Black Paradise

Chapter 1 Fur Elise

(Unicode)

မြို့ရဲ့ မနက်ခင်းက နေရောင်ခြည်မရှိသလောက်နီး နီး ၊ ထုံးစံအတိုင်း မှောင်မိုက်ပြီး အုံ့ဆိုင်းနေတယ်။

တိမ်မည်းတွေ ဖုံးနေခဲ့တဲ့ မနက်ခင်းဟာ စိုစွတ်ပြီး အေးမြနေတယ်။

နှင်းဆီနက် စံအိမ်ကြီး မှာ ကလေးထိန်း တစ်ယောက် နဲ့ ထမင်းချက် နှစ်ယောက် ၊အိမ်အကူတစ်ယောက် ၊သူတို့ဟာ မီးဖိုခန်းထဲမှာ ကော်ဖီစေ့တွေ ကိုနှပ်နေကြတယ်။

ကလေးမလေး Ellena ဟာ 3 နှစ်ပြည့်နေခဲ့ ပြီ။
ရွှေအိုရောင်ဆံနွယ်လေး တွေ နဲ့ သလင်းကျောက်လိုတောက်ပနေတဲ့ အပြာရောင် မျက်ဝန်းလေးတွေ ကိုပိုင်ဆိုင်ထားတယ် ။သူမဟာ စံအိမ်ကြီးရဲ့ အပေါ်ထပ်မှာ ပဲ နေတာများတယ် ၊
အထားခံထားရတယ်လို့ ပြောရင်ပိုမှန်မယ် ။ သူ့ကို ဘယ်သူမှ အောက်ထပ်ဆင်းမလာစေချင်ဘူး ။

ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ မနှစ်က သူလေးဖက်ထောက် ဘဝကနေ လမ်းလျှောက်စသင်တဲ့ အခါ
ပရော်ဖက်ဆာရဲ့ မှန်ဘောင်ကို ဝင်တိုက်ပြီး လက်ကို မှန်စတွေ စူးဖူးတယ်။

မှန်စတွေ ကို ဂွမ်းစနဲ့ ဖယ်ပေးတာကို သေသေချာချာမှတ်မိသေးတယ်၊ သူ့ကို တစ်ခါမှ စကားမပြောတဲ့ ပရော်ဖက်ဆာ အဲ့ နေ့ညက သူ့ကို ဖက်ပြီး ငိုခဲ့ တယ်။
ပရော်ဖက်ဆာဟာ လူကောင်းမဟုတ်သည့်တိုင်အောင် လူဆိုး မဟုတ်မှန်း Ellena သိပါတယ် ...။

ပရော်ဖက်ဆာ ဟာ အမြဲ အလုပ်ရှုပ်နေတယ်။ ဘာလုပ်နေမှန်း မသိရဘူး ၊ ထမင်းချက် အဒေါ်ကြီး က Ellena ကို သိပ်ချစ်တယ် ၊ သမီး အရင်းလေးလိုပဲ ဂရုစိုက်တယ် ။Ellena စကားပြောတတ်လာတာ က သူ့ကလေးထိန်းရဲ့ စကားသင်ပေးမှု တွေ ကြောင့် ဖြစ်တယ်။ Ellenaလေးမှာ ဆော့စရာအရုပ်မရှိဘူး ၊ အိမ်အကူကောင်မလေးက အတူတူဆော့ပေးတယ် ။

ပြောရရင် ပရော်ဖက်ဆာဟာ Ellena ရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝမှာ အဝေးကွာဆုံး ၊ထိတွေ့မှု အနည်းဆုံးလူဖြစ်တယ်၊
ထူးဆန်းတာက Ellena က ပရော်ဖက်ဆာကို ရင်ထဲမှာ ရင်းနှီးစွာ သိကျွမ်းနေတာပဲ ။

Ellena ပြတင်းပေါက်ကို ကြည့်နေရင်း အပြင်ထွက်ချင်လာတယ် ၊ဒီနေ့ အခန်းသော့ကိုမခတ်ထားဘူး ။