မူပိုင်ခွင့်ပုဒ်မ

၂၈

၂၈

ဒိုင်း။ ဒိုင်း။ ဒိုင်း။

သေနတ် သံပေါင်းများစွာနှင့် သည် အသံလုံခန်းဖြစ်နေပါလျှက် အပြင်ဘက်မှနေကြားနေရသည်အထိပင်။

"မင်္ဂလာပါ မမနှင်း"

နှင်း ခေါင်းတစ်ချက်သာ ငြိမ့်ပြလိုက်ပြီးထိုအခန်းနားမှအစောင့်များအားထွက်သွားစေလိုက်သည်။ ထို့နောက် သေနတ်သံများထွက်ပေါ်စေသည့်အခန်းထဲသို့ဝင်ရောက်ရင်ခြေလှမ်းပြင်လိုက်ပါတော့သည်။

နှင်း မြန်မာပြည်ကိုလွန်ခဲ့သည့်တစ်နာရီကမှပြန်ရောက်ချင်းဖြစ်ပါသည်လေ။ မမမုဒ္ဓြာမြိုင်၏သတင်းကြောင့်နှင်းမြန်မာပြည်အမြန်ပြန်လာခဲ့ခြင်းပင်။ သို့ပေမဲ့ နှင်းရဲ့ခြေထောက်များကလူကောင်းတစ်ယောက်ကဲ့သို့တော့မဟုတ်သေးပေမဲ့ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိတော့ အကူအညီမယူပဲလျောက်လှမ်းနိုင်နေသည့်အနေအထားတစ်ခုသို့ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်လေသည်။ လေယာဉ်ဆိုက်ဆိုက်ချင်းဆေးရုံသို့အရင်သွားခဲ့ပြီး မမလေးမြင့်မိုရ်၏စိတ်အခြေအနေကြောင့် ဤနေရာသို့ချက်ချင်းလိုက်လာရလေသည်။ မမလေး၏စိတ်ခံစားချက်ကို နှင်းခန့်မှန်းနိုင်သည်လေ။ ထို့ပြင် ဤနေရာသို့လာသည့်လမ်းတစ်လျောက်မှာလဲ ရတုထံမှ မမလေး၏အခြေအနေကိုသိရှိနေပြီးဖြစ်လေတော့ပို၍စိုးရိမ်မိသည်။

"မမလေး"

အခန်းအတွင်းသို့ဖြေးညှင်းစွာဝင်ရောက်ခဲ့ပြီးနောက် နောက်ကျောပေးထားသည့် မြင့်မိုရ်နားသို့ တဖြေးဖြေးတိုးသွားလိုက်သည်။ အနောက်ကအမြင်နှင့်တောင် ပုခုံးလေးများတုန်နေသည်ကိုမြင်ရလေသည်။

"မမလေး"

မြင်နေရသည့်အရှေ့မှနောက်ကျောလေးအားထွေးပွေ့လိုက်မိသည်။ ခါးတစ်ဝိုက်ကိုလဲခပ်တင်းတင်းထတ်တွယ်လိုက်လေသည်။ ထိုအနေအထားအတိုင်းမိနစ်အနည်းငယ်မျှကြာသည့်နောက်တော့ မတ်တပ်ရပ်ရသည့်ကြာလာသည့်အခါ နှင်းအောက်ပိုင်းများ နာကျင်စပြုလာပြီဖြစ်သည်။ ထိုအတွက် ဖတ်တွယ်ထားသည့်လက်တစ်စုံအားဖြုတ်မည်အလုပ်မှာ မမလေးက သူမဘက်သို့လှည့်လာလေသည်။