Hayatın, sürprizlerini ne zaman, nerede ve ne şekilde getireceğini asla bilemezsin. Zaten eğer bilseydin, ona hayat denmezdi. En büyük yanılgı da yaşamakla hayatı eş anlamlı sanmaktı. Planlar yapar, hedefler koyar ve isteklerde bulunuruz, ama kader denilen gerçeğin önüne asla geçemeyiz. İşte bu hayatın kendisidir.
Kendini yerlere atıp tepinse, duvara çarpılacak ne varsa hepsini fırlatsa ve tüm bunları yaparken ses telleri zeval görene kadar bağırsa bile Nazenin sakinleşemezdi. Öfkesi çığ gibi büyürken rahatlaması söz konusu bile değildi.
Sabah Kaya ile yaptığı hararetli tartışmanın ardından, bunca zamandır içinde biriktirdiklerinden bir nebze de olsa kurtulmuş, sırtında taşıdığı yük hafiflemişti. Yapamadığı şey ise, Kaya'nın ilgi alanına girmekti.
On beş yaşında bir ergen gibi davranıp huysuzluk eden bir kadının önünde diz çöküp aşk dilenmez, ancak ardına bakmadan kaçıp gidilirdi. Maalesef Nazenin kendini köşeye sıkışmış ve çok fazla açık vermiş gibi hissetmiş dolayısıyla da tepkilerini kontrol edememişti. İşin aslı hazır freni boşalmış kamyon gibi yokuş aşağıya sürüklenmeye başlamışken, yüreğindeki tüm yüklerden kurtulmak istemişti. Neyse ki bunu başarmıştı. Hatta adamın ateşli öpücüğüne karşılık vermediği için kendini tebrik ediyor ve evrene de kocaman teşekkürlerini sunuyordu.
Bu direnişin onun için ne kadar zor olduğunu ifade etmesine gerek yoktu. Hala titriyor ve hala Kaya'nın tadını dudaklarında hissediyordu. Durum böyle olunca da insanoğlunun en temel özelliği olan düşünmek eylemini yerine getiremiyordu. Zaten söz konusu Kaya olunca davranışlarının kontrol yetisini de kaybediyordu.
Adamın inadı ve egosunun üzerine gitmekle ilgili bir plan yapmıştı. Ancak geçmiş onu rahat bırakmıyordu, tabii bir de hain kalbi vardı. Onu görünce fokurdamaya başlayan kanı, farklı tepkiler vermesine sebep oluyordu. Anlaşılan bu intikam oyunu, Nazenin'in boyunu da kalbini de aşıyordu.
Üst kattaki Murat – Suna, Kaya – Rüya ikilisini düşündükçe yenilgi ona çok daha yakın bir olasılıkmış gibi geliyordu.
Aslında onları ve sabah yaşananları boş verip az sonra yapacağı önemli görüşme için cesaret toplamalıydı. Bunun için de ciğerlerini oksijenle buluşturup bir süre aldığı nefesi tuttu ve kendini sakinleşmeye zorladı. Neyse ki bir dakika dolmadan isteğine kavuştu. Aklını toplayabilmiş biraz bile olsa gerçek dünyaya dönmeyi başarmıştı.
Şimdilik intikam planını bir kenara bırakıp yapması gereken önemli görüşmeye odaklandı. Gerçi nasıl bir karşılık alacağını bilmediği için konuya hangi cümle ile başlaması gerektiğini belirleyememişti. O yüzden olayı akışına bırakacaktı. Çünkü artık uykusunda sayıklamak ve elindeki bilgiyle ne yapacağını düşünmek istemiyordu.
Telefonuna uzanıp konuşmak istediği kişiye ait numarayı çevirirken kalbinde kanat çırpan kuşa aldırmamaya çalıştı. İkinci çalışta hattın öteki ucundaki kişi sanki aramasını bekliyormuş gibi, "Nazenin!" diye vurgulayarak ona yanıt verdi.
Nazenin "Umarım rahatsız etmiyorumdur," derken konuşmaya hazırdı ve o da öyle yaptı. "Sanırım bana bir açıklama yapmanız gerekiyor."
Nazenin'in bu noktaya varması ve bu kararı alması hiç kolay olmamıştı. Ancak gece sayıkladıkları ve daha da kötüsü Kaya'ya yakalanmış olması aldığı kararı hemen uygulamaya geçirmesinin en büyük nedeniydi. Ve biliyordu, yaptığı bu görüşmeden itibaren hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı ki, zaten Nazenin de eskilerden pek haz etmiyordu.
*****
Aklı sürekli aşağıda tek başına çalışan kıza gidip gelen Kaya, kızı değil, kızın yaptığı işin önemini ve sonucunu düşündüğüne dair kendiyle anlamsız bir kavgaya tutuşmuştu. Murat'a duyduğu sevgi ve saygıdan dolayı son iki saatini onlarla geçirmişti, fakat bu kadarı yeterliydi. Nazenin'in bu evde kalıyor olmasının sadece iş için olduğunu Suna'ya göstermek için düzenlendiğine inandığı akşam artık sona ermeliydi. Zaten genç kadın sevgilisinin omuzuna yatmış halde şarabını yudumlarken halinden oldukça memnun görünüyordu.
