Félice

Félice | Hoofdstuk Eenendertig |

POV Félicia

Zijn warme adem tintelde in mijn nek. Het gaf mij vlinders.

"Félicia.." zei hij zachtjes.

Met een glimlach keek ik in zijn donker bruine ogen.

"Ja?" vroeg ik liefjes.

"Mine"

Met een plof werd ik op het bed gegooid en ruste mijn rug nu op het zachte bed in plaats van de koude muur van toen juist.

Glimlachend keek ik even weg, van zodra ik terug op keek zag ik hoe hij naar me toe kroop. Wat was hij sexy!

Ik giechelde lief en trok aan zijn shirt en trok om hem omhoog. Ik wou hem kussen. Ik wou hem dicht bij mij.

Kirian steunde op zijn arm en begon mij te kussen. Eindelijk. Onze zoen was een romantische intense kus. Vol met liefde en lust.

Zijn hand gleed over mijn zij en er schoten duizenden elektrische schokjes door mijn lichaam bij iedere aanraking. Ik beet zachtjes op mijn lip toen hij zijn lippen weer naar mijn nek verplaatste.

"Vertrouw je me?" vroeg hij waarna hij weer kusjes in mijn nek begon te drukken.

Ik knikte zacht en probeerde niet te kreunen.

"Vertrouw je me" herhaalde hij, deze keer op een strenge toon.

Ik slikte even kort, want ik verschrok er een beetje van. Maar ik vond het eigenlijk best sexy.

"Ja" zei ik en knikte snel.

Hij drukte steeds meer kusjes in mijn nek en ik sloot mijn ogen van genot.

Een kreun verliet mijn mond toen hij zijn lippen wel op een heel aparte plek zetten. Hij drukte er kusjes en beet er zachtjes in.

Het was zalig! De kusjes bleven zich op volgen en soms een speels beetje.

Een helse pijn schoot door mijn lichaam. Het leek alsof ik gebeten werd. En Kirian deed dat.

Ik schreeuwen het uit van de pijn en probeerde Kirian van me af te duwen, maar hij was sterker dan mij.

Een tranen liepen over mijn wangen. Wat deed hij met mij?

Hoe hard ik probeerde ik kreeg hem niet van mij af en de pijn ging maar niet weg.
Maar wanneer ik dacht dat het alleen weer erger ging worden, begon mijn lichaam zich te ontspannen. De pijn begon te verdwijnen en maakte plaats voor een fijn gevoel. Hoe meer de pijn verdween hoe meer ik begon te genieten van wat Kirian ook maar mocht doen met mij.

Het voelde nu als ware genot. Heel mijn lichaam tintelde. Het gevoel was onbeschrijfelijk.

Een kleine kreun verliet mijn lippen. "Kirian" probeerde ik zo goed mogelijk uit te brengen.

Het gevoel begon langzaam te verdwijnen en merkte dat Kirian zijn lippen had verwijderd van 'o zo gevoelig ' plekje.

Zijn lippen plaatste hij nu op mijn lippen.

"Je bent nu van mij en iedereen zal het merken" zei hij op zijn sexy toon.

Hij begon me te kussen, maar ik kon er niet van genieten. Ik had het gevoel dat ik weg gleed. Alsof ik mijn bewust zijn verloor. Ik probeerde hem terug te kussen, maar het was moeilijk. Ik had de energie niet. Alle energie was gewoon weg.

"Félicia" hoorde ik hem zachtjes zeggen. Maar ik kon me niet concentreren. En voor dat ik vet wist was ik volledig weg.

---

Langzaam begon ik met mijn ogen te knipperen. Ik wou ze niet openen ik wou blijven slapen. Maar het lot koos er anders voor. Ik opende mijn ogen en wreef er even in. Terwijl ik me recht duwde keek ik rond. En zag dat ik niet in lijn vertrouwde slaapkamer was.
Was ik dan bij Kirkan?
Ik kwam recht en stapte uit het bed.
Wat was er gisteren gebeurd? Of wat was er vandaag gebeurt? Ik had toch geen seks met hem? Wat kon ik gedaan hebben dag ik alles vergeten was? Ik had zelf geen idee welke dag het vandaag was.

Ik was inderdaad bij Kirian. Ik herkende zijn kamer. Met de mini bar ect.

Ik stond langzaam op en zocht naar mijn gsm. Ik vond hem op een kastje. Ik ontgrendelde het scherm en zag dat we vandaag maandag waren. Maandag. Oké niets aan de hand. Ik was misschien gewoon in slaap gevallen. Dan is enkel de vraag waar Kirian is.

Een zucht rolde over mijn lippen als ik hel niet vond in zijn gigantische kamer. Ik besloot dan maar om hem te zoeken. Ik zocht even naar een spiegel en bekeek me zelf. Ik wou er niet uit zien als ik had geslapen. Maar ik had geluk. Ik zag er nog altijd fris genoeg uit. Zelfs mijn make up was nog op point. Maar wanneer ik wou vertrekken registreerde mijn ogen een vreemd plekje.

Het bevond zich in mijn nek. Of ja, iets lager. In de buurt van mijn sleutelbeen.

Ik fronste mijn wenkbrauwen en ging met mijn vingertoppen er over. Het voelde gevoelig en zag er uit als een litteken. Maar wanneer zou ik dit opgelopen hebben?

---

Hoi Schatjes!

Eindelijk een nieuw stukje! Dankzij jullie! Ik wil iedereen bedanken voor de hulp. Dankjewel voor alles!

Met in het bijzonder Pinky8392 en LunaticDinosaurus

Vergeet zeker niet te stemmen en te reageren.

Nog eens dankje voor alles!!

❤Paradise