Félice

Félice | Hoofdstuk Zevenenvijftig |

POV Félicia

"Wie we daar hebben?"

Ik draaide me om bij die woorden. De stem kon ik niet goed plaatsten en de persoon die plots naast mij stond ook niet. Het was een man van rond de eind 20 begin 30? Ik wist het niet zo goed, maar mijn grote vraag was vooral wie was hij? Niet goed begrijpend keek ik hem aan.

"De toekomstige Luna neem ik aan" zei ik hij en strekte zijn hand naar mij uit. 

Ik keek van zijn ogen naar zijn hand. "Euhm, ja?" zei ik wat verward en schudde zijn hand. Terug keek ik naar zijn ogen toen ik zijn hand los liet. Zijn ogen waren zwart, was hij ook zoals Kirian.. zoals ik ?

"Alleen van welke roedel is de vraag.." zei hij sluw en knipoogde naar mij. Dat gaf mij kriebels, wat bedoelde hij er mee? Niets kon ik zeggen, niets wou ik zeggen, misschien alleen weten wie hij was?

"Euhm en u..." begon ik maar al snel draaide hij zijn hoofd. 

"Sorry ik moet terug gaan, het was fijn je eindelijk eens te ontmoeten", zei hij en gaf me nog een glimlach waarna hij zich omdraaide en terug verdween.

Oke wat was dat?

---

POV Kirian

"Nee cava, ik denk dat we zo goed als klaar zij" zei ik terwijl ik nog snel over mijn blad ging. Alles was zo goed als aangeduid, enkel nog het laatste puntje. Een zucht rolde over mijn lippen. Enkel nog het punt of ze verder willen gaan met de bescherming van hun land met mij als alfa. 

Ik keek omhoog naar Max, ook voor hem ging er wat veranderen, hij kreeg ook plots veel meer verantwoordelijkheid er bij. "Komt, goed" zei hij met een zwakke glimlach en gaf me een schouderklopje.

Het geraak van scharnieren, zorgde voor een stilte in de vergaderzaal. Iedereen keek op toen alfa Romeo terug op zijn plek ging zitten. 

"Goed dan kunnen we verder gaan, neem ik aan" zei ik terwijl ik even de zaal rond keek. Hij moest snel een telefoontje maken en kon niet wachten tot het einde van de vergadering.

"Dus.." begon ik en keek nog even naar mijn blad, " We zouden graag tegen het einde van het jaar officieel maken. Tegen oktober zou mijn vader graag de titel aan mij over geven." zei ik en keek even rond. De verschillende alfa's waaraan wij bescherming boden keken elkaar allemaal even aan.

"Als mijn vader niet geloofde dat ik hier klaar voor was zou hij mij hier niet alleen laten," begon ik, "en.." voordat ik mijn zin kon afkomen werd ik onderbroken.

"De toekomstige Luna heb ik ook reeds ontmoet, ze zal haar taak goed vervullen, neem ik aan" kwam van de kant van Romeo.

Met kleine oogjes keek ik hem aan. Had hij Félicia gezien?  Wat zijn zijn belangen bij haar. Iedere keer begint hij over haar. Het maakte mij best woest het idee dat hij zo bezeten was door haar. Ze was van mij, van niemand anders!

"Dat denk ik ook" zei ik snel om de aandacht van Félicia weg te krijgen. Ze had hier zelf niets mee te maken. Ze wist pas wat dit allemaal was, ze heeft pas haar wolf ontdekt, al het gedoe en al de miserie met Romeo kon ze wel missen.  

Ik zag dat hij nog iets wou zeggen. Met een kwade blik keek ik hem aan, maar in plaat van nog iets te zeggen, sloot hij zijn mond en keek me aan met een grijns.

"Dus, ik zou graag willen weten, of alles het zelfde blijft. De regels blijven het zelfde zoals die van mijn vader. Ik zal op dezelfde manier handelen zoals hij, of misschien beter. Enige wat ik nog nodig heb is jullie vertrouwen..."

---

Nieuw stukje, nieuwe vragen en nieuw drama.. I LOVE IT!

Hopelijk vonden jullie het leuk :)

♥ Paradise