Serendipity-19

799 117 0
                                        

ထမင္းစားရန္ အဆင္သင့္ျဖစ္ၿပီးေနာက္ Jin Hee သူမရဲ႕ အေမအား ေခၚရန္ မီးဖိုခန္းထဲမွ ထြက္လာခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ရုတ္တရက္ ဖန္ကြဲက်ေသာ အသံတစ္ခုေၾကာင့္ အခန္းတံခါးေရွ႕၌ လန္႔ျဖတ္ကာ ရပ္တန္႔သြားသည္။

" အခုခ်ိန္ကစၿပီး မင္းကို ငါ မျမင္ခ်င္ေတာ့ဘူး..ငါတို႔အိမ္ကေန ထြက္သြား!.."

" ထြက္သြားးးး!!!"

အေမ့ရဲ႕ က်ယ္ေလာင္၌ ေဒါသႀကီးစြာ ေအာ္ဟစ္သံေၾကာင့္ သူမ အရမ္းစိတ္ပူသြားကာ အခန္းတြင္းအမွန္ ဝင္လာခဲ့သည္။

ရုတ္တရက္မို႔ ကြဲက်ထားေသာ ဖန္ခြက္မွ အပိုင္းအစမ်ားေပၚ တက္နင္းမိ၍ ေျခဖဝါးမွ ေသြားမ်ားစီးက်လာသည္။

သို႔ေသာ္ နာက်င္မႈကို လ်စ္လ်ဴရႈ၍ အေမရွိရာ ေျပးသြားမိသည္။

ကုတင္ေပၚတြင္ မ်က္ရည္မ်ားစြာ မ်က္ဝန္းထဲမွ စီးက်ေနသည္။ လက္သီးကိုလည္း တင္းတင္း ဆုပ္ထားသည္။ သူမကို ေတြ႕သည္ႏွင့္ မ်က္ႏွာလႊဲေနေသာ အေမ့အား နားမလည္ႏိုင္ေတာ့ပါ။

အေမ ဘာျဖစ္ေနတာလဲ...။
ဘာကို ဒီေလာက္ ေဒါသေတြထြက္ေနရတာလဲ....။

" ဘာမွမစားခ်င္ေသးဘူး....သမီး အခန္းထဲက ထြက္သြားေပးပါလား။ ေမေမ တစ္ေယာက္တည္းေနခ်င္တယ္"

သူလည္း ဘာမွေမးမေနေတာ့ဘဲ ေခါင္းၿငိမ့္ျပကာ အခန္းထဲမွ ထြက္သြားေပးေတာ့သည္။

•~~•~••~•~~~•~•~

Jin Hee အေမက အခု အိမ္ျပန္လာေနေလာက္ၿပီေပါ့။

ဘာေတြကို စိတ္ပူေနတာလဲ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ကၽြန္ေတာ္မသိေတာ့ဘူး။ ဘယ္လိုအေျခအေနဘဲ ေရာက္ပါေလ့ေစ Jin Hee က ကၽြန္ေတာ့္မိန္းကေလးဘဲေလ။

ကၽြန္ေတာ္ သူမကို ယံုၾကည္တယ္။

▪▪▪▪▪

" မဂၤလာပါ အေမ"

အခန္းထဲဝင္ဝင္လာခ်င္း ကၽြန္ေတာ့္အားေတြ႕၏ မ်က္လံုးျပဴးက်ယ္သြားေသာ Jin Hee အေမ။

" မေတြ႕ရတာၾကာၿပီေနာ္"

ဘယ္ေတာ့မွ မ်က္စိေရွ႕ ေရာက္မလာပါနဲ႔လို႔ အႀကိမ္ႀကိမ္မွာထားေပမယ့္..

ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသားကို ကၽြန္ေတာ္မျငင္းဆန္ႏိုင္ဘူး။

sᴇʀᴇɴᴅɪᴘɪᴛʏ [✔]Onde histórias criam vida. Descubra agora