Ο χειρότερος Εχθρός μου

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10

Κάπως έτσι πέρασαν και οι υπόλοιπες μέρες, οι οποίες έγιναν βδομάδες και αυτές μετατράπηκαν σε μήνες...

Τα πράγματα διακυμαίνονταν από το κακό στο χειρότερο, και επανέρχονταν ξανά σε μία φυσιολογική ροή, όπως εξάλλου γινόταν πάντοτε.

Βγήκα στο προαύλιο τη μέρα εκείνη και όλα έμελε απλά να συνεχίσουν στην ίδια ρουτινιασμένη πορεία. Έτσι τουλάχιστον πίστευα μέχρι τη στιγμή που έφτασα προς την μεγάλη καγκελόπορτα.

Όταν βγήκα έξω στο δρόμο, ένα μεγάλο μαύρο τζιπ άρχισε να με πλησιάζει επιβραδύνοντας παράλληλα την ταχύτητά του. Έμοιαζε τόσο απειλητική η προσέγγιση αυτή όσο πρέπει και να ήτανε, μα προτού προλάβω να τρέξω μακριά έντρομη από τον πανικό, το παράθυρο του οδηγού κατεβαίνει και συνειδητοποιώ πως ο άνθρωπος που κρατά το τιμόνι είναι ο Μπέντζαμιν...

Είχα τόσο καιρό να δω τον πατέρα μου, που δυσκολεύτηκα να τον αναγνωρίσω.

Μέσα σε τόσο λίγους μήνες το πρόσωπό του είχε ρυτιδώσει περισσότερο απ' όσο θα 'πρεπε στην ηλικία των 47.

«Την επόμενη φορά, σε παρακαλώ, φέρσου σαν φυσιολογικός άνθρωπος και όχι σαν απειλή που σκοπεύει να με απαγάγει για να με πουλήσει στα σκλαβοπάζαρα», μουρμουρίζω ασυναίσθητα μέσα από τα δόντια μου. Εκείνος γελά και κατεβάζει τα γυαλιά, για να αντικρίσω τα κουρασμένα του μάτια.

«Γεια σου αγάπη μου», είπε πρόσχαρα. «Η μαμά σου είχε μερικές δουλειές και θα είναι εκτός πόλης για μία, μπορεί και δύο βδομάδες»

Όχι πάλι, σκέφτηκα αγανακτισμένη... Το μισώ όταν το κάνει αυτό, διότι το γεγονός ότι έφυγε η Ρούμπι αυτόματα σημαίνει πως μέχρι να επιστρέψει, εγώ θα αναγκαστώ να μείνω στην έπαυλη του Μπέντζαμιν.

Ο πατέρας μου είναι ένας από τους μεγαλύτερους επιχειρηματίες της Πολιτείας όπου ζούμε, παρόλα αυτά εγώ μεγάλωσα μέσα στη φτώχεια και τη λιτότητα. Η Ρούμπι όσο άξια μάνα είναι, άλλο τόσο άξια σύζυγος αποδείχτηκε. Δεν είχα προλάβει να γιορτάσω τα όγδοα γενέθλιά μου, όταν ο Μπέντζαμιν της δήλωσε πως έχει αφήσει έγκυο τη γραμματέα του και πως σκοπεύει να λάβει άμεσα μέτρα για το διαζύγιό τους.

Το νέο παιδί που θα αποκτούσε ήταν και ο λόγος που ποτέ του δε θέλησε πραγματικά να αναλάβει την κηδεμονία μου. Ανέκαθεν ήμουν αντιδραστική, εξάλλου, ένα πλάσμα ριζοσπαστικό. Επομένως ήξερε πως μονάχα προβλήματα θα προκαλούσα στη νέα του ζωή και την τέλεια οικογένειά του. Δεν ήταν δύσκολο να συμπεράνει κανείς πως ήθελε γενικότερα να κρατήσει μακριά οποιοδήποτε κομμάτι του εφιαλτικού παρελθόντος του...