Black Paradise

Chapter 17 Barricade

နိုဝင်ဘာလရဲ့ သစ်ရွက်ကြွေတွေ ဟာ ဆောင်းရာသီ ရဲ့ လေနဲ့ အတူ လွင့်ပါသွားတယ် ၊မိုးမရွာဘူး ၊နေမပူဘူး ၊ကောင်းကင်ဟာ တိတ်ဆိတ်စွာ မှာ အုံ့ဆိုင်းနေတယ်။

ခြံထဲက နှင်းဆီပင်တွေဟာ ချုံနွယ် တွေ ကြားမှာ အိပ်မောကျနေတယ် ၊စန္ဒရား သံမကြားရတာကြာတော့ သူတို့လေးတွေလည်း နိုးထ ရကောင်းမှန်း မသိတော့တာထင်ပါရဲ့ ။

Julia ဟာ ပန်းပင်တွေ ကို ရေလောင်း ဖို့ ဖြည်းဖြည်းလေးလျှောက်လာတယ် ၊သူမဟာ အရင်လို ပျော်ရွှင်မနေဘူး ၊Ellena ရဲ့ မတော်တဆမှုဖြစ်ပြီး နောက် သူမဟာ အမေ့အိမ်ကို ခဏခဏ ပြန်လာပြီး ညီမလေးရဲ့ သူနာပြု ဖြစ်ပေးခဲ့တယ် ၊အထူး သဖြင့် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း အခုလို ဆောင်းရာသီ နေ့ရက်တွေ မှာပေါ့။

Julia ဟာ ပိန်သွားသလိုပဲ ၊သူမရဲ့ မျက်နှာဟာ သိသိသာသာချောင်ကျနေတယ် ၊
အရင်လို တက်ကြွ ပျော်ရွှင် ပြီးမာနကြီးတဲ့ အရိပ်အယောင်ကိ မမြင်ရဘူး၊
စိုးရိမ်မှုတွေ အားငယ်မှုတွေ ကို ပဲ တွေ့ရတယ် ။

၃နှစ်အကြာမှာ Ellena ဟာ လမ်းလျှောက်နိုင်ဖို့ ကြိုးစားမြဲ ကြိုးစားပေမယ့်တိုးတက်မလာဘူး ၊
သူမဟာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်သာလျှောက်နိုင်တဲ့ အတွက် အချိန်တော်တော်များများ ဟာ အထူး ပြုလုပ်ထားတဲ့ ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ပေါ်မှာ ကုန်ဆုံးရတယ်။

သစ်ရွက်ကြွေတွေ ဖုံးထားတဲ့ မြေပေါ်ကို ဘီးတပ်ကုလားထိုင်လေးရွေ့လာတယ် ၊ Ellena ဟာ ဘီးကို လက်နဲ့ ကိုယ့်ဘာသာလှည့်နေတာ ။

"ပန်းပင်တွေ ကြည့်ချင်လို့လား ငါတွန်းပေးမယ်လေ "

Julia ဟာ ရေလောင်းတာကို ရပ်ပြီး Ellena ဆီပြေးလာတယ် ၊

"နင် ဘာလို့ John နဲ့ ကွာရှင်းမှာလဲ ? "
Ellena က တိုးတိုးလေးမေးတယ် ။

Juliaဟာ ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ကို မတွန်းဘူး၊ ဘေးမှာ ရပ်နေတယ် ၊ပြီးတော့ မြေကြီးပေါ်က တစ်ဝက်ဝါ တစ်ဝက် စိမ်းနေတဲ့ သစ်ရွက်ကြွေ လေး ကို ကြည့်ရင်း ပြောတယ် ။

"မသိဘူး .... သူကောင်းဖို့ပါ ... ငါ ကလေးမရနိုင်ဘူးလို့ သမားတော်ကပြောတယ် "

Ellena ဟာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အကြည့လွှဲလိုက်တယ် ၊သူမဟာအရင်လိုသာဆို ' ဟုတ်လို့လား ဘယ်သူပြောလဲ ကျွန်မမယုံဘူး' ဆိုပြီး သူ့အစ်မဘေးက နေ ခုန်ပေါက် မတတ် ပြောရင်း နည်းလမ်းရှာမယ် အားပေးနိုင်မယ် ထင်ရတာပဲ ။