sᴇʀᴇɴᴅɪᴘɪᴛʏ [✔]

Serendipity-36

သတိရတယ္။
ႏွစ္ေတြၾကာေအာင္ သတိရေနခဲ့တယ္။
ဒါကို အရက္နဲ႔ ေျဖဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့မိတယ္။
အနည္းဆံုး မင္းမႀကိဳက္တာေတြလုပ္မိၿပီး မင္းကို အေႏွာက္အယွက္ေပးမိမယ့္အစားေပါ့။

မင္းအေၾကာင္းဘဲ တစ္ခ်ိန္လံုးေတြးေနခဲ့မိတယ္။
အရက္ႏွစ္ခြက္ေလာက္နဲ႔ေတာ့ ကိုယ္ မမူးႏိုင္ပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ မင္းရဲ႕အျပံဳးေတြမွာ ကိုယ္ယစ္မူးေနခဲ့ၿပီ။
ကိုယ့္ေရွ႕မွာရွိေနတဲ့သူင ဘယ္သူဘယ္ဝါမွန္းဆိုတာေတာင္ မသိေလာက္ေတာ့တဲ့အထိ။
မင္းျဖစ္ပါေစ ဆိုတဲ့ေမၽွာ္လင့္ခ်က္ေလးနဲ႔ေပါ့။

ကိုယ္ေရွ႕ဆက္မတိုးမိခင္ ရပ္တန္႔ႏိုင္ခဲ့လို႔ ေတာ္ပါေသးတယ္။

ေမာင္းလာေသာ ကားအား ဟန္ျမစ္နားတြင္ ထိုးရပ္လိုက္သည္။ ေဘးနားရွိအတူပါလာေသာ  အမည္မသိ မိန္းကေလး၏ မ်က္ႏွာထက္မွာလည္း အံ့ဩတဲ့ အရိပ္အေယာင္တစ္ခု။

ဟန္ျမစ္ေဘးတြင္ ႏွစ္ေယာက္သား လမ္းေလၽွာက္ေနသည္။ အူေၾကာင္ေၾကာင္ႏွင့္ ဘာေတြျဖစ္ေနမွန္း နားမလည္ႏိုင္ေသးသည့္ ထိုေကာင္မေလး၏လက္အား ဆုပ္ကိုင္ရင္း တိုက္ခတ္လာေသာ ေလအား သူ ဝမ္းပန္းတသာႀကိဳဆိုေန၏။

မိနစ္ပိုင္းေလာက္က ျမင့္တက္လာေသာ အပူေတြ အခုေတာ့ ၿငိမ္းသြားခဲ့ၿပီ။ တစ္ေလၽွာက္လံုး ဘာစကားမွ မေျပာဘဲ ခံုတန္းေလးတစ္ခုထံေရာက္ေတာ့ အတူတူ ထိုင္လိုက္ၾကသည္။

" ေတာ္ေသးတာေပါ့! ရွင္မူးေနၿပီထင္တာ"

စကား၏အဆံုးတြင္ ရယ္သံျပတ္ ေလးႏွင့္အတူ သူမက တိတ္ဆိတိမႈကို ၿဖိဳခြင္းလိုက္ေတာ့သည္။

" ေတာင္းပန္ပါတယ္..ကၽြန္ေတာ္ စိတ္က ပံုမွန္မဟုတ္ခဲ့ဘူး ထင္ပါတယ္.."

သူေခါင္းၿငိမ့္လိုက္သည္။ သူ႔ကိုယ္သူ အားမရျဖစ္ေနသည္။ ဘာလို႔မ်ား သူ႔စိတ္ကိုသူမထိ္န္းႏိုင္ခဲ့တာလဲ။ အရက္မူးေနတာလဲ မဟုတ္ဘူး။ သူမကဘဲ သိပ္လွေနခဲ့လို႔မ်ားလား။ ဒါေပမယ့္ ရင္ထဲမွာ ရွိေနတာက တျခားတစ္ေယာက္။ သူ႔ရင္ထဲက ခ်စ္ရသူကို သူ သစၥာေဖာက္ရန္ စိတ္ေတာင္မကူးဖူးပါ။

"ဒါနဲ႔ .. ခုနက မင္းကသြားတာ အရမ္းလွတယ္ "

သူ၏မွတ္ခ်က္တစ္ခုက သူမအား ျပံဳးရႊင္သြားေစသည္။ ထို႔ေနာက္ သူမက ဆက္၍ စကားဆိုသည္။