Bones & All

60.

- Που είναι;

- Να μιλήσουμε για σένα καλύτερα; ρωτάει η Somin αλλά κουνάω αρνητικά το κεφάλι μου.

- Θέλω να μιλήσουμε για αυτόν, αυτός με νοιάζει τώρα. Εγώ δεν έχω κάτι καινούργιο να σου πω.

Αφήνει ηττημένα κάτω το στιλό της και κάθεται πίσω στην καρέκλα.

- Είναι προσωρινά σε ένα άλλο δωμάτιο.

- Γιατί;

- Γιατί δεν είναι καλά και χρειαζόταν παρακολούθηση.

- Πως το έκανε; ρωτάω και με κοιτάει ειρωνικά.

- Αν περιμένεις να σου απαντήσω σε αυτό, καλύτερα να το ξεχάσεις.

- Με έστελνε να παίρνω νερό κάθε φορά.

Κουνάει καταφατικά το κεφάλι της.

- Απλά δεν μπορούσα να καταλάβω... φαινόταν τόσο καλά όσο τρώγαμε σε βαθμό που αναρωτιόμουν γιατί είναι εδώ μέσα.

- Jimin δεν μπορώ να σου αναλύσω την κατάσταση του γιατί πρώτον δεν επιτρέπεται και δεύτερον δεν είμαι η ψυχολόγος του για να ξέρω λεπτομέρειες. Θα του περάσει, ξέρει ο ίδιος. Πες μου για σένα.

Ξεφυσάω και κοιτάω το ρολόι. Δεν περνάει η ώρα.

- Θες αύριο; της λέω καθώς σηκώνομαι και δεν φέρνει κάποια αντίσταση απλά μου κάνει νόημα με το χέρι της πως μπορώ να φύγω.

Με έχει μάθει.

__________

Η κλινική έχει 4 βασικούς ορόφους, και αυτοί, χωρίς την ταράτσα και το υπόγειο, που είναι η αποθήκη μας. Σε κανένα από τα δύο δεν μας επιτρέπεται να πάμε ωστόσο. Κάθε όροφος έχει περίπου, λίγο πάνω λίγο κάτω, 8 με 10 δωμάτια. Κι όμως μαθεύτηκε σχεδόν αστραπιαία για τον Wooyoung και παντού ακούω το όνομα του.

Και τελικά έμαθα τι έκανε.

Κάθομαι στην τραπεζαρία ανακατεύοντας την σαλάτα μπροστά μου όταν πιάνω πάλι να συζητάνε για αυτόν δύο κορίτσια στο τραπέζι δίπλα μου. Σχολιάζουν το πως είναι δυνατόν να το έκανε χωρίς να τον καταλάβουν τόσο καιρό.

Πόσο καιρό γαμω;

Λένε ότι έπαιρνε τις σακούλες από τους κάδους στις τουαλέτες, όσο αηδιαστικό και αν ακούγεται. Γι αυτό απορούσαν οι νοσοκόμες τι γίνεται και δεν έχουν κάποιοι.

Μα είναι ηλίθιες.

Η μία μονολογεί πως είναι ακραίο να το κάνεις όλο αυτό και η άλλη τον λέει απελπισμένο και πως φαίνεται γιατί είναι ακόμα εδώ.