Chapter 2 - Tangled

8.2K 191 17
                                        

Dedicated to: my bestfriend, Pauline.

***

CHAPTER 2 - TANGLED

CHAIIRA'S POV


"So, new student, huh?" He looked at me with an annoying smirk on his face. Kailan ba siya titigil sa kakangisi? Nakakabwisit e.


"Yeah, Mr. Maximilian Porsche." I answered him firmly. Nakipagtagisan talaga ako ng tingin sakanya kasi bakit hindi? Sino ba siya sa tingin niya? He's a pussy. Hindi porket anak siya ng may-ari ng school na 'to, kailangan ko na matakot sakanya.


Wala naman akong maalala na nakalagay 'yon sa school rules and regulation.


"Ano naman sa'yo kung bago akong estudyante sa campus na 'to? May magbabago ba?" Sagot ko sakanya. Napansin kong mabilis na nagsialisan ang mga kaklase ko at natira nalang si Ice at si Ate Clarisse na nakatingin saamin.


"Nothing will change for me," he answered with a delighted tone. "But for you, there is." Kinuha niya ang blazer niya mula sa upuan niya at ni-pat ang likod ko using his filthy hands after passing by me.


Argh! Inayos ko ang ginulo niyang blazer ko at tinapunan siya ng masamang tingin. Bwisit na lalaking 'yan.


Lumingon si Max at nakita niya ang masaming tingin na tinapon ko sakanya.


"I don't usually say this to new students, but because I think you're different," --he paused-- "I think it's proper for me to say, break a leg!" At kasabay no'n ay ang paglingon niya uli para maglakad papalayo saamin.


Anong pinagsasasabi niyang break a leg diyan? Did he mean it literally or was he wishing me good luck? If he is wishing me good luck, why in the world would he say that?


Shaking my head, I pushed the thought out of my mind.


Don't let the guy under your skin, Chaiira. He's just trying to test your patience.


"Bestfriend mo ba talaga 'yon, Ice? It doesn't seem like it, really." Rinig kong komento ni Ate Clarisse habang naglalakad dala-dala ang bag niya.


"Yeah, he is," he answered apologetically. "Hindi naman kasi siya ganiyan dati. Ewan ko ba kung anong nangyari. Basta isang araw, bigla nalang siyang naging ganiyan." Umiiling-iling na sagot ni Ice. Maybe he's remembering those good ol' days. Too sad, he changed. May itsura pa naman.


"He has been my classmate since grade one. Buong buhay ko, dito ako nag-aral sa Porsche University, that's why I know him so well." Parehas kaming napatango ni Ate sa sinabi ni Ice. Kawawang Ice. Nagkaroon pa ng kaibigan na ganiyan. He deserves better, to be honest.


"By the way... hindi ko naintindihan yung sinasabi niya kanina." Tumingin ako kay Ice, forehead creasing. "Anong ibig niyang sabihin?"


"Nakalimutan kong banggitin sainyo. New student ang palagi niyang pinagti-trip-an. So, I hope you look out." Pagbabanta niya. Hindi ko alam kung matatawa ba ako o maiinis sa sinabi niya.

Mr. Sungit and Me (REVISING//EDITING)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon