ငှက်ကလေးကိုချစ်မိရင်(ငွက္ကေလးကိုခ်စ္မိရင္)

30(U)

Part(30)

ဝဠာတို့အိမ်ဘက်က သီချင်းသံတွေတော့ တိတ်သွားခဲ့ပြီ။ မျက်မှောင်ကျုံ့ထားမိတာ အချိန်ဘယ်လောက်ကြာသွားပြီလဲ ကျွန်တော်မသိ။ အသိစိတ်ကပ်စွာ စိတ်ထိန်းထားပေမယ့် ကျစ်ကျစ်စုပ်ထားတဲ့ လက်သီးမှာလဲ ချွေးစေးတွေကပ်နေပြီ။ ဘာကြောင့်လဲ။ ဘာကြောင့် ငှက်ခါးက ဝဠာလိုကောင်ကိုမှ သံယောဇဉ်မပြတ်နိုင်ဖြစ်နေရတာလဲ။

ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်ရတဲ့အရာကို ဆုံရှံးလိုက်ရတော့မယ့် ခံစားချက်ကို ခံစားနေရသည်။ ကျွန်တော့်ကိုမှ အမြဲတမ်းကပ်ချွဲနေတတ်ပြီး အရိပ်တကြည့်ကြည့်နေတတ်တဲ့ ကလေးက ကိုယ်မဟုတ်တဲ့ တခြားသူအပေါ် စွဲလမ်းနေတဲ့ခံစားချက်က ဆိုးရွားလွန်းပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကို မေးထူးခေါ်ပြောလောက်ပဲ လုပ်တော့ပြီး အိမ်ဘက်လှည့်မလာတာလဲ ကြာပြီဖြစ်တဲ့ကောင်လေးက သူစိမ်းချိုး ချို့ခဲ့တာ နှစ်တွေတောင်ကြာခဲ့ပြီ။

ပျော်စရာကောင်းတဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဘဝထဲ ဝင်လာခဲ့တဲ့ဝဠာကို မုန်းတဲ့စိတ်ဖြစ်မိတာ ကျွန်တော့်အမှားမဟုတ်ပါ။ ပန်းခြုံတွေအကွယ်ကနေ ဝဠာသီချင်းနေတာကို ငေးကြည့်နေတဲ့ကောင်လေးကို နှမြောတဲ့စိတ်နဲ့ သက်ပြင်ရတွေချမိတာလဲအကြိမ်ကြိမ်။

"ဒုန်း..ခွမ်း"

စားပွဲပေါ်က ပစ်ချလိုက်တဲ့ပစ္စည်းတွေက ကြမ်းပြင်ထက်မှာ ပြန့်ကျဲလို့နေပြီ။ဒီလိုလုပ်လို့လဲ စိတ်ပြေသွားလား ဆိုတော့လဲမဟုတ်။မကျေနပ်မှုတွေနဲ့ မခံမရပ်မှုတွေကြား လွန်ဆွဲနေသည်။ ကျွန်တော်ငှက်ခါးကို နှမြောတဲ့စိတ်ကို ဝဠာ့အပေါ်မကျေနပ်တဲ့စိတ်တွေရယ်က ကြီးစိုးနေသည်။ မျက်လုံးတွေပြာဝေပြီး ခံစားချက်တွေရောထွေးနေတာကိုတော့ ကျွန်တော်သိသည်။ အခွင့်အရေးပြန်ရခဲ့မယ်ဆိုရင် ဘယ်ကောင်မလေးတွေနဲ့မှ မရောတော့ပဲ ငှက်ခါးအနားမှာပဲ နေသွားချင်မိတယ်။

နောင်တတွေလဲ ရပါတယ် ငှက်ခါးရယ်...

ကြမ်းပြင်ပေါ်က ပစ္စည်းတွေကြား မှန်မျက်နှာပြင်တွေ ကွဲကြေသွားတဲ့ ဓာတ်ပုံလေးမှာ ကလေးနှစ်ယောက်က ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်ရယ်ပြနေတဲ့ ပုံက ကျွန်တော့်ကို လှောင်နေပြန်ပါသည်။ ကျွန်တော် သက်ပြင်းတွေ ထပ်ချနေမိသည်။ဒီတစ်ခါလဲ ခံစားချက်တွေက ထပ်ပြီးရောထွေးနေသည်။တယုတယ ကျွန်တော်ကောက်ယူလိုက်မိတော့ သွေးတွေဖျာခနဲ ထွက်သွားသည်။