PRISTINE | vrene

045

PRISTINE

"Saan mo nga pala nakilala si Train?" Mommy asked while the three if us, including Trouble, are eating.

"Uh, sa may rooftop po. He mistakenly thought na tatalon ako from there, kaya he pulled me.."

"Oh, so nice of him. Can you tell him I'm sorry? Kasi 'di ba.. 'yung sa Dad niya.."

"I already did, and he said there's nothing to be guilty of. Wala naman daw may gusto sa nangyari," sabi ko.

"He's a nice man, why don't you try to date him?" tanong ni Daddy kaya nabilaukan ako. Binigyan ako ni Trouble ng tubig, pero 'yung mukha niya nakabusangot.

"Daddy naman!" sabi ko nang makarecover. Like, how can he say that when my ex-boyfriend's around?!

"Oh, sorry Trouble. Ikaw pa rin naman manok ko, 'wag kang mag alala.." sabi ni Daddy habang tumatawa.

I felt awkward so I finished my food quickly. Jusko, nakakaloka ang tatay ko!

Lalabas sana ako nang pigilan ako ni Mommy. "Hatid mo na rin si Trouble sa labas, uuwi na siya eh."

At 'yun nga ang nangyari, magkasama kaming naglakad ni Trouble pababa sa exit. Masyado mahaba ang pila sa elevator eh.

"Thank you for visiting my Mom." sabi ko. "No worries," sagot niya. I didn't say anything after that.

I felt his arm on my shoulder kaya napalingon ako sa kanya. We're so close while walking. "Hey, put your arm off me."

"Don't wanna," sagot niya. I tried pulling away but he won't budge so I gave up.

I missed this. Namiss ko 'yung kasama ko si Trouble lagi. Pero naisip ko, baka kaya siya nakipag break kasi araw-araw na kami magkasama? Baka nagsawa siyang maramdaman ako lagi. Baka nakakasawa talaga ako.

"Pris!" tawag ng isang boses nang malapit na kami sa exit. Lumingon kami pareho ni Trouble at nakita ko kung paano dumilim ang mukha niya.

"Train.." sabi ko at naramdamang lalo humigpit ang hawak ni Trouble.