Chapter(18)
"Hyung .. ကြၽန္ေတာ္ ဒီႀကားထဲ ရုပ္ရွင္တစ္ခု လက္ခံထားတယ္။ အဲဒါက လာမယ့္ေသာႀကာေန႔ စရိုက္ေတာ့မွာ။ ရိုက္ကြင္းကလည္း ဆိုးလ္မွာမဟုတ္ဘူးဆိုေတာ့ .."
သူက နားေထာင္ေနသည္ ဆိုသည့္ အႀကည့္မ်ိဳးႏွင့္ ကြၽန္ေတာ့္ကို ႀကည့္သည္။
"တစ္လေလာက္ေတာ့ ႀကာမယ္ထင္တယ္။"
ကြၽန္ေတာ္ ေျပာလိုက္ေတာ့ သူ႔မ်က္ႏွာတြင္ ဝမ္းနည္းရိပ္တခ်ိဳ႕ကို ကြၽန္ေတာ္ ျမင္လိုက္ရသည္။
"ဆိုးလ္နဲ႔ နည္းနည္းေဝးေဝးမွာ သြားရိုက္ရတာဆိုေတာ့ နားရက္ရရင္လည္း ျပန္လာဖို႔ မလြယ္ဘူး .. ဟိုမွာပဲ ငွားေပးထားတဲ႔ အိမ္နဲ႔ ေနရမွာ။"
"ဆိုေတာ့ .. Kyung ေလးက တစ္လေလာက္ ကိုယ္နဲ႔ ခြဲေနမယ္ေပါ့။"
သူေျပာလိုက္ေတာ့လည္း ကြၽန္ေတာ္လည္း သူ႔ကို ဘယ္လိုမ်က္ႏွာထားရမယ္မွန္းမသိ။
"မလုပ္မျဖစ္မို႔ပါ Hyung ရယ္"
သူ႔မ်က္ႏွာက ေတာ္ေတာ္ကို စိတ္ပ်က္သြားသည့္ ပံုစံ။
"ဒါဆို ေသာႀကာေန႔ မေရာက္ခင္ထိ ကိုယ့္အိမ္မွာပဲေနရမယ္။ Dorm ကိုလည္း မျပန္နဲ႔။ ဒီေန႔ တစ္ခါတည္း ခရီးသြားဖို႔ အထုပ္ျပင္ျပီး ကိုယ့္အိမ္ လာေန .."
"ဟမ္? တကယ္ လာေနရမွာလား?"
"အခု ကိုယ့္ပံုစံက ေနာက္ေနပံုေပါက္ေနလို႔လား?"
တကယ္ႀကီးလို ျဖစ္ေနတဲ႔ သူ႔ပံုစံေႀကာင့္ ကြၽန္ေတာ့္မွာ ေႀကာက္ေတာင္လာရသည္။
"မဟုတ္ပါဘူး .. ကြၽန္ေတာ္ လာေနပါ့မယ္။"
ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ လာမေနခ်င္ဘူး မရိွပါဘူး ..
ေသခ်ာေပါက္ သူနဲ႔အတူေနရမွာဆိုေတာ့ ေပ်ာ္တာေပါ့ ..
ျဖစ္ႏိုင္ရင္ တစ္သက္လံုးေတာင္ ေနလိုက္ခ်င္ေသးတာ ..
"ဒါဆို ကြၽန္ေတာ္ Dorm ျပန္လိုက္ဦးမယ္ေလ .."
"အင္း .. ကိုယ္ လိုက္ပို႔ေပးမယ္ .."
ထိုေန႔က သူ႔စကားအတိုင္း Dorm မွာ တစ္ခါတည္း ခရီးအတြက္ပါ ျပင္ျပီး သူ႔အိမ္တြင္ သြားေနရသည္။
KAMU SEDANG MEMBACA
The Unseen String
Fiksi Penggemar- There're some unseen string we haven't seen yet -
