Mr. Sungit and Me (REVISING//EDITING)

Chapter 7 - Challenged

CHAPTER 7 - CHALLENGED

CHAIIRA'S POV

Kakatapos lang ng klase namin ngayong araw at pinapapunta kaming lahat sa may audio visual room. Isa-isa kaming nagsilabasan pagkatapos ng klase at tumungo sa kailangan naming puntahan.

Maraming nakatingin saakin ngayong araw. Halos lahat sila yata ay nag-iisip kung sino ang iboboto tungkol do'n sa blessings na pauso ng Maximilian Porsche na 'yan.

Napabuntong hininga ako habang kasabay na naglalakad sina Ate Clarisse, Ice at Jack papunta sa mga upuan na pwede pa naming upuan.

Sa totoo lang, hindi na ako nageexpect. Feeling ko maa-outvote rin ako dito. I mean, sino ba naman kasi ako, diba? Syempre mas pipiliin nila yung mas marami since marami nga sila. E ako? Isa lang naman ako. Ako lang naman yung mahihirapan so...

Sumalampak ako sa upuan dahil alam ko naman nga ang mangyayari. Expected ko na kumbaga. Hindi na rin ako magugulat. Mas lalo lang ikatutuwa 'yon ni Max.

I take it as a sign of defeat.

I sighed. Jokes on you, Max!

I will never give up. Hah! Akala niya ba talaga susuko ako dahil lang ia-outvote nila ako? It's just me against the Maximinions and other Porschians. Gosh. Kayang-kaya ko silang lahat.

Pero anong gagawin ko? How will I ever defend myself from all the things that Max will do to me? Nakakapanghina ng loob.

Another sigh escaped from my mouth.

Napansin kong nakatingin saakin si Ice kaya napatingin din ako sakanya. I can't read his emotions. Hindi ako gano'n kagaling sa pagbasa ng emosyon ng ibang tao. Sila, kayang-kaya nilang basahin yung emosyon ko. Hay...

"Are you okay?" Tanong niya, a hint of sympathy in his voice. I pressed my upper and lower lip together, licked it wet and bit my lower lip. He made me nervous; just by talking to him.

"Yeah... I'm fine." I answered, forcing a smile on my face. He looked at me apologetically. "I'm sorry you have to go through this." He mumbled in a low tone, ruffling my hair. He tucked a strand of hair behind my ear, smiling.

"You don't have to apologize, Ice. 'Di mo naman kasalanan." Sagot ko sakanya. I tried to suppress a smile, but I couldn't help it, so I smiled as well. Nakakalokang isipin na yung bestfriend ng kaaway ko ay ganito-- ang bait niya. Siya pa talaga yung humihingi ng pasensya sa mga pinaggagagawa ng best friend niya.