"Sevgili"den öte (TAMAMLANDI)

Gerçekler

Azer ve Karaca eve geldiklerinde yılmaz elinde bir zarf tutuyordu.
Azer:noldu?
Yılmaz:abi evde biz yokken eve biri girmiş bunu bırakmış masanın üzerine
Azer:ne bu?
Yılmaz:bilmiyorum bakmadım sizin adınız yazıyor
Azer:anıl ne deme bu oğlum
Anıl:abi içimizden biri dışarıdan kimse gelmedi biz burdaydık içeriden sesler gelmeye başladı içeriye girdiğimizde etraf dağılmış kaçıyordu şerefsiz yakaladık
Azer:ben de size canımı emanet ediyorum hey yavrum hey
Anıl:abi!
Azer:yok abi mabi ya birine zarae gelseydi ha ?
Karaca:azer tamam önce şu neymiş bi ona bakalım
Azer:sizinle sonra hesaplaşacağız anam nerde yılmaz
Yılmaz:uyuyor
Zarfın arkasında azer&karaca kurtuluş yazıyordu azer zarfı açtı içinden iki tane usb çıktı ilk önce siyah olanı taktı yılmaz "savaş"ın ölümü vardı azer koltuğa attı kendini videonun sonunda yücel çıktı gülerek "savaş ölünce savaş başlasın"
Azer:yücel iti o yapmış o kıymış kardeşime
Yılmaz:dostumuz dediğin adam yapmış abi!
Karaca:azer yılmaz bi durun bi sakin olun devam ettir şunu
"Keyiflenerek izleyeceğim bölümler yakında zaaflarınızı biliyorum hem kurtuluşların hem koçovalıların yakında görüşürüz"
Azer:öldü bu it gözlerimle gördüm öldü
Yılmaz:bayağı eski çekilmiş bu video bitti
Azer:diğerinde ne var?
Yılmaz beyaz usbyi televizyona takar yamaç ve idris vardır ekranda karaca gördükleriyle şok olur
Karaca:bu?
Azer:yılmaz kapat şunu
Karaca:sakın dokunma yılmaz
Yücelin sesi "zaaflar ikinci kısım efsun ve azer neye bulaştıklarının farkında değil ama bana teşekkür edeceksiniz koskoca idris koçovalının ölümünden siz sorumlu olacaksınız hep kaçak oynamayı sevmişimdir hep" yamaçın idrisi vurduğu an karaca yere çöker kalır
Azer:karaca?
Karaca:seni suçladı sadece seni o yapmış o yapmış azer dedemi bizden o almış
Azer:siz yaşayın diye karaca
Karaca:sizin canınızı yaktı o adam ben bunun acısını taşıyamam
Karaca ayaklandı
Yılmaz:yenge nereye?
Karaca:çukura
Azer:karaca dur
Karaca azerin arabasının anahtarlarını alıp çıktı evden
Azer:koş yılmaz koş

Karaca arabayı son süraat çukura sürüyordu. Kahveye geldi
Karaca:nerdeler?
Meke:eve geçtiler karaca ne bu hal
Karaca:güzel
Karaca mekeyi dinlemeden tekrar arabaya gitti eve geldiğinde kimse yoktu dışarı da adamlar hariç
Silahını çıkardı belinden havaya ateş etti. İçeridekiler gelen silah sesiyle ürkmüştü
Karaca:yamaç koçovalı çık dışarıı!!!
Sultan:karaca bu?
Saadet:allahım sen koru
Herkes dışarıya koştu
Selim:karaca?
Yamaç:karaca noluyor?
Karaca:sen naptın ? Bunu nasıl yaptın ben ben sanırdım beni seviyorsun
Yamaç:ben ben seni seviyorum karaca
Karaca:keees
Azer yılmaz meke ve celasunda oradaydı olanları izliyordu
Karaca:sen benden bu allahın belası evde sevdiğim sevildiğim tek insanı aldın çocukluğumu gençliğimi herşeyimi aldın ya hiç bişey olmamış gibi nasıl giriyorsun bu evin kapısından nasıl oturuyorsun o koltuğa ha?
Salih:karacam noluyo kızım niye celallendin
Karaca:ailesine pek düşkün yamaç amcam meğer benim dedemin
Yamaç:söyleme onu o cümleyi kurma
Karaca:meğer benim dedemin katiliymiş
Sultan:ne?
Cumali:bebe ne diyor karaca?
Karaca:hadi inkar et hadi
Yamaç:mecburdum siz yaşayın diye mecburdum
Karaca:peki ya sonra azer yaptı efsun yaptı sandın sonra naptın? Gittin günahsız masum bi kızın kanına girdin sen efsuna naptın gittin koynunda yattın ulan hani adaletin hani intikamın sen sadece kendini düşünüyorsun ailen asla umrunda değil ve er ya da geç tarih tekerrür eder yamaç koçovalı

Karaca silahını yamaça doğrulttu
Karaca:ben nehirin bebeği için sırf babasız kalmasın diye herkese yalvardım azere babama amcalarıma ama o bebek sensiz daha mutlu olur bundan eminim yolun sonuna geldin gerçekler elbet bir gün ortaya çıkacaktı zaten
Yamaç:sık sık bitsin sık karaca beni de kurtar
Karaca:hiç boşuna doldurma o gözlerini sen benim dedemi aldın bütün dünyaya bedeldi dedem şu evde beni gören tek insandı beni seven umursayan öpüp koklayan o gitti senin yüzünden gitti
Azer:karaca
Karaca:yaklaşma
Sultan:karaca yapma kızım bak biz aileyiz
Karaca:evet siz ailesiniz ama bu adam benim ailem değil !
Selim:karaca yapma kızım indir o silahı
Ayşe:kızım yapma
Cumali:kara kızım bak indir o silahı hadi
Karaca:indiricem ama önce
Elini tetiğe koydu karaca ve tetiğe bastı tetiğe bastığı anda yılmaz elini havaya kaldırmıştı karacanın silah havaya ateş almıştı
Karaca donup kaldı önce ayağına düşen kuşa baktı kuşu vurmuştu karaca yamaç yüzünden bir masumun daha canı gitmişti sonra öfkeli gözlerle kaldırdı başını
Karaca:senin yüzünden bir masumun daha canı gitti mutlu musun? Seninde canının yanacağı günler yakındır kimsenin ahı kimsede kalmaz derdi dedem hep karaca aynı bakışları yılmaza da atarak arabaya geri döndü. Azer direksiyona geçti oradan uzaklaştılar

Yamaç yere çöküp kalmıştı abileri soran gözlerle ona bakıyordu
Selim:doğru mu bu?
Cumali:ulan konuşsana
Salih:sen naptın yamaçç naptın?
Yamaç:kadınlar küçük idris öldüreceklerdi babam beni vur dedi ben yaşadım dedi başka çarem yoktu
Cumali:ulan it niye demedin bize niye başkalarının canını yaktık biz söylesene
Yamaç:sandım ben öyle sandım
Salih:efsun kent meselesi ne peki?
Damla:nehir hadi içeri geçelim
Nehir:yok gerek yok
Yamaç:ben özür dilerim nehir ben gittin diye onu
Selim:salak salak konuşmasana efsun hepimizi öldürür oğlum istese sen nasıl yanaştın ona düşman dediğin azerden daha tehlikeli o kadına hem de burda bebeğinin annesi varken
Salih:aklım almıyo aklım peki kara kız bunları nerden biliyor?
Akın:bilmiyorum ama öğrenirim ben biraz sakinleşsin ortalık

Azer ve karaca sahile gelmişlerdi
Karaca:eve gitmek istiyorum
Azer:az hava al iyi gelir diye düşündüm
Karaca:eve gitmek istiyorum azer!
Azer:tamam gülüm tamam gideriz

Karaca azere de kızgındı belli ki
Karaca:neden söylemedin?
Azer:olayı sonra öğrendim o an bilmiyordum
Karaca:neden söylemedin?
Azer:bilmiyorum korktum belki senden seni kaybetmekten bişey yapmandan
Karaca:deliricem ya deliricem
Azer:karaca sakin ol bak
Karaca:sakin falan olamam ben
Eve geldiklerinde karaca önden girdi sinirli sinirli azer arkasından koşuyordu karaca onu duymadı bile fadiğin odasına yöneldi "gel" komutunu aldıktan sonra gidip kadına sarıldı yüzünü kadının karnına bastırdı
Fadik:kızım
Karaca:anne sakın bişey sorma söyleme lütfen
Fadik:iyice sokul bakayım sen bana
Kadın kızın saçlarını öptü kapıdaki oğluna git işareti yaptı ikisi de öylece duruyorlardı....