Owned

Chapter 11 WTFREAK!!!

Nag order na 'ko ng makakain at ganun na din ang mga kasama ko. Masyadong tahimik ang kainang to at wala akong balak na magsalita. Nasa harap ko ngayon si Lee at nasa kabilang table naman si Venice, Mar at Ali.

"Here's your order Ma'am and Sir. Enjoy" saka inilagay nung waiter ang mga pagkain sa table.

"Thanks" si Lee.

Hindi na 'ko nagsalita pa, nag pray nalang ako at nagsimulang kumain. Habang ang nasa harap ko naman ay abalang nagpipicture ng pagkain nya. Mamaya maya lang ay nasa Ig na yang photo nayan for sure. Natawa nalang ako sa kanya.

"Bukas na daw lalaban ang may mga individual contest after ng parade." Kuya Mar said.

"Really?" Ate Venice asked.

"Yes pero yung sa Scidama sa second day pa"

"Bat second day pa? Gusto ko sana first day para matapos agad. Sayang!" Giit ni Ali na may labis na panghihinayang.

"Eh yung SciEssay bukas nadin?" Lee asked.

Wao, nakisali na sa usapan nila si Lee. Hi there, Keila?

"Oo, bukas na laban natin" Kuya Mar explained.

"Keila, are you deaf?" Ate Venice asked.

"No." Sabi ko naman. Bawal ba manahimik? Jusq at makaarte lang, focus dapat tayo sa pagkain eh.

"Okay haha" pigil tawang giit naman ni Ali.

Tss. Okay okay ka dyan. Alam ko secret mo no!

Mabilis ko ding naubos ang pagkain ko kesa sa kanila kaya nagpaalam na kong mauuna akong babalik sa Bahay na pagste-stay-an namin. Wala naman silang choice kundi um-oo.

Habang naglalakad ay dun ko lang naramdamang mainit pala ang suot kong damit kaya pagka uwi na pagkauwi ay naligo ako.

Walang tao sa room namin kundi ako lang. Napagdesisyonan ko ding magbasa ng libro para mabilis na makatulog.

Ramdam ko na ano mang oras ay makakaidlip na'ko.

"Ano ba? Isn't it clear? Ayoko nga" sigaw ng isang lalaking pamilyar ang boses.

Nakakainis naman to badtrip inaantok nako e.

"Isa pa talaga? I already said that i don't wanna go home." Sigaw ulit nito.

Wala na yatang pag asang manumbalik pa yung antok ko. Bwesitttt.

Tumayo ako atsaka lumabas at sinundan kong saan nagmumula ang ingay.

Sabi ko pa nga ba at si Kuya Neil yun e. Nakatayo sya sa terrace habang may kausap.

"What?" rinig ko pang sabi nito.

"I said what are you doing here?"

Is he talking to me? Eh? Hindi nya pa naman ako nakiki---

"Yes you! Come here" utos pa nito sa 'kin

Great!

Lumabas nadin ako at umupo sa bench na nasa gilid. Nakatayo pa din sya at hindi man lang nagawang lingunin ang ganda ko.

"Why are you here?" He asked.

I'm shookt. "You told me to go here" i said.

"I mean here. Dito sa San Andres. Diba ayaw mo naman?" He asked me again.

Ano bang pinagsasabi nito? Sakyan ko na nga lang trip nya.

"Yes. Ayoko nga. How did you know?"

"I can barely sense it. Nung inannounce palang ni Sir na ikaw yung napili nila, alam ko na."

Oh? Ganun ba ko ka obvious? Edi halata din ako ni Sir. Sya nga eh. Nakakahiya naman yun!

"Aren't you going to say something?" He smirked.

Napatingin pa muna ako sa kanya saka muling binaling ang tingin sa malayo "Ayoko nga. You're right."

"Eh bat nandito ka?" Tanong nyang muli habang seryoso na nakatingin sa kung saan.

May galit ata sakin to e. Nagsimula nanaman syang magsalita nang hindi ako makasagot sa huli nyang tanong.

"You know what? We're totally opposite. I did everything and made sure to be as competitive as my classmates para mapili at makasali lang sa contest na 'to and you? Offer lang ang binigay sayo pero ayaw mo pa. Nakakainggit haha." He then let a heavy sigh. Ramdam ko yung bigat na dala nya habang binibitawan ang mga linyang 'yon.

"I can't get it." me trying to catch more informations from him. Gusto kong maramdaman nya na may taong gustong makinig sa mga kwento nya.

Alam kong kaibigan ang kailangan nya ngayon. Kahit sabihing kakilala nya lang ako at hindi kaibigan, handa pa din akong makinig.

"I know right. Cause my life totally sucks so you won't understand. My mom want me to go home but i don't want to."

"Hala? Bakit naman? Dapat nga proud silang kasali ka e" Takang giit ko dito. Kasi ganun sina Mama at Papa sa 'kin. Kahit hindi sila ganun vocal or showy, ramdam ko.

"Hell yeah."

"Edi umuwi ka!" I suggested.

Nagulat ako nang bigla syang napatingin sa gawi ko.
"Ofcourse I can't. I don't want to."

Napatayo na din ako at pumwesto sa tabi nya "Why not? Our district is not that far from here."

I can feel the awkwardness. Napatikhim pa sya bago sumagot.

"Are you kidding me?"

"No" i answered with a serious tone.

"I'm not referring to our district. Haha you're funny. What am i trying to say is my Mom wants me to go home to States." Palinga linga pa sya na animo'y may hinahanap.

"Ah wa man ta nimo ging kompleto bay" agad na sagot ko at alam ko na di niya maiintindihan yun.

"What?" He asked.

Sabi ko pa e

"Nothing. Wag ka nalang ulit sumigaw kapag may kausap ka sa phone dahil may natutulog masyado kang maingay at nakakaabala." Seryosong ani ko.

Tumayo na 'ko atsaka naglakad patungo sa kwarto. Hindi ko na sya nilingon pa.

"Tss. You're still a child."

What the heck? Ako child? Duh! Di ko na sya sinagot dahil baka mag away lang kami. Mabuti nga nakinig pa 'ko sa drama nya eh. Hindi nalang magpasalamat. Bwesit na yun!

Gaya ng inaasahan ay nagbasa nalang ulit ako ng libro para mabilis na makatulog.

VOTE. COMMENT. SHARE.