Owned

Chapter 30 IF IT'S TRUE LOVE

One Month Later...

Napakadaming nangyari sa loob ng February and March. Kunting push nalang mag-grade 8 na kamiiii. Huhu mami-miss ko din yung mga loko kong prends.

Kamusta na kaya sya?

Flashback.

"Oy hi Keil!" Si Jake.

"Hi" medyo nahihiyang sagot ko pa dito.

"Kamusta ka na?"

"Okay na din." Itatanong ko na ba sa kanya? One week simula ng makapasok ulit ako di ko padin sya nakikita e.

"Kamusta kayo?"

"K-kami?"

"Yep ni Neil"

"A-a-ah?"

"Oy kayo haaa" pang aasar nya sa'kin.

"Seryoso ka ba? I don't even know kung nasaan sya. Tss"

"Sungit. Anong i don't even know i don't even know. Nagskip pa nga ng class yun last last week para lang makapagpaalam sya ng mabuti't maayos sayo e"

"Paalam?"

"Ano ba naman yan Keila Feliz. Sige, magkunwari ka pa" parang naiinip na talaga ani nya.

"Eh wala nga kasi akong alam"

"Gago" he whispered.

"Bakit nga? Bilisa naman boi."

"Nasa States na sya? Magdadalawang linggo na sya dun. Hindi mo ba alam? Nyare sa inyo Keil?"

Nasa States na sya?

Nasa States na sya?

Nasa States na sya?

Nasa States na sya?

Daig ko pa ang sinampal ng hangin. States? Seryoso ba sya. Yun ba yung sinabi nya noon na aalis sya? Yung ba yung pinagawayan namin dahil nga sa iiwan nya ko? Hindi ko naman alam na mapapaaga ang pag iwan nya sa'kin. Now it hurts.

Damn it. Wtf? Keila, kaya ba gusto nya kong makausap nun.

Nasa huli talaga ang pagsisisi.

"Ah Keil?" Sabay wave nya ng kamay sa harap ng mukha ko.

"Mauna na ko?"

"Sige."

End of Flashback

That's when I knew na umalis na pala sya. Totoong hindi ko inakalang mapapadali ang pag iwan nya sakin. One Month din akong umiyak pero ano nga bang magagawa ko? May mapapala ba 'ko kakaiyak? Wala so ayun inistop ko na sya. Jusko. Uso din move on.

Tama nga siguro ang sabi sa'min nung English Teacher namin. "Wag kayong magmamahal ng magse-senior dahil iiwan lang kayo nyan" nung una natawa pako ng sabihin nya yun but duh? Now? Nangyari na nga. Nakakaloko.

"Hoy babae!" Sigaw sa'kin ni Limme.

"Anoooo?" Tanong ko.

"Arat na? Kain sa labas. Lib---

"Re mo?"

"Libre ni Kathleen. Diba kath?" Sabay naming nginitian si Kath.

"Oo na oo na. Bukas ikaw naman Limme."

"Sige ba!"

Yes. Best awsome aliennnnn!!!

"Let's go!"

Neil

"Son? Did you like it in here?" My mom asked.

"Nothing's new. Philippines' much better."

"Anak. It's for your own sake" ayan nanaman sya. Paulit ulit nalang ang dahilan nya sakin. Oo na I know!

Pinauwi nila ako dito sa States para makapagpagamot. Ang hindi ko lang malaman ay bat kelangan umabot ng 2 years? Pwede namang one month lang. Masyado ding napaaga ang pag alis ko kesa sa inaasahan.

Nakakamiss na sya. Her smile, her eyes looking at mine, her cheeks and i also miss holding and kissing her hands. Naalala ko pa nung mga panahong dinala ko sya sa meditation garden sa SMU para lang makapag confess ako sa kanya.

"What happened to you Neil?" She asked.

"What do you mean?"

"Nung una ayaw na ayaw mo sa Pinas tapos ngayong nandito ka na gustong gusto mo namang bumalik dun."

"So what?"

"Answer me. May tao ka bang naiwan dun? I mean mahal? Girlfriend?"

Wew.

"She's not my girlfriend pero mahal ko sya."

"That's why. Maswerte sya sayo anak. So who's that lucky lady?"

"She's not a lady"bahagya pa akong natawa. "More like an alien a beautiful alien"

"So sino nga sya?"

Ang kulit ni Mommy.

"Si Keila."

"Hayaan mo pagkauwi na pagkauwi natin, sasamahan kitang puntahan sya."

"That's a problem. Hindi ko alam kung may babalikan pa ba 'ko?"

"Why?"

"I left her without any words."

"Believe me Neil. If she really loves you? There will always be a space for you in her heart."