My one and only champion / Jasper Cillessen

72.

'JASPER, JASPER' gil ik midden in de nacht wakker wordt. Ik heb ontzettende buikpijn. 'Jasper?' Piep ik. Maar dan realiseer ik me dat hij er niet is. Ik stap uit bed en sla mijn arm om mijn buik heen. Ik loop naar de badkamer en ga op de wc zitten. Na het plassen veeg ik af en zit er bloed aan het wc papier. Ik wordt onrustig en spoel de wc door. In de slaapkamer pak ik me telefoon. Er gaat weer een steek door mijn buik heen en ik kreun van de pijn. Ik heb geen idee wie ik moet bellen en uit paniek begin ik te huilen. Ik zoek Nellie haar nummer op maar die wordt niet opgenomen. Ik bel het huisnummer en na een tweetal minuten wordt erop genomen. 'Nellie' hoor ik zachtjes aan de lijn. 'Nellie?' Vraag ik huilend. 'Britt wat is er?' 'Wie is dat?' Hoor ik Ton vragen. 'Ik weet niet. Het doet zo'n pijn. En ik bloed' zeg ik huilend. 'Waar doet het pijn? Ton kleedt je aan. Waar bloed je?' 'Me buik. Ik bloed beneden' zeg ik. 'Britt. Kleed je aan. We komen eraan. We gaan naar het ziekenhuis' en voor ik nog wat kan zeggen is er al opgehangen. Ik kijk op de klok en zie dat het kwart over drie is. Ik doe een joggingsbroek aan en een trui van Jasper. Ik doe me sokken aan, wat niet gemakkelijk gaat vanwege de pijn, en loop daarna naar beneden. Ik pak mijn portemonnee en zie mijn id kaart en verzekeringspas erin zitten.

De bel gaat een paar keer achter elkaar en ik loop, strompel eerder, naar de deur. Ik haal hem van het slot en open hem. Als ik hem open en Nellie zie begin ik te huilen. 'Kom dan gaan we' ik knik en loop naar de auto. Nellie doet alles op slot. Als ik de auto in kom kijkt Ton me medelevend aan. Als Nellie ook zit scheurt Ton weg en gaan we richting het ziekenhuis. 'Auwauauw' gil ik als de pijn weer komt en mijn hand gaat naar mijn buik. Ton parkeert de auto voor de deur en Nellie helpt mij de auto uit. 'Ik parkeer hem even goed en dan kom ik' zegt hij. Nellie helpt me naar binnen en pakt een rolstoel. Ik ga erin zitten en Nellie rijdt ons naar de ehbo. 'Kan ik u helpen?' Wordt er meteen gevraagd. Maar op dat moment komt er weer een pijnvlaag en gil ik even van de pijn. 'Ze heeft ontzettende pijn en ze bloed' verteld Nellie. De vrouw kijkt me aan en knikt. 'Ik roep een dokter voor u' zegt ze en loopt weg 'danku wel' we gaan naar de wachtkamer. 'Nellie, denk je hetzelfde al-' 'nee daar wil ik niet aan denken. We wachten af' zegt ze meteen. Ton komt er ook aan en gaat naast Nellie zitten. 'Mevrouw?' Er komt een dokter onze kant op. Nellie en Ton staan op en Ton duwt mij achter de dokter aan. We worden een kamer ingebracht. 'Dokter Walles' stelt ze zich voor. 'Britt van Gaal' zeg ik. Ik ga op het onderzoekbed zitten. 'Wat is er aan de hand?' Vraagt ze. 'Ik werd wakker met ontzettende krampen in mijn buik. En toen ik naar de wc ging zat er bloed aan het papier' leg ik uit. 'Hmm, is er zelf iets waarvan je denkt wat het kan zijn? Je mag gaan liggen' zegt ze. 'Ik ben uuh, zwanger' zeg ik. Ze knikt, 'wil je je trui even omhoog doen?' Ik doe hem omhoog. Ze begint wat te voelen. 'Aaauw' gil ik uit als ze ergens drukt. 'Ik ga bloed afnemen' zegt ze. Ze trekt een ladekastje onze kant op en haalt daar al de benodigdheden uit. 'Ik ben zo snel mogelijk terug. De gynaecoloog komt er zo aan. Ik wil dat zij een verder onderzoek met je doet oke?' Ik knik. 'Niet bang zijn meis. Zover er niks zeker is heb je gewoon nog een wonder in je buik zitten. Oke?' Zegt ze en knijpt even in mijn hand. 'Dankuwel' zeg ik. Ze loopt de kamer uit.

'Zie je wel. Niks aan de hand' zegt Nellie en pakt mijn hand vast. 'Ik weet het' zeg ik. Binnen vijf minuten is de gynaecoloog er. 'Sorry, maar jullie moeten even naar de gang' zegt ze tegen Nellie en Ton en die knikken. Ton geeft me een knipoog en Nellie knijpt me nog even in me hand hierna lopen ze de kamer uit. De gynaecoloog doet verschillende onderzoeken. 'Ik kom zo terug. Samen met het resultaat van je bloed. Dokter Walles moest helaas weg' zegt ze. 'Is goed dankuwel' ze knikt nog en loopt dan de kamer uit. Nellie en Ton komen meteen de kamer in. 'En?' Vragen ze meteen. Ik haal me schouders op, 'ze komt zo terug' zeg ik. 'Ik heb Jasper nog helemaal niet gebeld, god dat moet ik toch doen' zeg ik. 'Laten we nou eerst maar afwachten, daarna bellen we Jasper' zegt Ton. Ik knik en dan gaat de deur open. Mijn hart begint meteen harder te kloppen. Ik kijk de gynaecoloog aan. Ze komt naast me zitten op de kruk en pakt mijn hand vast. En op de manier hoe ze naar me kijkt weet ik dat het slechte boel is. De tranen komen al in mijn ogen te staan. 'Sorry, je hebt een miskraam gehad meis' zegt ze. En dan gaan de kranen open. Ze legt wat dingen uit maar ik krijg er niks van mee. 'Het spijt me, ik laat jullie even' zegt ze. Na een laatste kneep in mijn schouder loopt ze de deur uit. Ik kijk naar Nellie en Ton en begin dan te snikken. 'Het is weheeg' huil ik. Nellie neemt me in haar armen en Ton legt zijn hand op de mijne. 'Het spijt me voor je meis' zegt Nellie. Als ik weer een beetje rustig ben stappen we de kamer uit. 'Mevrouw van Gaal?' Vraagt de receptioniste. Ik kijk op. 'Ik heb nog wat voor u' zegt ze. Ik loop naar haar toe en ze geeft me een doosje. 'Het is medicatie, zo komt de nageboorte er sneller uit' zegt ze. 'Dankjewel' zeg ik en pak het aan. We lopen naar de auto. 'Moeten we je naar huis brengen? Of slaap je bij ons?' Vraagt Nellie. 'Ik uuh, ga liever met jullie mee' 'dat is goed' we rijden richting hun huis. Ik wordt naar Jasper zijn oude kamer begeleid en ga in bed liggen. 'Wil je nog wat?' Vraagt Nellie. 'Nee, ik ga even proberen te slapen' ondertussen is het bijna half vijf. 'Is goed lieverd. Wil je dat we Jasper op de hoogte stellen?' 'Ik doe het morgen wel, maar ik wil wel graag jullie erbij hebben' zeg ik 'Natuurlijk, ga maar wat proberen te slapen' zegt ze. Ze loopt de kamer uit en verbazend genoeg val ik na deze uitgeputte nacht al snel in slaap.