်းလုပ်ပါရှင် !!

ဖြုတ်ရခက်နေသည့်ချိတ်တွေကို ဆွဲဖြဲဖို့လုပ်နေသည့် ကလေးမကို နှိုင်းအမြန်တားရသည် ။ ရီဝေဝေမျက်လုံးတွေဟာ သူမ၏အသားစိုင်နှစ်ခုဆီမှ မခွာပဲ အတင်းတံတွေးမြိုချနေသည့် ကလေးမကို သနားလည်းသနားမိသလိုရယ်လည်းရယ်ချင်မိပါသည် ။

"ပြွတ်စ် !!

"အင့်...!!

ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူမ၏ ရင်ဘက်ကြားသို့ခေါင်းအပ်လိုက်သည့် ကလေးငယ်ကြောင့် နေရခက်ခက်ဖြင့် အိပ်ယာခင်းစကိုဆွဲလိုက်မိသည် ။

အချစ်ရှိရာ အညာမြေWhere stories live. Discover now