I would like to dedicate this chapter to Maria_Ariam08. This is to thank you for appreciating Kross Yuna Ibarra's story. Lovelots!🤗😘
❄❄❄❄❄❄❄❄❄❄❄❄❄❄❄❄❄❄❄❄❄
Kali
“Dyosa ko!” I delightedly called Cassidy as I saw her walking out the Sports and Humanities Building’s lobby. She stiffened for a second but immediately walked again like she heard nothing. I quickened my pace to keep up with her. “Dyosa ko, look! I brought something for you.” Bahagya kong iniangat ang kamay na may hawak na maliit na kahon ng pastries. She continued walking away as if not noticing my presence.
Tumikhim ako at binilisan pa ang paglalakad upang makaagapay sa kanya ngunit hindi pa rin niya ako nililingon. “Dyosa ko?” I nagged and in desperation blocked her way. She halted and and threw me a hostile glare which I immediately responded with a smile.
Ngunit nang magtagal naman ang malamig niyang tingin sa akin ay tila may kung anong sumipa sa dibdib ko. Dang! Bigla akong kinabahan! “H- Hi.” Biglang naging alanganin ang ngiti ko. Biglang nawalan ng emosyon ang maganda niyang mukha. Darn it! This isn’t good. “Dyosa ko--”
“Can’t you read the atmosphere here, Mr. dela Cuesta?” She snapped.
“Yeah.” I innocently replied. “You’re pretending not seeing me.”
She heaved out a frustrated sigh. “And you’re pretending not noticing it?!”
“If it’s about yesterday, I’m really very sorry. That was my first time doing it and---"
“Hang on.” She cut me off. “Your first time doing it?” She asked, her forehead creased in obvious doubt and I unawarely scratched the back of my neck. Dang! That’s totally not cool! Way to go to ruin your image, Kali!
“I- I mean, uhm…” Dang I’m stuttering! God I hate this tongue! “That was my first time to be… uhm… punched by the girl I like?” Good grief! Why did my intonation fell?!!
Her brows furrowed more, the curve of her lips curving down. “Annoying.” She hissed and walked passed me making my jaw dropped.
Wow! I was amazingly dumb and I’m starting to believe Heaven that I have a 2- gram brain!
“Kali!”
“Kali! Manonood kaming practice mo!”
"Kali! Ano ‘yang dala mo? Para ba sa amin ‘yan?”
I closed my eyes in frustration when three girls whom I really cannot remember the names approached me and linked their arms to my biceps.
“You promised to date us last month, remember?” One of the girls with a high- pitched voice said.
“We don’t mind kung sabay- sabay kami.” Sabi pa ng sinadyang palamyusin na tinig ng ikalawang babae at napabuga ako ng hangin sa inis ng halos idikit na ng ikatlong babae ang mukha sa akin.
Hindi pa nakalalayo ang dyosa ko. Paano kung narinig niya ang pinagsasabi ng mga babaeng ‘to? Timing must really hate me, damn it!
At bigla na lang ay nais manghina ng mga tuhod ko ng marahas na umikot paharap sa akin si Cassidy at nanlilisik ang mga matang nagmartsa palapit sa amin. Sa sobrang pagkataranta, kulang na lang ay ipagtulakan ko palayo ang mga babaeng nakakapit sa katawan ko.
Nahagip ko ang aking paghinga ng tumigil siya sa mismong harapan ko.
“You!” She called at me making me more stunned. “Sumunod ka sa akin.” Utos niya na ikinanganga ko.
BINABASA MO ANG
Helix University 2: Kalidasa dela Cuesta
Teen FictionBukod sa pagiging sobrang gwapo ay hindi rin maintindihan ng Golden Foot ng Helix U's Soccer team na si Kali, Kalidasa dela Cuesta sa totoong buhay, kung bakit isinunod ng kanyang dyosang ina ang pangalan sa isang Indian poet. But when Cassidy Alqu...
