‘Wat hoor ik nu?’ vroeg Max. ‘Dat weet ik niet. Het ligt er aan hoeveel jij afgeluisterd hebt’ zei Ryan. ‘Sandy is dus langs geweest?’ zei Max. ‘Jij hebt de hele tijd staan luisteren?’ vroeg ik. ‘Ik zal eerlijk zijn. Ik zag Sandy weg rennen en daarna en ik jullie gevolgd en heb ik jullie afgeluisterd’ zei Max. ‘Dat is echt onbeschoft’ zei ik tegen hem. ‘Dat weet ik mijn excuses’ zei Max met rode wangen. ‘Waarom heb jij ons afgeluisterd?’ vroeg ik. ‘Ik wilde weten wat zij besproken heeft met jullie. Daar was ik al snel achter toen ik jullie hoorde. Ik wilde zeker weten of jullie een goede beslissing zouden nemen. Zo niet kon ik misschien nog op jullie inpraten’ zei Max. ‘ Wat vind jij van onze beslissing?’ vroeg Ryan ‘Ik vind dat jullie een goede beslissing genomen hebben. Ik kan alleen maar zeggen gefeliciteerd’ zei Max. ‘Jij staat achter onze keuze?’ vroeg Ryan. ‘Dit is de beste beslissing die jullie konden maken. Ik ben echt blij voor jullie. Als jullie willen kan ik Sandy alvast inlichten erover’. ‘Doe maar dan heeft zij meer tijd om zich voor te bereiden’ zei ik tegen Max. ‘Dan gaan wij dat regelen. Zijn jullie klaar voor een training?’ vroeg Max. ‘ Wat ben jij van plan?’ vroeg ik nieuwsgierig. ‘Schiet lessen’ zei Max met een grote grijns op zijn gezicht. ‘Met een vuurwapen?’ vroeg Ryan verbaasd. ‘Klopt. Ik wil dat jullie op alles voorbereid zijn’. ‘Nou hier zit ik niet echt op te wachten’ zei ik. ‘Dat snap ik maar ik wil toch graag dat jullie het leren’. ‘Laten wij dan maar opschieten. Hoe eerder dit voorbij is hoe beter’. Met lood in mijn schoenen liep ik naar de schietbaan. Ik had altijd al een hekel gehad aan vuurwapens en nu moet ik er mee leren omgaan. Ik hoopte maar dat ik het een beetje kon oppakken anders kreeg ik misschien extra lessen omdat ik er niks van bakte.
Max had netjes uitgelegd hoe ik dat ding moest gebruiken maar al heel snel bleek dat dit niet echt mijn ding is. Ik kon niet met de terugslag omgaan, mijn kogels gingen omhoog in plaats van recht door. Max was heel geduldig en bleef mij helpen en corrigeren. Heel langzaam ging het steeds beter maar ik wist dat ik dit nooit ging leren. Ik vond het helemaal niks en zou het daarom niet leren. Max drukte mij nogmaals op het hart dat het heel erg belangrijk was dat ik dit echt leerde en dat ik meer lessen erin zou krijgen. Het middag gedeelte was echt veel leuker. Die middag kregen wij een slipcursus. Wij waren naar een speciale baan gegaan daar stond een instructeur op ons te wachten. Wij leerden omgaan met rem en uitwijksituaties. Waarbij de nadruk lag op het corrigeren en de controle over de auto te behouden. Het was echt moeilijk maar ik vond het echt leuk om te doen. Na de slipcursus kregen wij een middag vrij van Max. Hij bracht ons naar een klein dorpje met een winkelstraatje en een strandje. Hij zou ons tegen het einde van de middag weer op komen halen. Wij gingen wat winkelen en vonden een kleine juwelier. Ryan trok mij mee naar binnen en wij bekeken de weinige ringen die er lagen. ‘Zoeken jullie iets speciaals?’ vroeg de winkelier. ‘Wij gaan binnen kort trouwen en daar zoeken wij ringen voor’ zei Ryan. ‘ Gefeliciteerd. Wat zoeken jullie voor een ring?’ vroeg de winkelier. ‘Iets simpels’ zei ik tegen de winkelier. De man kwam met één paar ringen. ‘Dit is simpel maar wel mooi, al moet ik het zelf zeggen’ zei hij met een glimlach. Voor ons op een wit kussentje lagen twee ringen. De ringen bestonden uit twee delen. Er was een gouden smalle ring en daaronder was een dikkere chocolade bruine ring die een beetje versprong. De bruine en gouden ring zaten een klein beetje scheef aan elkaar vast. Er zat één klein verschil tussen de ringen. De ring voor de vrouw was een klein diamantje aan toegevoegd tussen de gouden en bruine ring in. De ringen waren perfect. ‘Wij nemen ze’ zei Ryan. Terwijl de man de ringen een beetje aan het schoonmaken was waren wij verhit geraakt in een discussie over wie er ging betalen. De man moest lachen en kwam tussen ons in. ‘Ik mag mij er misschien niet mee bemoeien maar ik doe het stiekem toch. Het is normaal dat de man de ringen koopt. Laat de jongeman hier de ringen kopen. U kunt het vast met iets anders goed maken’ zei hij met een knipoog. Ik kreeg er een lichte blos van op mijn wangen en liet Ryan betalen. Ik kon niet op tegen twee mannen. De man deed de ringen in een mooie doos en daarna verlieten wij de winkel. Nadat wij nog wat kleren hadden gekocht liepen wij naar een broodjes zaak en kochten daar een paar broodjes en twee grote bekers koffie. Op het strand gingen wij zitten op een kleed wat wij gekocht hadden en gingen daar op ons gemak zitten. ‘Dus wij gaan echt trouwen?’ vroeg ik hem. ‘Ja’ zei Ryan. ‘Ik weet jouw achternaam niet eens. Dat is toch erg’. ‘Ik weet die van jou ook niet. Die van mij is Chayan en die van jou?’ vroeg Ryan. ‘Die van mij is Amons’. ‘Chayan is een mooie achternaam’ zei ik. ‘Ga jij mijn achternaam aan nemen?’ vroeg hij mij. ‘Natuurlijk’. Er kwam een verschrikkelijke glimlach op zijn gezicht. ‘Fay Chayan Amons. Dat klinkt echt ontzettend goed in mijn oren’ zei Ryan. ‘Mij ook. Hoe denk jij dat het ritueel gaat zijn?’ ‘Ik heb geen idee. Ik heb er nog nooit over gehoord of gelezen’ zei Ryan. ’Zie jij er tegen op?’ vroeg ik hem. ‘Nee’. ‘Ik alleen tegen dat wolf gedeelte’ zei ik. ‘Dat ik jouw moet bijten?’ vroeg Ryan. ‘Ja dat lijkt mij erg pijnlijk. Maar seks als dieren dat lijkt mij zo bizar’. ‘Laten wij zien wat Sandy gaat zeggen’ zei Ryan. ‘Moeten wij ons ook registeren ergens?’ vroeg ik hem. ‘Volgens mij moeten wij het door geven bij de raad’. ‘Waar gaan wij wonen?’ ‘Als jij het goed vind kunnen wij even in jou huis blijven tot wij wat groters vinden’ zei Ryan. ‘Dat is goed’.
