Ο χειρότερος Εχθρός μου

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24

«Πέσε κάτω!», γαύγισε ο Φέλιξ.

Την ίδια στιγμή έκλεισα τα αυτιά μου καθώς ο θόρυβος ήταν εκκωφαντικός, ενώ μαζεύτηκα αμέσως και χωρίς να το πολυσκεφτώ σε μία μπάλα  προκειμένου να προστατέψω το κορμί μου. Έτσι κουλουριασμένη καθώς ήμουν, σωριάστηκα στο πάτωμα και κρύφτηκα κάτω από τα καθίσματα.

Ανταπέδωσε δύο ή και τρεις φορές ο σύντροφός μου στους ασταμάτητους και αλλεπάλληλους πυροβολισμούς των αναπάντεχων εχθρών μας, πατώντας τέρμα το γκάζι τώρα ούτως ώστε να απομακρυνθεί από κοντά τους, με αυτούς να μας μιμούνται παρόλα αυτά το αμέσως επόμενο κλάσμα του δευτερολέπτου. Κάλυψαν ακαριαία τη μικρή διαφορά απόστασης που εκείνος κατάφερε να δημιουργήσει, με αυτή να συνεχίζει να μειώνετε τώρα, έως ότου ένιωσα το πρώτο χτύπημα στο προφυλακτήρα...

Ολόκληρο το αμάξι αναπήδησε προς τα εμπρός, με τα νύχια μου τνα μπήγονται στα καθίσματα, τόσο που τα ένιωσα να ματώνουν.

Άρχισα την ίδια κιόλας στιγμή να κλαψουρίζω αθόρυβα, πασχίζοντας σκληρά ώστε να μη μετατραπεί το μουρμουρητό σε λυγμούς. Κάτι τέτοιο θα ήταν ό, τι χειρότερο για τον Φέλιξ, από τη στιγμή που προσπαθεί ολομόναχος να μας προστατέψει, να μας κρατήσει ζωντανούς...

Μία δεύτερη πρόσκρουση ακολούθησε, κάνοντάς με να παγώσω. Το σοκ και ο φόβος είχαν κυριεύσει τόσο τη ψυχή μου, όσο και το κορμί και το μυαλό μου, που πλέον δεν μπορούσα ούτε ανάσα να πάρω. Κρύος ιδρώτας εμφανίστηκε στο μέτωπό μου και μια έντονη θαλπωρή κυρίευσε τα βλέφαρά μου, τα οποία έγιναν βαριά και έκλεισαν χωρίς να το ορίζω.

Βαθιές ανάσες, Σαμ, άκουσα το αγόρι μέσα στο κεφάλι μου, να μου λέει με φωνή ήρεμη, καθησυχαστική. Πάρε βαθιές ανάσες

Δάκρυα κυρίευσαν τα πονεμένα μου μάτια.

Δεν μπορώ να διανοηθώ γιατί συμβαίνουν όλα αυτά, ένα κομμάτι όμως βαθιά μέσα μου με κάνει να πιστεύω πως ίσως και να συνδέονται με το τηλεφώνημα του Μπέντζαμιν. Είναι πράγματι ικανός να το κάνει αυτό στην ίδια του την κόρη;

Όμως γιατί, γιατί να το κάνει;

Μία τρίτη πρόσκρουση ακολούθησε, κάνοντας το όχημα να εκτροχιαστεί ελαφρώς από την πορεία του. Οι σφαίρες συνέχισαν να διαπερνούν το τζάμι και τα μεταλλικά τοιχώματα του οχήματος, με τον Φέλιξ να αφήνει από τα χείλη του μία σκληρή κραυγή, καθώς πάλευε να φέρει το αυτοκίνητο σε μία ευθεία τη στιγμή εκείνη που η μία από τις σφαίρες έσχισε ένα κομμάτι από το ρούχο και τη σάρκα του μπράτσου του...