Epilogue

299 6 7
                                        

  A/N

HERE IT IS! :D It's finally over. :)

Once again, THANK YOU SO MUCH FOR SUPPORTING THIS STORY TILL THE END! :") <3 I know, madidisappoint ko kayo sa ending. I'm sorry for that. :) I've explained everything sa note ko on the previous part of this.

I LOVE YOU GUYS!!!! :D

God bless you all.

May you have a blessed 2014. :)

Love lots,

bunnybatchieee

P.S.: Puwede bang humingi nang belated Christmas gift? COMMENT BELOW PLEASE?! :) 'Yon lamang po. MARAMING MARAMING SALAMAT PO ULIT SA INYO! :*

--------------------------------------------------------------------------------------------

"Look how cute are babies, bestfriend." nakangiting sabi sa akin ni Yvonne habang tinutulungan niya akong mag-ayos nang mga handa.

                           Napatingin ako kay Marga, anak nila ni Alex, at kay Eugene na parehong nasa stroller. Tulog lang si Eugene sa pwesto niya habang si Marga nagbubuklat ng books na ipinahiram ko sa kanya. Mukhang masipag magbasa ang batang ito paglaki, hindi mahihirapan sa pag-aaral.

               " I can't believe na they're turning one year old this year, mauuna nga lang si Eugene."

              "Kasalanan niyo ni Alex 'yan, ang tagal niyong gumawa ng bata." inilagay ko 'yong pasta sa may tabi ni Yvonne.

               "Hoy! Baka ikaw! Aga aga mong nagbuntis."

                "Wala eh! Nadala nang...alam mo na."

                "Maharot ka." kinurot ako ni Yvonne sa may taguliran.

               "Masakita ah?" ngumiti ako sa kanya.

              "HI MGA BRUHA!!!", lumapit sa amin si Mel. Ang paglakad nang baklang 'to, talaga namang may pagkendeng pa. "Ang babagal niyo namang kumilos, mamaya dadating na 'yong mga bisita niyo hindi pa kayo tapos. Ano ba?! Ang mahal mahal ng ibinabayad ko sa inyo tapo..haynaku! You're fired!"

               "Mukha mo, Mel. Hindi ba ang sabi ko sa'yo dumating ka nang maaga dahil doon sa pinapaluto ko sa'yong crepe. Bakit ngayon ka lang?" nakakunot noong sabi ko.

                   "Ang kupad kasi ni Chichay maglagay nang chocolate syrup. May pakanta kanta pa ng ikot-ikot lang habang naglalagay. Atsaka bumili pa ako ng regalo para diyan sa anak mo." kinain niya 'yong chips na nasa harap niya.

           "Huwag mong ubusin 'yang chips, Mel. Mahirap makahanap ng ganyan sa mga malls." saway sa kanya ni Yvonne. 

                        "Ang damot naman nito. Oo nga pala, Rosey the Horsey, nasaan ang boyfriend mo? Hindi ba dapat tinutulunganka niya dito? Aba! Aba! Hindi naman ata tamang nagsisimula pa lang kayo sa relasyon niyo eh papetiks petiks na kaagad siya. Baka naman kapag nagtagal eh bigla ka na lang iwan niyan nang hindi mo namamlayan.", dumampot pa ulit si Mel nang chips pero hinampas ni Yvonne kamay niya dahil kanina pa siya kuha nang kuha.

                      "Para kang nanay Mel. Mas paranoid ka pa sa akin. Busy po siya." lumapit ako kay Eugene at nilagyan nang towel sa likod. Pinagpapawisan siya masyado sa suot niyang polo. Ang gwapo ng anak ko sa suot niya :)

                     "Busy! Busy ang mukha niya, birthday kaya nang anak mo! Hindi dapat binabaliwala."

                         "Oo nga BFF. Baka mamaya iwanan ka noon. Hindi ba parang ang bilis naman nang proseso nang pagiging kayo? Ewan ko lang ah? Nabibilisan ako. Maya-maya hindi ka naman pala mahal noon?"

Alien & Monster, In Love!Mga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon