My one and only champion / Jasper Cillessen

77.

'Hey man' hoor ik en kijk naar de deur. Robin komt de woonkamer terug in met Daley achter hem aan en achter Daley zie ik een blonde kop tevoorschijn komen. Hij kijkt meteen naar mij en ik sta op. 'Bedankt voor alles. Maar ik ga weer' zeg ik. 'Nee je gaat niet' zegt Daley en trekt me aan me hand weer terug. 'Jullie gaan het goedmaken' zegt Robin en komt voor me staan. 'Waarom? Hij is degene die mij verantwoordelijk stelt. Hij is degene die met een ander heeft liggen neuken. Hij zoekt het maar uit' roep ik uit en loop naar de deur. Maar weer wordt ik teruggetrokken, dit keer door Ayla, ze neemt me mee naar de keuken en Bouchra volgt ook.

'Waarom is hij hier?' Vraag ik meteen. 'Jullie moeten het uitpraten. Jullie hebben beide net een kindje verloren. Het is logisch dat jullie zo tegen elkaar doen. Maar los het op. Alsjeblieft. Ik wil niet dat jullie uit elkaar gaan' zegt Ayla. 'Ik wil ook niet uit elkaar, maar hij is vreemdgegaan Ayla, je weet hoeveel pijn me dat doet' zeg ik en de tranen staan alweer in mijn ogen. 'Ik weet het meis. Maar dit moet uitgepraat worden. Oke?' Ik haal me schouders op. 'Ik hou van hem. Maar ik weet het niet. Hij is vreemdgegaan, ik weet niet of ik met hem wil praten' op dat moment gaat de keukendeur open en komt Jasper naar binnen. 'Mag ik meiden?' Vraagt hij, Bouchra en Ayla knikken en lopen de keuken aan. Ik ga aan de bar zitten en kijk Jasper aan.

'Het spijt me' zegt hij en komt tegenover me staan. Ik kijk hem aan, 'kom op Britt. Zeg wat?' Hij kijkt me met puppy ogen aan. 'Je bent vreemd gegaan. Nog geen drie dagen ervoor had je beloofd nooit vreemd te gaan' is het enige wat ik zeg. Hij stapt naar me toe en legt zijn handen op mijn benen. 'Dat spijt me zo erg. Ik had het nooit mogen doen, dat weet ik. En ik had teveel drank op. En ik was gewoon boos. Op mezelf, ik kon niet bij jou zijn toen je me het hardste nodig had' zegt hij en kijkt me aan, zijn ogen schitteren van de tranen. 'Dat had je eerder moeten bedenken' zeg ik en ga van de stoel af. 'Britt. Alsjeblieft. Ik hou van je' zegt hij, ik draai me om met tranen in mijn ogen 'dat je vreemd bent geweest, kan ik je best vergeven. Maar dat je mij verantwoordelijk houdt voor het verliezen van ons kindje, dat is het vreselijkste wat je tegen me hebt kunnen zeggen. Je weet dat ik net zo graag als jou een kind wou. Niet soms?' Zeg ik en de tranen stromen over mijn wangen. 'Ik weet het. Ik had dat ook nooit mogen zeggen. Ik heb er spijt van' 'je hebt het wel gezegd, en ik heb tijd nodig om je te vergeven. Dus laat me maar even. Oke?' Zeg ik en draai me weer om. 'Dit is het? We zijn nu klaar? We zijn niks meer?' Vraagt hij. 'Ik hou van je Jasper. Geef me tijd' zeg ik en loop de keuken uit. Meteen kijkt iedereen me aan. 'En?' Vraagt Ayla. Ik haal me schouders op. 'Is het over?' Vraagt Daley. 'Ik heb gezegd dat ik tijd nodig heb om hem te vergeven, dus voor nu wel' zeg ik, 'ik ga wel even naar hem toe' zegt Robin, Daley knikt en loopt achter hem aan.

Bouchra rommelt wat in een la en geeft hierna een bos sleutels, 'wat is dit?' Vraag ik. 'Het zijn de sleutels van ons appartement in Amsterdam, ga daarheen om even wat rust te krijgen van alles. Zo hoef je niet naar een hotel' legt ze uit. 'Dankjewel. Dat is lief' zeg ik en geef haar een knuffel. 'Het is niks' zegt ze. We praten nog even en dan gaat de deur van de keuken open en komen de jongens erdoor gelopen. Ik kijk op en kijk even naar Jasper. Hij heeft rood doorlopen ogen en om zijn ogen is het rood. Een teken dat hij heeft gehuild. Snel kijk ik weg, 'Rob, mag ik de computer even lenen?' Vraag ik. 'Je weet waar hij staat' krijg ik als antwoord. Ik zoek de computer op en boek een ticket terug naar Nederland. Nog voor de vlucht van vanavond. Als ik hem uitgeprint heb loop ik terug naar de woonkamer, 'Robin is Jasper naar het hotel aan het brengen' zegt Ayla als ik binnenkom. Ik knik 'ik heb een vlucht voor vanavond. Kan één van jullie me naar het vliegveld brengen?' Vraag ik 'tuurlijk, doe ik' zegt Ayla. 'Dankje' 'blijf je hier eten vanavond?' 'Graag. Mijn vlucht gaat om half negen' Bouchra knikt en kijkt naar de klok.

'Rustig aan meis, en als je wat nodig hebt. Je kan me bellen he' zegt Bouchra. 'Ik weet het' zeg ik en geef haar een knuffel. Ik ga naar Robin en pak hem vast. 'Als het niet gaat. Een belletje en ik stap op het vliegtuig' zegt hij. 'Ik weet het. Dankje' 'ik hou van je Britt. Je komt hier doorheen' 'ik ook van jou Rob. Dankje voor alles' zeg ik tegen hem. Het klinkt misschien raar om dat te zeggen, maar Robin is mijn beste vriend, Bouchra weet het ook dus die vind het ook niet erg dat we dit tegen elkaar zeggen. Ik loop samen met Ayla het huis uit en stappen in de auto. We rijden naar het vliegveld. We stappen uit en Ayla volgt me naar de check in. Als ik me tas heb ingeleverd draai ik me om en kijk Ayla aan. 'Laat je het me weten zodra er iets veranderd is?' Ik knik en sla me armen om haar heen. 'Dankjewel. Dat je er voor me bent' 'hallo. Je bent me beste vriendinnetje. Natuurlijk ben ik er voor je' zegt ze. Na een laatste knuffel loop ik de douane door en loop ik naar de gate. Al snel mogen we het vliegtuig in en zoek ik mijn plek op. Ik zucht als ik zit, en laat me hoofd tegen de hoofdsteun vallen.