Hoi Wolfjes! Eindelijk! Eindelijk nog eens een nieuw hoofdstuk :) De inspiratie is terug dus daar ga ik gebruik van maken! Hopelijk zijn de hoofdstukken nog altijd even goed als de vorige, of misschien zelfs beter ;)
Veel lees plezier
♥ Paradise
---
POV Félicia
Kirian was naar de vergadering en had me helemaal alleen gelaten. Ik zat nu al een half uurtje gewoon op de rand van zen bed om alles op een rijtje te zetten. Maar het lukte niet. Je had school, je had hem, je had zijn roedel en je had mij.. Een zucht rolde over mijn lippen en besloot uiteindelijk om op te staan.
Ik was al reeds aangekleed en besloot dan maar het 'huis' te gaan verkennen. Tenslotte ging dit toch vroeg of laat mijn nieuw huis worden? Toch? Of gingen wij dan ergens anders wonen? Weerwolf dingen waren nooit makkelijk om te bespreken met hem. Voor hem was alles van zelf sprekend terwijl voor mij het eerder leek op een grap. Een hele flauwe.
Door de gangen dwaal ik rond, zoveel deuren, met achter iedere deur een ander verhaal. ZOveel gangen, moest het niet eenzaam zijn voor hun 3 om hier enkel met hun 3 te wonen? In zo een reusachtig kasteel? Of zouden ze hier bijna nooit zijn?
Ik kwam op de onder verdieping en kwam bij de deur wat volgens mij de deur was naar de vergaderzaal. Even moest ik naar adem happen en een kleine glimlach kwam op mijn gezicht. Ik voelde hem gewoon! Ik voelde dat Kirian daar was.
Kirian
Zou het mijn wolf zijn die hem aanvoelde of zou het enkel door de mark komen? Zou hij weten dat ik hier was? Een grijns verscheen op mijn gezicht bij het gedacht dat hij wist dat ik aan de andere kant van de deur stond.
Plots voelde ik de trilling van mijn gsm in mijn broekzak. Ik schrok er wel lichtjes van, het haalde mij volledig uit mijn gedachte. Terwijl ik naar mijn gsm grijpte, draaide ik me op en verplaatste me naar de keuken. Ik had nog altijd niets ontbeten en hoopte dat ze het niet te erg zouden vinden dat ik hun koelkast stond zoeken naar eten. Maar aangezien ik nergens Amanda of eender wie kon vinden, moest het maar.
Ik keek op mijn gsm en een kleine glimlach kwam op mijn gezicht.
- Toch niet gevangen genomen door Kirian? Ik mis je zullen we nog eens afspreken? :) xxx -
Las ik, het was een berichtje van Amber. Ik moest wel zeggen dat ik ze precies verwaarloosde. Als ik niet op het werk was, was ik hier, was ik niet hier zat ik in de knoop met mezelf. En even weg gaan met mijn vriendinnen kan altijd goed doen.
Meteen stuurde ik een berichtje terug: - Hahaha net niet ;) en graag! deze vrijdag anders? en kan Sofia dan ook? xxx -
Ik legde daarna mijn gsm op het aanrecht en wandelde dan naar de koelkast. Ik was best verbaasd hoeveel eten ze daar in hadden staan. Voor een heel leger precies. Ik nam een yoghurt en een appel en sloot dan de deur van de koelkast. Maar nu.. een lepel, zei ik tegen mezelf en keek wat rond. Ik begon alle lades open te doen dat ik er een vond en jawel.. uiteindelijk had ik er een.
'Yes' zei ik veel te blij tegen mezelf en draaide me om, om te gaan zitten. Ik deed het papiertje van het potje af en begon rustig te eten terwijl ik het nieuwe berichtje van Amber begon te lezen.
- Nee, Sofia kan dan niet, ze is dan op vakantie remember? ;) maar vrijdag is perfect zie ik je rond half 7 op ons vaste plekje? xxx -
- Ohja! helemaal vergeten, en top zie je dan :) xxx -
Ik legde mijn gsm terug weg en at verder, terwijl ik verdwaald voor mij keek. Zou ik het hun zeggen? Zou ik zeggen wat ik was? En wie ik ging worden? Een luna? Ma hou ik het hun dan kunnen zeggen terwijl ik het zelf nog allemaal niet wist. Maar ik kon mijn hele leven ook niet liegen tegen hun, ze zouden ook merken dat er iets niet klopte..
" Wie we hier hebben?"
---
Zo, eindelijk een nieuw hoofdstukje! Ik moet eerlijk zijn ik het het gemist en ik heb grote plannen met het verhaal. Haha, de rest zal wel duidelijk worden :)
Ik hoop dat jullie het een goed hoofdstukje vonden :) Ik doe men best ;) Vergeet zeker niet te stemmen en te reageren (wat jullie er van vinden, wat beter kan of anders, of bepaalde suggesties)
♥ Paradise
Ps. hou ook zeker mijn prikbord in de gaten, voor wanneer er nieuwe hoofdstukken online gaan komen :)
JE LEEST
Félice
Hombres LoboZijn warme adem tintelde in mijn nek. Het gaf mij vlinders. "Félicia.." zei hij zachtjes. Met een glimlach keek ik in zijn donker bruine ogen. "Ja?" vroeg ik liefjes. "Mine" --- Félicia is een 18jarig meisje. Ze heeft een vriendje dat haar als...
