Ik werd wakker op de bank gewikkeld in een deken en in Ryan zijn armen. ‘Gaat het een beetje?’
Ik knikte. ' Ik ben jullie zo dankbaar. Ik moet er niet aan denken wat er gebeurd was als jullie er niet waren'. ' Ik zal jou nooit wat laten overkomen'. ' Dat kan jij niet zeggen die dingen gebeuren gewoon'. ‘Ik zal er alles aan doen om jou veilig te houden’. ‘Waarom?’
' Ik moet jou wat uitleggen. Wil jij naar mij luisteren?' Ik knikte. ' Amanda is mijn ex. Drie jaar geleden gingen wij uit elkaar omdat zij vreemd is gegaan. Na drie jaar snapt zij nog steeds niet dat het over is tussen ons. Op de picknick wilde ik haar weg sturen maar dat lukte niet. Ik wilde graag tijd met jou besteden maar ik ging zo op in het wegsturen van haar dat ik jou links liet liggen. Dat spijt mij. Ik heb nergens over gelogen tegen jou echt niet. Ik vind jou echt heel leuk maar ik verpest het elke keer'. Ik zette mijn hand voor zijn mond. Toen ik net mijn mond open wilde trekken werd er op de deur geklopt. Er stonden twee politieagenten voor de deur. ' Kunnen jullie mee komen voor verhoor'. Ik reed met Ryan mee en ik durfde niet tegen hem te praten bang voor wat ik zou zeggen. Voor wij het politiebureau in gingen hield Ryan me tegen. ' Jij gaat niet weg zonder mij . Wij moeten verder praten'.
Uren zat ik op het bureau om mijn verhaal te vertellen. Eindelijk mocht ik gaan en zodra ik een stap buiten het politiebureau zette viel mijn mond open van verbazing. Ryan en Amanda waren aan het zoenen. Ik liep ze snel voorbij. Ik wilde zo snel mogelijk naar huis, bijna was ik in zijn mooie praatjes gestonken. Ryan rende mij achter na. ' Fay wacht'. ' Denk jij nou echt dat ik zo dom ben!' schreeuwde ik achterom. 'Het is niet wat het lijkt'. ' Natuurlijk niet'. Ik liep nog harder bij hem vandaan maar Ryan zette twee stappen en had mij al ingehaald en pakte mijn arm vast. ‘Jij zou mij een kans geven’. ‘Dat was voor ik jou met je ‘ex’ zag zoenen. Ik ben niet helemaal op mijn achter hoofd gevallen Ryan’. Ik probeerde mij los te wrikken maar Ryan was te sterk. ‘ Amanda kom hier'. Als een schoothondje kwam zij aan gelopen. ‘Ga jij nog vertellen wat er aan de hand is aan Fay?’ Amanda wilde weg lopen maar Ryan greep haar vast waardoor ik mijn kans zag om weg te rennen. Ik hoorde Ryan schelden waardoor ik nog harder ging rennen. Ik hoorde een deur van een auto dicht slaan en voor ik had geregistreerd wat er gebeurd was, had Ryan mij alweer vast. ‘ Fay, geef mij een kans’. ‘Ryan het is al erg genoeg dat ik in jou praatjes getrapt ben. Laat mij gewoon naar huis gaan en dit alles vergeten’. ‘Sorry, maar dat zal niet gaan. Jij moet echt luisteren naar wat Amanda te zeggen heeft’. Ik hoorde weer een auto deur dicht slaan en Ryan keek om. Hij sloeg een diepe zucht en ik maakte weer gebruik van de afleiding. Ik trapte met alle kracht die ik had op zijn tenen en wilde er als een haas vandoor gaan maar Ryan had mij al weer te pakken. ‘Ik vraag maar twee minuten van jou tijd meer niet’. Voor ik iets kon zeggen stond Amanda al voor mijn neus en begon zij te praten.
‘Sorry voor dit alles. Ik zag jou naar buiten komen en zoende hem. Ryan probeert mij al een tijdje duidelijk te maken dat het echt over is maar ik wil hem niet opgeven. Ik weet dat hij jou echt leuk vind en als ik het goed zie is het wederzijds. Ik zal er mee op houden. Sorry als ik problemen heb veroorzaakt'. Amanda liep weg en ik staarde naar mijn voeten omdat ik geen idee had waar ik naar moest kijken of hoe ik moest reageren. Gelukkig werd ik gered door Ace en stapte bij hem in de auto. Hij bracht mij naar huis en viel in slaap in zijn armen.
De rest van de week ging in een waas voorbij. Ik hoorde niks van Max en Ryan en alles verliep normaal. Op vrijdag middag kwam ik thuis en trok snel andere kleren aan. Ace kwam mij halen voor het feest van zijn vrienden. Ik trok een jurkje aan en ging snel naar beneden. Ace hielp mij de auto in en daarna reden wij naar zijn vrienden toe.
Binnen een half uur waren wij aangekomen bij een ontzettend groot huis wat grenst aan het bos. Wij liepen naar de zijkant van het huis waar wij de tuin in konden lopen. De tuin was echt super groot. Zij hadden de tuin versierd met soort kerstverlichting, er stonden verschillende tafels en stoelen. Aan het begin van de tuin stonden twee jongens achter een BBQ. Bij de BBQ stond een grote tafel voor verschillende dranken. Ace schonk voor mij een cola in en pakte zelf een biertje. Ace stelde mij voor aan zijn vrienden en daarna zochten wij een rustig plekje op. Het werd tijd dat ik hem ging vertellen dat het niet ging werken tussen ons alleen wist ik nog niet hoe ik het moest brengen. ‘Ace. Ik weet niet zo goed hoe ik het netjes moet brengen dus zeg ik het maar zoals het is goed?’ Hij knikte. ‘Het gaat niks worden tussen ons’. ‘Hoezo niet?’ ‘Ik zie jou meer als een goede vriend, ik ben niet verliefd aan het worden op jou’. ‘Dat kan nog gebeuren’. ‘Nee sorry dat gebeurd niet meer’. ‘Als ik jou nog één keer zoen om jou te overtuigen dat ik jou vlinders in jouw buik kan bezorgen’. ‘Nee sorry. Ace wij kunnen geen relatie hebben. Ik ga die gevoelens niet krijgen voor jou’. ‘Ik moet even naar mijn vrienden’ zei Ace. Wat een trut ben ik ook dat ik het hier tegen hem gezegd heb. Ik had het beter een keer thuis kunnen zeggen maar ik kon het ook niet langer uitstellen.
