The Royal Knights (Completed)

Chapter 3

The Light Magic

“Ability?” tanong ng lalaki. So ito pala muna bago magsimula ang laban. Hindi kasi namin naririnig mula sa baba.

“I can manipulate time.” sagot ng babaeng makakalaban ko. So that explains why she's holding a dagger. We're both holding a medieval dagger as our weapon.

“Same.” sagot ko na lamang nang tignan ako ng lalaki.

“We've got an interesting match here. The two of them can manipulate time.” nagsinghapan naman ang ibang nanonood at napansin ko ang pagngiti sa ilan sa mga captain sa itaas kasama na rin ang mga tao sa likod nito na nanonood sa amin.

Interesting, yes. But what will be the result of this match?

Tumunog na rin ang hudyat para magsimula na ang laban pero nagtititigan pa rin kami.

I can't wait.

Frozing time. I froze it and lunge at her pero napatigil rin ako at bigla ko na lang siyang naramdaman sa likod ko. Mabilis akong lumayo sa kaniya.

As I expected. Magmumukha kaming nagteteleport sa mata ng mga manonood sa ginagawa namin.

Pareha kaming sumugod ngunit gaya kanina ay para lang kaming nag aalternate sa pagm-manipulate ng time.

Mauubos na ang lakas namin ay wala pa ring kaming galos. Pinagdikit niya ang mga palad niya habang hawak pa rin ang dagger. I knew it.

Nakatingin siya sa akin at naghihintay ng susunod kong gagawin. And yes, we don't have a choice.

Ginaya ko ang ginawa nito. After a minute, pinaghiwalay na namin ang mga palad namin.

The audiences waited for an action.

Bumwelo kaming dalawa at tumalon palapit sa isa't isa. Buong pwersa, pinagdikit namin ang palad namin. Nagkaroon ng impact at pareha kaming napalayo sa isa't isa.

We looked around. They're all froze.

Pareha kaming hinihingal nang magtama ang mga mata namin.

We don't have a choice but to fight with our weapons without frozing time anymore.

“Show me what you got.” nakangisi nitong saad.

Mabilis itong tumakbo papalapit sa akin at ginaya ko naman. Yumuko ako nang iwasiwas niya ang dagger at tinuhod siya ngunit naharang ng isa niyang palad. Ako sana ang tutuhurin niya sa mukha ngunit mabilis kong iniunat ang kamay kong may hawak na dagger para lumayo siya.

I'm not that good enough at weapons dahil may isa akong pinagkakaabalahang iimprove. Tch.

“Tired?” imbis na sagutin siya ay mabilis akong sumugod sa kaniya.

Pasaksak ang dagger sa mukha niya nang sugurin ko siya. Nahawakan niya ang braso ko at winasiwas sa bandang tyan ko ang dagger niya. Paatras akong tumalon at tinignan ang damit kong may maliit na punit. May maliit na sugat din akong natamo.

We need to end this battle before we run out of energy.

Mabilis siyang nakalapit sa akin at naharang ko ang binti niyang sisipa sana sa akin at mabilis kong sinaksak ang sikmura niya. Hinarang niya ang palad niya kaya pati yon ay nasaksak din.

Damn. Pareha na kasi kaming nanghihina kaya hindi na kami makakailag ng mabilisan.

We don't have much time to waste so we lunged at each other.

Ginilid ko ang braso niyang didiretso sana sa mukha ko at mabilis kong pinadapo ang kamao ko sa tagiliran niya. Napahakbang siya palayo. I thought I got the upperhand but I felt a searing pain on my left thigh.

Malaki ang hiwa non pababa at malalim. Geez, how can I be so careless?

“We'll end it. I'll end it. Now.”  namamanhid na ang hita ko pero pinilit kong tumayo at hinintay siyang sumugod. Nagcross lang ang patalim namin at nakatanggap ako ng suntok sa mukha.

Napahiga ako sa sahig. Mahigpit pa rin ang hawak ko sa dagger ko at hinihintay lang siyang makalapit sa akin.

“Gah!” inapakan nito ang kamay kong may hawak sa dagger. Shit. May maliit na takong pa yon.

Mabilis akong umupo at malakas na sinuntok ang tuhod nito. Nang mapaatras siya ay mabilis akong tumayo at paikot na sumipa sa mukha niya. Siya naman ang napahiga.

Naglakad ako papalapit dito. Nang susuntukin ko sana siya ay umikot siya palayo. Fckin' son of a gun. Nagcrack ang buto ko nang malakas iyong tumama sa sahig.

Naramdaman ko na lang ang pagsipa sa tagiliran ko dahilan para magpagulong gulong ako sa sakit.

Napadapa ako at pilit sanang tumayo nang marahas ako nitong sabunutan. Tinutok niya din sa leeg ko ang patalim niya.

“You still got a long way to be knight.” as if namang gusto kong maging knight.

This will be my last blow. I will use it. Since wala namang ibang makakakita at posible ring hindi niya ito makita.

Pumikit ako at binitawan ang hawak na dagger. I'm guessing that she thinks this fight is done.

Minulat ko ang kanang mata ko at naramdaman ko ang kakaiba don. Never ko pang nakita ang hitsura ng mata ko sa tuwing gagawin ko ito. Pero wala akong oras pa tignan pa iyon at hangaan.

“What's going on?” sa natitira ko pang lakas, tahimik akong nag iipon ng lakas sa kanang kamay ko. It's only a tiny particles of lights. Sadya kong inipit ang kanang kamay ko sa ilalim ko para hindi niya yon makita.

Tiniis ko ang sakit sa kanang mata ko habang ang isa kong mata ay nakapikit pa rin.

“You lose.” pagkabanggit ko non ay buong lakas akong umupo at daganan siya saka itapat ang kanang kamay sa dibdib niya.

Nanlalaki ang mata niya at humawak sa dibdib niya na para bang nahihirapang huminga.

Hindi na ito kumilos pa. Gumalaw na rin ang mga tao kaya mabilis kong pinikit ang mata ko at pinabalik sa normal. Hinawakan ko iyon at nang muling magmulat ay nakita ko ang dugo sa kamay ko.

Nagdugo nanaman ang mata ko at ramdam ko ang pagtulo non sa pisngi ko. Hindi ko ito natatagalan kaya kailangan ko pa iyong iimprove. Nagl-last na siya ng hanggang sampung minuto hindi gaya dati.

And yes, I can use light magic.