Helix University 2: Kalidasa dela Cuesta

15: Sneakers 👟

Cassi

Why should his tender form expire,
As blossom perish in the fire?
How could that gentle life endure
The deadly arrow, sharp and sure?

Restore your arrow to the quiver
To you where weapons lent
The broken- hearted deliver,
Not strike the innocent

I stared at the wide clear horizon after reading another KALIDASA’s poem. When did I get fond of reading poetry? Last time I checked, I rather go to the dojang and kick than sit under a tree shade to contemplate on some Indian poet’s work.

I heaved a deep breath and dropped my gaze on the Literature book on my lap.

Ugh, Kalidasa!

Two days had passed without that Kalidasa dela Cuesta appearing in front of me. Kaya ba nagbabasa ako ngayon ng mga tula na gawa ng poet na kapangalan niya dahil nangungulila na ako sa kanya? Agad kong ipinikit ng mariin ang mga mata sa naisip at desperadang umiling- iling. Iminulat kong muli ang mga mata at huminga ng malalim.

Hindi. Nasanay lang marahil akong sumusulpot siya lagi sa harapan ko kaya ako nagkakaganito ngayon. pero kailangan kong aminin na nakakatampo naman talaga ang ginagawa niya. Sinanay niya ako sa presence niya tapos bigla siyang mawawala. At partly ay kasalanan ko din naman dahil aminin ko man o hindi ay in- entertain ko naman ang mga pangungulit niya.

Why should his tender form expire,
As blossom perish in the fire?

I heaved a deep breath again. Why would people do that? They’d make you get used with their presence only to give up on you in the end. Or is it part of my shortcoming? I took him for granted. I never did once appreciate his efforts and perhaps got tired of dealing with someone as erratic as me.

Para akong nakuryente sa kinauupuan ng matanaw ang lalaking dalawang araw ng laman ng isip ko. He was confined in his own world as he was busy scrolling on his phone, earbuds plugged on his ears. Did he look more handsome now or is it because I failed to check him out for the past two days? He was wearing a pullover hoodie and a fleece jogger shorts. Bumagay rito ang suot na high top casual sneaker pati na ang pagkakagulo ng buhok na tila ba’y kagagaling lamang sa pagtakbo. Sa kaliwang balikat nito ay nakasukbit ang sports duffle bag niya.

Tila tangang itinapat ko sa mismong mukha ko ang librong binabasa ng umangat ang tingin niya sa akin. Parang sinipa ng sampung black belter ang dibdib ko sa kaba. Ang weird pero nararamdaman ko pa rin ang intensidad ng tingin niya kahit pa may nakaharang na sa mukha ko.

Bahagya kong ibinaba ang aklat upang sumilip sa kinaroroonan niya at nais bumagsak ng mga balikat ko sa nakita. Mali ako ng akala. Hindi naman pala siya nakatingin sa akin. May kausap siyang halos katapat ko lamang kaya parang sa akin siya nakatingin. At tila binalatan ang puso ko ng mapagtantong babae ang kausap niya. Nagiting- ngiti pa ito at patawa- tawa habang nakikipag- usap. Likuran pa lang ng babae ay maganda na. Mahaba ang buhok nito at umabot sa baywang ang maitim na buhok na para bang alaga sa salon. Mahinhin din ang pagkilos ng babae na tila ba’y natural na sa paggalaw nito iyon.

Biglang nanginig ang mga kamay ko sa nakikita. Kaya ba hindi na siya nagpaparamdam sa akin ay dahil nakahanap na siya ng babaeng nagtataglay ng mga katangiang wala sa akin? Pero para saan pa ‘yong pinadala niya pa sa sulat na hindi daw malalanta ang beauty ko? Joke lang ba ‘yon? Trip niya lang? Bakit bigla na lang nalanta ang feelings niya sa akin? O mayroon ba talaga? Baka talagang naboboring lang siya noon at ako ang nagkataong nakapagbigay ng challenge sa kanya? At ngayong lumalambot na ako sa kanya ay nawalan na rin siya ng interes sa akin?