MÜNZEVİ (Tamamlandı)

4.

Parmak uçlarımı musluğun altına tutup besmele ile abdest almaya başladım.Abdestimi tamamlayınca içim huzurla doldu.Başıma örtümü alarak odaya girdim.

Seccadem'in üzerine oturup ezan'ın okunmasını bekledim.Tesbihi'mi elime alıp dudaklarımı araladım. "Allahümme salli ala seyyidina Muhammed'..

Gece gördüğüm kabuslar yüzünden uyandığımdan beri bir daha uyuyamamıştım.Karanlık üzerime daha çok çökmeye başlayınca hol'ün ışığını açıp odaya girdim.

Nedenini bilemediğim bir şekilde içimden sürekli ağlama isteği geliyor,
içimde anlamlandıramadığım bir ruh sıkıntısı.Boğazım düğüm düğüm..

Elemneşrah süresini okuyup ellerimi yüzüme sürdüm.Az sonra minarelerden umud'u müjdeleyen o tını kulaklarımda yer buldu.

"Allahu Ekber!" (Allah en büyüktür..)

Sabah namazını kıldıktan sonra defterimi ve kalemimi alıp yatağıma oturdum.Ayaklarımı karnıma çekip kalemi defter üzerinde zihnim'den geçen kelimelerle doldurmaya başladım.

"Bugün kendimi olduğumdan daha farklı hissediyorum.. Nedenini bilmiyorum.Ama çözmeye çalışacağım..İçimi kemiren çok düşünce var.Sürekli onu görmek istiyorum.Allah'ım sen bana yardım et.."

Defterin kapağını kapatıp masaya geri bıraktım.Bugün kendimi oldukça halsiz mutsuz ve yorgun hissediyorum.

Yatağımdan kalkıp sarı terliklerimi ayağıma geçirdiğim gibi sessiz olmaya çalışarak mutfağa girdim.Kaç gündür
babam'a yük olduğum için kendime kızıyordum.Ben ne ara bu kadar sorumsuz bir kız olmuştum böyle..

Tezgaha domates salatalık peynir, zeytin kahvaltılıkları koyup çay suyunu ocağa koydum. Daha sonra menemen için biberleri ve domatesleri yıkadım.Domatesleri doğrarken babam'ın bir anlık seslenişiyle parmağımı kesmekten son anda kurtarmıştım.

-"Oo kızım bize kahvaltılar hazırlarmış"

Kaşlarımı çatıp imalı bir şekilde babama dönüp dudaklarımı hafifçe büzdüm..

-"Aşk olsun baba yani gören de hayatında ilk defa kahvaltı hazırlıyorum sanacak.Hem sen niye bu kadar erken kalktın daha çay bile demlenmedi."

Babam yanıma gelip başıma minik bir öpücük kondurdu.

-"Kızıma kıyamadım.Yardıma geleyim dedim.."

Teşekkür edercesine gülümsedim..

-"Baba ben sana gerçekten çok teşekkür ederim.Bu günlerde annem'le çok ilgilenemedim.Sağ ol sen ilgilendin.Ama iş yerinde de çok yoruluyorsun birde annemle.."

Babam gülümseyerek bir yandan benim yarım bıraktığım domatesleri doğrarken diğer yandan konuşmaya başladı..

-"Biz annenle ilk evlendiğimiz zaman benim öyle çok durumum yoktu.Elimden geldiğince eve güzel eşyalar almaya çalışmıştık, ama ikinci el ne kadar güzel olabilir ki.Annen hiç ağzını açmadı.Komşular güne geleceği gün evi tertemiz yapar heyecanla misafirleri beklerdi.

Biberleri yağı ısınan tavaya ekleyip ocağın altını kısığa aldıktan sonra devam etti..

-"Bir gün işten geldiğimde yüzü çok üzgündü.Defalarca ne olduğunu sorsam da ağzını bıçak açmadı.Daha sonra öğrendim ki komşular alttan alttan ev hakkında konuşmuşlar.O günden sonra..."

Kapı yavaşça açılınca babam konuşmasını yarıda kesip anneme yardım etti.Sandalyeye oturttu.

Kahvaltı oldukça keyifli geçmişti.Babam'la uzun zamandır hiç bu kadar keyifli sohbet edememiştik.
Ne yazık ki sohbetimizi bölen yine bir
telefon oldu.Babam gitmesi gerektiğini söyleyip evden ayrıldı.