My one and only champion / Jasper Cillessen

32.

Morgen is de wedstrijd tegen Mexico en zijn de jongens al de hele dag aan het trainen. Ik zit samen met Ayla in de sauna en hebben het wat over random dingen. 'Heb je zin om na het wk met Jasper mee te gaan?' 'Jawel' zeg ik en ga anders liggen. 'Jawel? Dat klinkt erg overtuigend britt' 'ja. Ik heb wel gezegd dat ik mee ga. Maar ik ben er nog niet helemaal zeker in' 'hoezo dat?' 'We zijn hier elke dag samen. Maar hij is ook veel weg. Oke als we in oudekerk wonen is hij ook veel bij Ajax. Maar ik weet niet. Dan is het allemaal zo officieel en ga ik me een huisvrouw voelen. En ik wil zelf ook nog werken' 'wie zegt dat je een huisvrouw wordt?' 'Ja daarom. Ik zit allemaal dingen verzinnen joh. Dan hebben we weer ruzie, dan weer dat dan weer zus. Ik durf het denk gewoon niet' 'je moet het wel eerlijk tegen Jasper zeggen' 'ja morgen na de wedstrijd. Niet vanavond. Dan is hij niet gefocust' 'vertel het hem wel he' zegt ze streng. 'Jaja' zeg ik en zucht even.

'Wat is er?' Vraagt Jasper als we al een tijdje boven zijn. 'Niks. Hoezo?' Vraag ik aan hem. 'Je bent zo stil en afwezig' 'voel me niet zo lekker' zeg ik en drink mijn glas water op waarna ik op ons balkon ga zitten. Sinds het gesprek met Ayla ben ik nog meer gaan twijfelen. Ik hou van Jasper. Maar ik weet niet of ik de goede keuze maak. Ik wil heel graag bij hem zijn. Maar of het slim is om na vier weken samen al te gaan samenwonen. Ik weet het niet. Voor de zoveelste keer zucht ik weer en voel daarna twee handen op mijn schouders die er even zacht in knijpen. 'Waar zit je toch mee?' Vraagt Jasper en komt naast me zitten. 'Het komt morgen na de wedstrijd wel oke? Ik wil je niet van je concentratie afhalen' zijn ogen worden groot. 'Je maak het toch niet uit he?' Vraagt hij wat onzeker. 'Nee. Nee. Nee tuurlijk niet' zeg ik meteen en kijk hem met een glimlach aan. 'Dat nooit' zeg ik en krijg een glimlach terug. 'Vertel me alsjeblieft wat het dan wel is?' Smeekt hij en weer zucht ik.

'Ik weet niet of we wel samen moeten gaan wonen' gooi ik eruit en kijk over de stad heen. 'Huh. Hoezo?' In zijn ogen staat verwarring en verbazing. 'Ik wil niet nu al een huisvrouw worden. Ik wil werken en geld verdienen en later pas huisje, boompje, beestje. En ik vind het toch wel snel. We zijn nog niet eens vier weken samen als we gaan samenwonen. We kennen alleen de leuke kan van elkaar. Wat als we alleen maar ruzie hebben. Waar moet ik dan heen? Ik hou van je Jasper echt waar, maar ik weet het gewoon niet' en kijk hem hopeloos aan. Jasper is stil en weet niet wat te zeggen. 'Ik. Sorry' zeg ik en sta op en loop meteen naar Ayla haar kamer en klop op de deur, als ze niet opent klop ik er nog een keer op. 'Jaja' hoor ik haar mompelen en de deur wordt open gedaan. Ayla staat gewikkeld in een laken voor me. Haar haren zitten wild. 'Ik kom later wel terug' zeg ik waarna ze knikt en de deur weer sluit. Ik zou naar Robin en Bouchra kunnen gaan maar Robin zal zeggen dat ik me alleen maar aanstel. Daarom loop ik naar beneden en ga buiten aan de rand van het zwembad zitten.

'Wat zit jij hier alleen' hoor ik achter me en draai me om. 'Hey Thomas' zeg ik en draai me weer om. Hij komt naast me zitten en zegt niks. 'Ik weet het allemaal niet Thomas. Ik hou van je broer maar ik weet niet of het goed is om zo snel al samen te gaan wonen. Ik heb het hem verteld en ben daarna als een bang konijn de kamer uitgelopen. Wat moet ik nou doen' het is even stil. 'Je moet doen waar je je goed bij voelt Britt. En als het bij jou nog niet goed voelt om samen te gaan wonen. Dan wachten jullie ermee, voelt het wel goed kunnen jullie het altijd proberen. Proberen is nooit erg, zo kom je erachter of het wat is' zegt hij slim. 'Ja daar heb je gelijk in. Ik ben gewoon laf en bang' 'dat ben je niet Britt. Je bent gewoon realistisch' 'dankje Thomas. Ik ga naar Jasper, hij zag er een beetje Down uit' 'succes' zegt Thomas nog en dan loop ik naar boven. Zachtjes open ik de deur en zie Jasper op de bank zitten. Ik ga naast hem zitten en even is het stil. 'Sorry. Maar ik weet het gewoon niet Jas' zeg ik en vouw me handen in elkaar. 'Het maakt niet uit. Het is ook snel, daar heb je gelijk in' zegt hij zachtjes. 'Ik heb met je broer gepraat. Hij zegt dat we het gewoon moeten proberen. Proberen is nooit erg. En dan kunnen we zien of het gaat. Laten we het proberen' zeg ik en kijk hem aan. 'Laten we dat doen' zegt hij en geeft me een kus en trekt me daarna in zijn armen. 'Ik hou van je Britt. Echt waar' 'ik ook van jou'