Mila's life

22. de avond van ons leven

3 weken later...

Achter de schermen was het een drukte van jewelste. Dit was de avond van misschien wel het grootste concert dat dit jaar in de stad gegeven zou worden. Hun concert. De afgelopen drie weken hebben ze bijna iedere avond na school in de kelder doorgebracht. Een keer waren ze er zelfs blijven overnachten, het was gewoon veel te laat geworden om nog naar huis te gaan. Afiches werden ontworpen, folders gedrukt, setlisten geschreven en weer afgekeurd, tot alles perfect was. Ze repeteerden urenlang tot ze de nummers zelfs in hun slaap konden spelen.

En nu was het eindelijk zover. Hun allereerste concert. De hele namiddag waren ze al bezig met het opstellen van de instrumenten, soundchecken, het lichtplan overleggen met de technieker...
Mila stond zenuwachtig in de coulissen te dralen. Over een tiental moeten moest ze het podium op. Het geroezemoes van de fans was tot diep in de backstage hoorbaar. De zenuwen gierden door haar lijf en knepen haar keel dicht. Mila was bang dat ze er geen woord meer uit zou krijgen. Toen twee handen zich om haar middel sloten maakte ze een sprongetje van schrik. Maar wanneer ze doorhad dat het Jonas was ontspande ze meteen weer. "Hey gaat het wel? Je ziet er nogal gestrest uit." Rustig begon hij haar gespannen schouders wat te masseren. Mila slaakte een zucht. "Ik weet het niet! Ik ben gewoon zo zenuwachtig! Ik heb echt het gevoel dat ik mijn teksten ga vergeten ofzo!", ratelde ze. "Ssst! Ontspan je Mila! Alles komt goed! Ik weet zeker dat je het geweldig gaat doen! Je bent een fantastische zangeres!", suste Jonas. Meteen kroop er een glimlach over Mila's gezicht en sloeg ze haar armen om hem heen. Hij wist haar toch ook altijd op te beuren!

Mila haalde diep adem. Over slechts enkele ogenblikken zou ze het podium opstappen voor de ogen van honderden mensen. Snel zette ze haar masker op, ze zouden pas na enkele nummers bekendmaken wie ze waren.

Jimmy stapte ietwat nerveus het podium op en trapte het concert op gang met enkele flinke slagen tegen de basdrum. Charlie huppelde de coulissen uit en liet de baslijn moeiteloos invallen met Jimmy. Jonas stond zenuwachtig te trappelen tot het zijn beurt was. Na een bemoedigend kneepje in Mila's hand rende ook hij het podium op. De vingers van zijn linkerhand plaatste hij de juiste en met zijn rechterhand rammelde hij het loepzuivere akkoord uit zijn gitaar.
Mila haalde diep adem. Nu was het haar beurt om te schitteren. En niemand kon haar nog tegenhouden. Haar vader niet, niemand. En met die gedachte stapte ook zij zelfzeker het podium op, onder het luide applaus van honderden fans.

***

"Dat was echt bevertastisch!", riep Chalie uit.  Alle fans waren superpositief geweest, en allemaal konden ze al snel de refreinen van eender welk nummer meebrullen. Ze kwamen net het podium af, en nog steeds was het enthousiaste gejoel tot diep in de kleedkamers hoorbaar. Mila lachte haar vriendelijk toe. Ze was er nog steeds niet goed van, het gevoel dat ze ervaren had toen de fans het refrein van een nummer meezongen was gewoon onbeschrijfelijk. Dit wou ze zeker en vast vaker doen.

***

Traag slenterde ze over het podium. Toen ze bij de rand was ging ze voorzichtig zitten liet haar benen over de rand bungelen. De instrumenten waren al weer opgeborgen, de andere bevers al weer naar huis vertrokken. Behalve zij en Jonas, ze wou gewoon nog even nagenieten en Jonas was bij haar gebleven. Natuurlijk was hij dat.

Ze hoorde zachte voetstappen achter haar en keek glimlachend om. Daar kwam hij aan, de jongen die zoveel voor haar betekende. Toen hij naast haar zat, sloeg ze haar armen om hem heen en liet haar hoofd op zijn borst rusten. "Je hebt het echt geweldig gedaan vanavond, weet je dat?", zei Jonas liefdevol. Mila glimlachte als antwoord en drukte haar lippen op de zijne. Ze was nog steeds niet gewoon aan dat gevoel, het gevoel van veiligheid, maar vooral van liefde.

Iemand schraapte zacht maar toch duidelijk haar keel. Met hoofden zo rood als tomaten lieten Jonas en Mila elkaar los. Het was de poetsvrouw die de zaal kwam opruimen. Oeps... even vergeten dat zij ook nog zou komen, schoot er door Mila haar hoofd. Snel pakte ze Jonas' hand en trok hem mee richting kleedkamer. Ze griste haar zak en jas van de houten bank en vertrok samen met Jonas naar huis. Dit was echt wel de beste avond ooit geweest, dacht ze gelukzalig.

Xxx