The Royal Knights (Completed)

Chapter 13

The Book Of D.I.M

Nakarating ako sa painting store na tinutukoy ni Captain. Mukha may libreng oras pa naman ako at saktong may pub sa harap ng store kaya pumasok na ako.

Luckily, I brought my money.

Hindi ko alam kung nakakailang baso na ako, basta pinapanood ko lang ang kaguluhan dito sa loob. Medyo umiikot na rin ang paningin ko but I'm pretty sure na nasa katinuan pa 'ko.

“Miss, baka madamay ka pa sa gulo dito.” napatingin ako sa lalaking naghahalo ng kung ano anong alak. Pero mas napansin ko ang orasan sa likod niya. Saktong alas sais na. Matapos kong magbayad sa kaniya ay pilit kong inaaninag ang daan at nagtagumpay naman akong makababa at makalabas.

“Iris? I told you to meet me in front of this store.” pumikit muna ako ng mariin saka siya tinignan. He looked at the pub where I came from and he glared at me.

“And you're drunk.” ngumiti naman ako sa kaniya.

“No, I'm not.” umiling pa 'ko na bigla ko ring tinigil dahil nahilo ako.

“Yes, you are.”

“I told you, I'm not. I can clearly see your handsome face, Captain.” napatulala naman siya sa'kin. What? I'm just being honest here, duh.

“Ha.” huminga siya ng malalim na para bang kinakalma ang sarili. “You're driving me crazy, Iris.” bigla niya akong hinila pero hinila ko rin siya dahil sa bilis niyang maglakad.

“Wala na bang ibibilis ang lakad mo?” napakamot siya sa batok niya habang nakatingin lang sa'kin. Nahihilo lang talaga ako, promise. Bumibigat na rin ang talukap ng mata ko. Oh, geez. I want to sleep.

“Wait for me here. Don't ever move even just one step, Iris. I am warning you.” nagsimula siyang humakbang paalis pero agad ding bumalik. Anong problema niya?

“No. I can't leave you here.” may pinindot siya sa relong suot niya at lumabas ang mukha doon ng pinsan niya. Si Astaroth.

“Asta, ako na pala ang bahalang kumausap sa kanila. Alam mo naman 'tong painting store 'di ba? Come here and bring back Iris to the hideout. She's drunk.” agad niya naman iyong sinara.

“I'm not drunk. Ang kulit.” umiling lang siya.

“I won't be able to convey you to the hideout since my presence is needed on another meeting after an hour. I'm sorry. Even I don't want to let you be with my cousin, I have no choice. Yukimura is busy flirting around. Tch, that jerk.” hindi na ako nagsalita pa at pinanood lang ang mga taong dumadaan na hindi maiwasang hangaan at titigan ang lalaking kasama ko. My vision is starting to blurred again so I closed my eyes. Na-out of balance pa ako at napasandal kay Captain. I don't know but I can't feel even a glimpse of shame. Ah, spirit of alcohol.

“Hey. You still fine?” nakapikit lang ako at feeling ko lumalayp na rin ang boses ni Captain. Inaantok na talaga ako.

“Iris.” feeling ko nananaginip na 'ko pero alam ko namang tinatawag pa rin niya 'ko.

“Why did you let her entering the pub in the first place?”

“Ang painting store lang ang madaling matandaan kaya ito ang tinuro ko. Just be sure to keep her safe.” I can feel my body lightened. Someone's carrying me. Even though I want to see who's carrying me, my eyes won't allow me.

“Kahit hindi mo na sabihin. Go back to the castle now. I'll take care of Iris.” matapos marinig yon ay hindi ko na nilabanan pa ang antok ko.

——

Nagising ako nang madaling araw. Nanunuyo ang lalamunan ko. Nakamulat lang ako at nakatingin sa kisame. Parang umiikot pa rin ang paningin ko pero umupo na rin ako.

“Iris?”

“Fuckin'—” napahawak ako sa dibdib ko nang may magsalita sa tabi ko. It's Asta.

“What am I doing here?” it looks like I'm in his room.

“Your door is locked as well Rinslet's and Shouka's. They're missing in action. So I have no choice but to bring you here. Also, I can't wake you up.” ah, yeah. Nil-lock namin ang kwarto namin everytime na mawawala kami dito sa hideout.

Inabutan niya naman ako ng bago ng tubig na nasa tabing lamesa lang. Agad ko iyong ininom.

“Uh, thanks. I didn't do anything, right?” alanganin kong tanong. The last time I got drunk, I choked someone to death. Buti ay may pumigil sa'kin nang naghihingalo na 'to.

“Aside from pulling my hair, not sharing my comforter and almost conquering ny whole bed, uh yeah, there's nothing more.” napatulala naman ako sa kaniya at sinimangutan na tinawanan niya lang.

“Sorry lang.” tumayo naman na ako at habang sinusuot ang slipper ay napatingin ako sa librong nasa gilid niya.

This is what Yukimura s talking about. The book. And it's design's same as my pendant.

The book title's The Book of D.I.M.

“Ah, you haven't seen this book anywhere, have you?” kinuha niya yon at tinignan saka bumaling sa'kin.

“It's obvious. There's no way you'll be able to see this anywhere.”

“What's that?”

“This is the book that the one who murdered my parents left. I can't open it or destroy it. But I'll surely can someday. I need to. I can scratch it and that's making me curious. Look.”

Kumuha siya ng kutsilyo at akmang isasaksak sa libro pero parang may barrier na humarang dito. He slowly put the tip of the knife on the cover and slashed it.

“Ah!” I felt a severe pain on my stomach. Napahawak ako doon.

“What happened, Iris?” pilit akong ngumiti at sinabing mauuna na 'ko. Pero bago umalis ay nakita ko pa ang pagbabalik sa dati ng cover ng libro na para bang hindi ito nilaslas.

Habang naglalakad ay nawawala na ang hapdi sa tyan ko. Nang makapasok sa kwarto ko ay agad din akong dumiretso sa tapat ng salamin. I immediately lifted my shirt. And there I saw a trace of cut. Slowly fading. Saglit pa ay parang wala lang na nagkasugat ang tyan ko. Wala ding bakas na kung ano. Nangyari na ito sa'kin dati, ilang beses na. Masusugatan na lang bigla at ilang minuto lang ay mawawala.

“What the heck is that book?” hindi na ako nagulat nang mag-iba nanaman ang mata ko at lumabas si Elquiorra.

“Don't let it bother you. You should take a bath. Ew. Smells alcohol.” umakto pa siyang nandidiri at lumayo. Bago umalis sa tapat ng salamin ay nakita ko pa ang mantsa ng dugo sa damit kong kulay gray.

Doest that book have a connection with me? Or baka sa kwintas ko lang at nadadamay lang ako?