54.

69 8 55
                                        

- Τώρα θα πας; ρωτάω τον Wooyoung που παίρνει την φούτερ του από την καρέκλα.

- Αφού τώρα πρέπει.

Παρατηρώ το σώμα του ενώ την περνάει μέσα από το κεφάλι του. Πρέπει να είναι πιο αδύνατος από εμένα. Και το χειρότερο είναι πως δεν το σκέφτομαι ξανά πριν του κάνω την παρακάτω ερώτηση.

- Πόσα κιλά είσαι;

Παγώνει για δύο δευτερόλεπτα τις κινήσεις του και μετά συνεχίζει σαν να με μην άκουσε.

- Θα έρθεις; ρωτάει χωρίς να με κοιτάξει.

- Ναι

Σηκώνομαι από το κρεβάτι φτιάχνοντας λίγο τα ανακατεμένα μαλλιά μου στον καθρέφτη και μετά του ανοίγω την πόρτα περιμένοντας να βγει αυτός πρώτος.

- Θα σου γνωρίσω άτομα.

- Δεν θέλω να γνωρίσω άτομα.

Κάνει μια γκριμάτσα και με σπρώχνει μπροστά του.

- Είναι αναπόφευκτο.

Περπατάμε στον διάδρομο μέχρι το ασανσέρ χωρίς να λέμε κάτι. Ούτε μέσα στο ασανσέρ αλλάζει τίποτα, μόνο που έχουν βάλει να παίζει μια γελοία μελωδία λες και πάμε για πικνίκ στον κάτω όροφο.

- Wooyoung

Γυρνάει το κεφάλι του να με κοιτάξει μουρμουρίζοντας.

- Τι έχουν συνήθως; ρωτάω ελπίζοντας να πει έστω και ένα από τα φαγητά για τα οποία νιώθω μεγαλύτερη σιγουριά.

- Ανάλογα. Χθες είχαν δημητριακά.

- Έχουν διάφορα να διαλέξεις;

Χασκογελάει.

- Δεν διαλέγεις. Τρως ότι σου δίνουν και πρέπει να το φας όλο, λέει την στιγμή που ανοίγουν οι πόρτες του ασανσέρ και βγαίνουμε έξω.

Το βλέμμα μου πέφτει σε μια κοπέλα κουλουριασμένη σε μια γωνιά, με το κεφάλι χωμένο στα πόδια της και το μόνο που μπορώ να ακούσω είναι οι λυγμοί της. Σταματάω για λίγο κοιτάζοντας την, όμως ο Wooyoung με τραβάει μπροστά μαζί του.

- Άστην.

Δεν προλαβαίνω να απαντήσω κάτι γιατί συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε.

- Α εκτός από μεσημέρι και βράδυ. Εκεί έχεις την επιλογή να διαλέξεις τι πρωτεΐνη θες. Ξες, κοτόπουλο, χοιρινό, ψάρι, μοσχάρι και τέτοια. Καλά ποια «και τέτοια»... αυτά είναι.

Φτάνουμε στην τραπεζαρία και όλες οι μπλεγμένες μυρωδιές με χτυπάνε κατευθείαν κάνοντας με να αναγουλιασω. Κοιτάζω πόσους, άλλους μικρότερους από μένα και άλλους μεγαλύτερους, αγόρια και κορίτσια, να κάθονται σε τραπέζια συζητώντας αδιάφορα μεταξύ τους ανακατεύοντας τα φαγητά στους δίσκους τους. Ο Wooyoung μου δίνει έναν δίσκο και πάμε στην ουρά.

Bones & AllTempat cerita menjadi hidup. Temukan sekarang