My one and only champion / Jasper Cillessen

35.

Dagen is Jasper al hartstikke zenuwachtig, en niet alleen hij maar het hele team. Over drie dagen is de wedstrijd en ik ben erachter gekomen dat ik vooral niet te veel tegen de jongens moet praten. Ook tegen Jasper moet ik niet te veel zeggen anders wordt er tegen me gesnauwd, daarom ben ik veel met Ayla op pad of lig ik bij het zwembad, als de jongens aan het trainen zijn ga ik ook niet mee, ze moeten volledig geconcentreerd zijn voor de wedstrijd. 'Is Daley ook zo zenuwachtig en kortaf?' Vraag ik aan Ayla als we met een bak ijs op het balkon zitten, beiden nemen we af en toe een hap. 'Pff. Begin er niet over. Alsjeblieft' 'ja. Ik word er nu al gek van. Ik snap dat ze echt zenuwachtig zijn. Maar al dat gesnauw vind ik wel wat overdreven. Ik bedoel het ook alleen maar goed' 'ja ik weet hoe je je voelt. Ik vind het nu ook niet echt gezellig als hij bij me is' 'we houden vanavond een meidenavond. Lekker films kijken en roomservice bestellen en dan blijf ik bij jou slapen'

'Ik slaap bij Ayla vanavond' zeg ik tegen Jasper als we na het diner boven komen. 'Hoezo?' Vraagt hij. 'Gewoon. Een meidenavond' 'ja dan kan je toch gewoon hier slapen' 'Ik weet niet hoelaat ik terug ben anders. En jij moet goed slapen. Ik wil je niet wakker maken' 'wat maakt dat nou weer uit' zegt hij geïrriteerd. 'Jezus Jasper. Moet je op alles wat ik zeg nou zo reageren?' 'Hoe reageren?' Hij verheft zijn stem. 'Zo geïrriteerd. Op alles. Ookal vraag ik wat. Je snauwt me alleen maar af. Ik snap dat je zenuwachtig en gespannen bent. Maar doe even normaal tegen mij oke?' zeg ik nu geïrriteerd. 'Je zoekt het maar even uit' zeg ik en pak mijn benodigde spullen en loop dan naar de deur. 'Britt. Doe niet zo kinderachtig zeg' zegt Jasper boos. 'ik kinderachtig? Kijk naar jou gedrag man. Ik zie je wel weer. Doei' zeg ik en gooi de deur hard achter me dicht. Dirk kijkt me raar aan die net zijn kamer in wilt gaan. 'Laat me maar even' zeg ik en stamp naar de kamer van Ayla.

'Oke. Wat is er gebeurd?' Vraagt ze als ik binnen kom. 'Hij is zo ongelooflijk. Zeggen dat ik kinderachtig doe terwijl hij op alles wat ik zeg zo geïrriteerd antwoord. Ik wordt er gek van. Dus ik heb gezegd dat hij het maar even uit moet zoeken en toen ben ik boos weggegaan' zeg ik tegen haar. 'Nou lekker dan. Laat hem maar even zitten. Hij is de enigste die zo zenuwachtig is' 'hij is bang voor penalty's, hij zit al achter de computers om penalty nemers van Costa Rica te bestuderen' zucht ik. 'Ow. Dat wist ik niet' 'hij heeft nog nooit een penalty tegen gehouden. Hij is echt doodsbang' 'hm. Vind je dan niet dat je hem een beetje hard aanpakt?' Vraagt ze twijfelend. Even denk ik na, ze heeft misschien toch wel gelijk en ik ga op de bank zitten. 'Ga maar naar hem toe. Maak hem weer blij. Dat meidenavondje komt nog wel' 'echt waar?' Vraag ik nog waarna zo overtuigend knikt en ze me een knuffel geeft.

Ik loop naar Jasper zijn kamer terug en open hem met de sleutel. Ik hoor de douche lopen en ga op de bank zitten. Na tien minuten gaat de douche uit en en hoor ik de deur van de badkamer open gaan. Ik hoor wat gestommel dan komt hij de kamer in. 'Ik dacht dat ik het maar uit moest zoeken?' Zegt hij en leunt tegen de muur aan. 'Ja weet ik' 'wat kom je doen dan?' Ik kijk hem Verbaasd aan. 'Oke. Ik ga wel weer. Sorry dat ik er ben en en dat ik sorry tegen je wou zeggen' en ik sta op om de deur weer uit te lopen. 'Britt. Ik. Sorry' zegt hij en kijkt naar de grond. 'Maar ik ben bang dat ik het verkloot door kut penalty's' zegt hij en kijkt me hopeloos aan. Meteen is al mijn boosheid weg en loop ik op hem af en sluit hem op in mij armen. 'Je gaat het super doen. Geloof me' fluister ik.