Submit to me Mavie

50

Chapter 50: My type of heaven

MAVIE'S

"You know we can talk in a restaurant or sa baywalk" I'm being hesitant again. Everything happened so fast hindi ako makasabay.

"Trust me hindi natin pwede pag-usapan yan sa labas" nangingiting bumaling sya saakin.

"Grae, are you serious about this? E-everything happened so fast, until now iniisip ko panaginip to."

"Then we have a same dream Mavie" patuloy sya sa pagngisi at pag hila sakin.

Pinatitinginan kami ng mga tao at nabubulong-bulungan sila.

"You said, you want your happiness back? Am I not your happiness?" tumigil sya sa paglalakad at bumaling sakin.

I tried to open my mouth and then closed it again.

"Am I too late?" his eyes are full of fear.

"O-of course youre my h-hapiness and you know that" I said in a low voice.

"Look. Yes everything happened so fast Mavie I know. But we still have more days, or forever to fix each other's issue. Our reconciliation was fast but other than we will take it slow and sure, ok?" Again I automatically nod my head.

"Good"

"Now let's go and let's start anew. I will take it slow I promise" napahalakhak sya habang ako naman. Napayuko sa kahihiyan.

If tama ang nasa isip ko, may mangyayari. I want it to happen too but I'm afraid because I know when that happens there is no turning back.

"GRAE STOP"

Humarap sya sakin.

"I know that when we enter my room we are going to end up having sex"

"Making love" he corrected. Napakunot ang noo ko, how I love to be near him but for once I need to digest this situation.

"Before jumping on that stage I want to know what's happening." I said firmly.

Hinatak nya ko papasok ng elevator.

"Are you even listening?" tahimik lang sya pagkatapos nyang pindutin ang top floor.

"I am, Mavie" He said.

"Then why are we going to your room?"

"Relax, ok? And trust me" muling napatitig ako sa kanya. Trust...

"Ok I will trust you"

Tumango sya at ngumiti ng payak. Wala na yung playful aura nya kanina.

Tumunog ang elevator hudyat na nasa tamang floor na kami.

Hinatak nya ko papasok, akala ko hihilahin nya ako sa kwarto pero nagkamali ako ng dinala nya ko sa balkonahe.

Malawak ang balkonahe na ito. May sun lounges may bilyaran at Kung ano ano pa.

Pero ang nakaakit saking paningin ay ang tanawin. Tanaw ang kabuuan ng resort maging ang dagat.

"Now Mavie tell me how mad you are to me. I know na hindi magiging madali lahat. Hindi ako natuto, muntik nanaman kitang ipasok sa isang sitwasyon na hindi ka sigurado. Now show me how mad you're to me!" he shouted.

I was taken a back for a few seconds before flashback hits me.

Those sleepless nights, those nightmares, those hurtful words, everything.

Pumatak ang luha ko. Yes I'm still broken. Love can make you forgive but only time can heal you.

"I love you, I still do. Yung nangyayari honestly ito yung gusto Kong mangyari. God knows kung gaano ko pinagdasal gabi-gabi na mangyari to. Im happy kasi nangyari. Pero bakit ngayon pa na handa na akong palayain ka." hilam na hilam ako sa luha ko.

He's there standing in front of me. Listening... Just listening.

"Grae, hindi ako bata na nakapag ok na eh, bati na agad. May puso rin ako. Pinagdasal ko to without expecting na mangyayari and now I don't know what to do.."

"Ganon parin ang tingin ko, I deserved all of this. At kahit na paulit ulit ulit mong sabihing ok na at hindi ko kasalanan lahat. Ilang taon mo paring pinaramdam saakin kung gaano ako kawalang kwentang tao dahil hindi ko iningatan ang kaisa-isang taong nagmahal sakin ng todo."

"I don't know what's the real score between you and Czeska pero ilang taon Kong iniyakan ang bawat paghaplos mo sa kanya, bawat titig na ipinukol mo sa kanya. Bawat halik, bawat yakap. Lahat yon! Naririnig mo ba ko?! Lahat yon!"

"Lumayo ka kasi sabi mo kailangan mong mabuo? OO! Nabuo ka! Pero kada napupulot mo ang bawat piraso mo.. Dinudurog mo ko ng unti-unti... Now, bakit ka bumalik?"

He was about to answer..

"Why? Is this part of your revenge? tama na......"

Lumuhod ako sa harap nya at kumapit sa tuhod nya.

"Tama na... Tama na.... Nagmamakaawa ako. Hayaan mo na akong maging masaya."

Lumuhod sya at hinawakan ang mukha ko.

"I'm so sorry" niyakap nya ako ng mahigpit. Ramdam ko ang pag uga ng katawan nya.

"Mahal na mahal kita, mababaliw na ako pag hindi pa kita babalikan. Mavie hayaan mo kong buuin ang mga nasira ko. Mahal kita at wala akong ibang nais bukod sa maayos to at mapagpatuloy ang nasimulan natin."

Patuloy akong umiyak sa bisig nya.

"Ako rin, pero natatakot ako, natatakot ako para sayo, at para narin sakin. Ang lakas ng nararamdaman natin para sa isa't-isa hindi natin alam kung saan tayo dadalhin. Nakakatakot..."

"Parehas tayo" hawak nya sa mukha ko.

"Natatakot din ako pero susugal ako. Sana hindi pa huli. Wag nating hayaang maging huli Mavie. Patawarin mo ko kung iniwan kita habang buhay kong ihihingi ng tawad iyon saiyo. Papatunayan ko na this time, this one last chance. This time we will make things work." dagdag nya pa.

Tumatango ako.

"H-hindi ganon kadali pero susubok ako. Wag na wag mo na kong iiwan"

Tumango sya. Habang hinahalikan ang bawat luha ko.

"Mahal na mahal kita." sambit nya.

Tumingala ako. Sinalubong ang mata ko ng asul na kaulapan.

Patuloy na umaagos ang luha ko.

"Avirae, is this what you want? Mom and dad will do better this time"

"And you, Grae De Chavez... Iloveyoutoo"

Ngumiti sya at siniil ako ng halik.

"This is my type of heaven, yung kasama kita Mavie... Mahal kita"

~Sa buhay, hindi lahat naayon sa kung ano man ang gusto natin, we may have plans on how we want it to be pero sa huli may mga pagsubok na babali sa gusto natin. Like Mavie and Grae, magkaibang tao pero kapwa nagmamahal, akala natin sapat na. Akala natin happy ending na well obviously not. Life has its way to make it thrilling, to make it hard for us, to make us learn everytime we made mistakes, to teach us how to take chances and make the most out of it, to take it seriously and do our best in every situation that we have. We may fell andget hurt along the way but as long as we know how to accept, to apologize, and forgive... Walang pagsubok na hindi malulusutan.

Life is a cycle, like what Grae and Mavie. Nagkasakitan, natuto, nagpatawad at sa huli... Nagmahal at patuloy na magmamahal.. This is reality, there's no tragic stories if we just learn how to deal things right.

END

_____

Ps: my epilogue pa XD
And may new akong story na medyo light lang WHEN HE PENETRATES