Félice

Félice |Hoofdstuk Zesenveertig|

POV Félicia

Mijn dag zat er eindelijk op. Het was veel te druk in het tuincentrum wat dan ook nog eens gepaard ging met de brandende zon. Onder aan de trap stamp ik mijn schoenen uit, waar ik ze gewoon achter laat en met vermoeiende benen de trap op loop richting mijn kamer. Kirian en ik hadden vandaag afgesproken om vanavond iets te doen. Het was eerder Kirian zijn idee, na zo'n drukke dag had ik nooit zin om nog iets te doen, ik wou dan gewoon een douch pakken en dan mijn bed in met een goede serie ofzo. Een keer boven in mijn kamer, was de drang zo groot om in één keer mijn bed in te springen, maar toen ik mezelf even bekeek en rook.. Dacht ik er snel weer anders over. Vermoeid liep ik naar mijn kleren kast en haalde daar een jeans broek uit en mooi zalmroos blousje, dat niet te strak en niet te los rond mijn lichaam zou hangen. Deze legde ik klaar op mijn bed en nam dan een mooi setje lingerie, je weet maar nooit wat de avond zou brengen vandaag. Ik neem deze twee dingen mijn badkamer mee en ontdoe me dan van de vieze werkkleding. Na dagen zoals deze vond ik mezelf zo vies dat ik mezelf nog niet eens wou aanraken. Luke had er geen problemen mee, als hij zin had, had hij zin, jammer genoeg.

Ik zette de douche aan en van het moment dat het water warm begon te worden, stapte ik er onder. Het voelde verfrissend aan, ookal was het arm zo warm. Het gevoel dat al die vuiligheid van me af was voelde hemels. Ik nam de shampoo en deed een hele laag op mijn hand waarna ik mijn haren begon te wassen. Hele tijd kon ik maar denken aan wat Kirian van plan was vandaag. Ik kon niet ontkennen dat ik er toch ergens naar uit keek. Ik had hem al een week niet gezien, zolang was het niet en soms zag ik Luke langer niet, maar toch ik had echt het gevoel dat ik leeg was. "Het is een weerwolven ding" zei Lizy maar steeds. Soms kreeg ik er echt genoeg van. Het was als of 'het is een weerwolven ding' het antwoord op alles was.

Wanneer ik uit de douche was en mijn lingerie aan had, bekeek ik me nog even in de spiegel. Kirian had me nog nooit zo gezien, en ik vond het best spannend om zijn reactie te zien. Zou hij wild worden? of eerder teleurgesteld? Misschien had ik een te hoge dunk van mezelf, maar ik vond eerlijk gezegd dat ik er best goed uit zag. Opdat gebied was ik totaal niet onzeker. Als ik terug in mijn kamer ben trek ik mijn kleren aan en begin mijn haren te drogen. Ik wist niet wat ik er mee moest doen. Los? Een staart? Een vlecht? Een dot? Na lang twijfelen ging ik gewoon voor los. Als ik het niet volledig zou drogen gingen mijn haren beginnen te golven, wat ook soms mooi kon zijn. Daarna kwam de grootste uitdaging, mijn make-up. Zou ik op zeker spelen en opdoen, zodat ik me zeker zou voelen? Of zou ik Kirian zijn zin geven en met enkel wat mascara gaan, maar de kans hebben om mezelf onzeker te voelen?

Na lang twijfelen besloot ik om dan toch maar weer te gaan voor het potloodlijntje en mascara look. Ik zou die onzekerheid toch aan de kant moeten gaan zetten. Als ik zo trots op mijn lichaam kon zijn, waarom dan niet over hoe ik er naturel uit zag? Want het was niet dat ik mijn lichaam begon te schminken. OM mijn look af te maken, deed ik nog wat juwelen aan en wat lipgloss en klaar was ik. Ik keek goedkeurend in de spiegel. Maar plots gleden mijn ogen naar mijn nek, ik zag dat het plekje waar Kirian mij gebeten had dat het lichtjes rood was geworden.Misschien kwam het door het warme water, ik weet hete niet, maar de drang om het aan te raken was groot. Met mijn vinger toppen gleed ik over het plekje, en meteen schoot een gevoel van intentie door mijn lichaam. Ik beet zachtjes op mijn lippen terwijl ik mijn hand meteen wegtrok. Alleen al zo'n aanraking liet me zin krijgen in hem, wat als hij mij straks zou aan raken?

---

"Félicia, je ziet er prachtig uit, kom binnen" zei Amanda met een grote glimlach.

"Dankjewel" zei ik als bedankje. Toch vroeg ik me ergens af of ik haar zoals de rest Luna moest noemen. Lizy zei me dat dat een teken van respect was, van de roedel tegenover haar. Maar ik zat niet in de roedel, ik hoorde er niet bij, ik was nog niet eens een weerwolf.

"Kirian is boven" zei ze met een glimlach. Ik keek haar glimlachend aan en bleef rustig staan. Haar blik veranderde en trok een wenkbrauw op. "Je mag naar hem gaan hoor" zei ze met een lichte lach. "Ah sorry, dat had ik niet door" zei ik een beetje beschaamd en liep dan rustig richting de trap. Ze zei enkel dat Kirian boven was, niet waar en niet dat ik naar hem toe mocht gaan. Uit respect wachtte ik altijd tot dat Kirian mij kwam halen, ik ging niet graag neuzen in iemand anders huis, ook al kon dit huis binnenkort de mijne zijn.

Lichtjes klopte ik op Kirian zijn deur, waarna ik hem meteen opende, geduld had ik niet echt. De kamer was donker terwijl het lichtjes verlicht werd door allemaal kaarsjes. Een grote glimlach verscheen rond mijn lippen. "Kirian?" vroeg ik in de duisternis, terwijl ik voorzichtig door zijn kamer liep en probeerde geen kaarsjes om te stoten ofzo. "Kirian?" zei ik weer, zoekend op gewoon maar een reactie. Als ik bij zijn bed aan kom zie ik hem zitten met een grote grijns op zijn gezicht.

"Een gelukkige half jaar samen Félicia" zei hij terwijl hij langzaam op stond en een kus op mijn lippen drukte. Een half jaar? Waren we al een half jaar samen? En het ergste van al was dat ik het gewoon vergeten was!

"Ik heb Champagne" zei hij en voordat ik het wist duwde hij een glas in mijn handen. Wat dacht je om gewoon gezellig met ons twee en filmpje te kijken? Jij mag de film kiezen"

---

Hoi Wolfjes,
Weer een nieuw stukje! Eindelijk :p wat vonden jullie er van? En ja.. Wat kan er allemaal niet gebeuren he in het volgende hoofdstuk? Haha ;p

Ik heb ook de cover aan gepast zoals misschien een paar mensen al gezien hebben. Hoewel ik liever voor een gloednieuwe cover wou gaan, (Cover 3 wat ik zelf had gemaakt) zeiden vele dat ik voor de nieuwe versie van de originele moest gaan. Dat heb ik dus ook gedaan.

Laat me zeker weten wat jullie er van vonden en vergeten zeker niet te stemmen :)

❤Paradise