The Royal Knights (Completed)

Chapter 21

Capture

Nagising ako dahil sa sobrang init. Nanunuyo din ang lalamunan ko. May nakita akong baso ng tubig sa lamesa pero hindi naman ako makatayo.

“Captain?” mahina kong bulong dahil katabi ko pala siya. Damn, nasa kwarto niya ako. Nakayakap pa siya sa likod ko.

Mabuti at malalim naman ang tulog niya kaya hindi siya nagising nang alisin ko ang kamay niya at tumayo. Uminom muna ako bago sumilip sa labas.

Tahimik. Dumiretso ako sa kwarto ko at naabutang tulog doon si Elquiorra. At ang peste nakadapa at sakop na sakop ang kama. Sarap tulog ah? Higaan mo, girl?

“Geez.” napalitan na ang salamin dito sa bathroom ko at kitang kita ko ang mga marka mula sa leeg ko hanggang ibabaw ng dibdib. Pinagpapasalamat ko naman na kaunti lang ang nasa leeg ko.

Matapos maligo ay naghoodie na lang ako. Hindi makikita yung sa leeg ko kung hindi sasadyain.

“Elquiorra.” kinakalabit ko siya pero ayaw magising. Magkaaway pa pala kami nito. 'Tse.

Bumaba muna ako para uminom. Binuksan ko ang refrigerator at may nakitang lollipop doon. Kinuha ko yon pero pagkasara ng refrigerator ay may taong nakamaskara sa likod non. Hindi na 'ko nakapalag nang may hipan siya sa'kin dahil nakaramdam agad ako ng matinding antok

——

“Ano ang sabi?” narinig ko ang boses ng babae. Her voice sounds familiar. If I'm not mistaken, siya ang tinawag na Hakua noong inatake kami sa hideout.

“Wait for her to wake up.” sabi na at sila yon. Lalaki naman ang nagsalita at siya yung nakatapat ko noon.

“Tch. What is she? A princess?” may bahid ng inis ang boses ni Hakua.

Nasaan ba ako? Nakatayo lang ako at ramdam ko na nakabaon ang mga kamay ko sa pader, abot hanggang siko at nangangawit na ako. Ganon din sa tuhod ko na abot hanggang binti ang pagkakabaon sa sahig. Ang lamig din sa pakiramdam.

I tried creating an explosive one on my hand but I didn't feel anything. Hindi ko alam kung anong nangyayari pero wala akong lakas. Alak lang ang laman ng tyan ko. Damn. Pero mukhang hindi lang dahil doon kung bakit para akong hinang hina.

“She's awake. You won't be able use your power, princess.” napamulat ako at dalawa lang sila ang nandito sa silid kasama ko. Puro puti ang nasa paligid kaya kahit isang ilaw lang ang nakabukas ay maliwanag na.

“What do you want?” tumawa sila sa tanong ko.

“You. Pero hindi pa sa ngayon kaya wag kang mag-alala.” lumapit sila sa'kin. Marahas na hinawakan ni Hakua ang baba ko.

“We're told to play with you.” matalim ang titig namim sa isa't isa na nagpainis sa kaniya kaya sinampal niya ako. Fuck. Namanhid agad ang pisngi ko.

“Aware ka naman siguro sa kalagayan mo. Wag kang masyadong matapang. Sa tingin mo may makakatulong sa'yo?” pinigilan ko sumigaw nang simuraan ako nito.

“Ew. Don't vomit.” napalayo siya nang halos masuka na 'ko. Gusto ko mang ilayo ang mukha ko nang biglang ilapit ng lalaki ang mukha niya sa'kin pero nakasandal na rin ako sa pader.

“Don't fucking hit her stomach. You reek of alcohol.” inirapan ako ng babae.

“Hi, guys!” may isang lalaking pumasok. Kumpleto na sila, siya yung isa pa na kasama nila noon. “He's coming.” bigla na lang silang gumilid at may pamilyar na bata ang pumasok at marahas na sinara ang pinto.

“Remember me?” siya yung tinutukoy nilang My Lord.

“I just remember anyone who's powerful and your presence doesn't ring a bell.” nagawa ko pa itong ngisian. Nakangiti lang siya sa'kin.

“How dare you!” I bite my lips when something's sticky hit my arms that made it flayed and a needle plunged my right thigh.

“You are in my territory, princess.” his voice is giving me goosebumps. Mabagal ang salita niya, malalim at napakalinaw. Hindi bagay sa batang katawan niya. “Now, now. I will ask you and you will only answer me honestly and smoothly.” tinawanan ko siya.

“Smoothly? Are you fucking kidding me? You kidnapped me and you want me to smoothly answer your damn question?” I said emphasizing the word smoothly.  “They all called you My Lord. So you do still have a question that you don't know about?” unti unting nawala ang ngiti niya sa labi.

He raised his left hand as a sign of warning to his pawns not to attack me again. Pero nagulat na lang ako nang nasa harap ko na siya at sinasakal ako. He's freakin' fast!

“As I said, you are in my territory.” mas lalo akong nangilabot dahil napakalapit niya at napakalalim ng boses niya. “So don't do anything or say anything stupid that will make your life at stake.” nahihirapan akong huminga dahil napakahigpit ng hawak niya sa leeg ko. Nakaramdam ako ng hapdi doon, bumabaon na ang kuko niya.

“Tell me where the Resurrection Tree.” gusto ko mang hawakan ang braso niyang baka durugin na ang leeg ko pero nakabaon yon sa pader. Shit! Lumalabo na ang paningin 'ko.

“Do I... look like a lost and found to you?” pilit kong pagsasalita. Lalo niyang hinigpitan ang pagkakahawak bago niya tuluyang bitawan ang leeg ko. Napayuko na lang ako habang habol habol ang paghinga.

“I need to leave. I'm afraid I will forget the right time for your death. You still need to live. Barely.” nagsimula na siyang maglakad paalis at sinenyasan niya pa ang tatlo na tuwang tuwa namang maglakad papunta sa harapan ko.

“Ako muna! Kanina pa kayo nandito.”

“Para kang bata, Yuuto.”

Tinapat niya sa'kin ang palad niya at parang tumulak sa hangin. Repulsion. Nalaman ko yan nang bigla na lang parang may tumulak sa katawan ko. Nawarak pa nga ang pader na kinasasandalan ko.

Kinuha niya naman ang needle sa kasama niya. Tinutok niya yon sa'kin at bumaon na lang bigla sa kanang balikat ko.

My lips are almost bleeding. I don't want to scream. I will not give them the satisfaction.

“Why is it so boring?” kinakabahan man dahil mukhang sabay sabay nila akong pahihirapan pero hindi ko yon pinahalata.

But I failed resisting. I screamed in pain when a sword slashed both of my thighs. A needle thrust into the side of my neck that almost made me lose my consciousness. Parang may gumagapang naman na malambot na bagay sa bewang ko at humigpit yon. Mainit yon at at napakasakit.

This is a fucking torture!

“Open your eyes!” lalo akong napapikit nang may bumaong patalim sa magkabilang hita ko.

“We will not let you go until you're barely breathing!”

She kept her words. Wala silang tigil sa pagsaksak at paghiwa sa'kin. Isama pa ang nakakalapnos na kung ano mang malambot na bagay na yon.

“This is the last blow.” tinapat ni Hakua ang palad niya sa tyan ko.

“Bitch!” isang manipis pero napakainit ang bumaon sa tyan ko. Napaiyak na 'ko sa sakit. May binubulong siya at habang patuloy niyang ginagawa yon ay kita ko na nanghihina siya. Marahas niyang binawi ang kamay niya at nakita ko ang parang mahabang karayom ang bigla na lang natunaw sa kamay niya at bigla ring nawala.

“It'll spread.” sinapak niya pa ko nang dalawang beses na tuluyang nagpatulog sa'kin.