Chapter 30(On her Grave)

2K 59 7
                                        

A/N:Pain is just temporary!

Drew Danielle's POV

Lahat sila nakasuot ng itim na damit. Lahat sila umiiyak at nagluluksa. Naglukusa isang taong minahal nya.

Napapikit sya.

"Drew mauna na ako. "Pagpapaalam ni Era.

Tumango lamang sya rito.

Unti unti nag sialisan ang mga tao. Nagpaiwan sya.

Gusto nya munang makasama ang taong kahit sa maikling panahon na pagsasama nila ay minahal nya. Ang taong nagpasaya sa kanya kahit sa maikling panahon lang

"Alam kung alam mong minahal kita. At alam kung minahal mo rin ako. Rest in peace. Sana maging masaya ka kung nasaan kaman ngayon. "Aniyang ipinatong ang white roses sa may lapida nito.

Hindi na nya napigilan ang mga luhang kanina pa gustong kumawala.

"Hindi man natin nagawa ang mga gusto mong gawin kasama ako. Alam kung napasaya kita. I'm sorry for everything. Hindi mawawala ang guilt sa puso ko. But i promise na gagawin ko kung ano ang gusto mo. Ang mga bagay na alam mong magpapasaya sa akin. Thank you for everything. Sa mga panahong pinasaya mo ako at sa pagmamahal na ipinadama mo sa akin. "Aniyang pinunasan ang mga luhang dumadaloy sa kanyang pisnge.

Napangiti syang tumingala sa langit.

"Alam kung masaya ka kung nasaan kaman ngayon. Magiging masaya ako para sayo. Alam kung yon ang gusto mo. Salamat sa lahat. I promise starting today, i'll start to do things na sa alam kung magpapasaya sayo at ganun din sa akin. "Aniyang lumuhod at hinawakan ang lapida nito. Bago umalis.... Ipinangako nyang magiging masaya sya.

To be continued....

Sino ang namatay?

Guess who?

Vote!

Then comment!

My Three Month's Slave(completed)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon