Ang Girlfriend Kong Tomboy

CHAPTER 22

CHAPTER 22 - Hide and Seek

Kian's POV

Nasaan na yung panyo ko?

I kept on looking everywhere but I can't find it. Saan ko kaya linagay yun? Darn it! Why am I so clumsy today?

Maybe it's in my car?

Nope.

Maybe it's in my bag?

Not here.

Maybe it's in the park?

I better check.

"Dude, are you still looking for your handkerchief?" tanong ng isang lalaki.

"Yes. I misplaced it somewhere" ako

"Bakit mo pa hinahanap yun? Pwede ka namang bumili nalang. Ang yaman yaman mo" lalaki

"Dude, kilala mo naman ako. Ayokong palitan ang isang bagay ng ganun lang kadali. These days, mahirap humanap ng pera. And just because my family is rich, it doesn't mean na magsasayang na ako ng pera. Besides, I hate loosing my things" ako

"Sige, sabi mo eh" lalaki. He shrugged his shoulders.

"Tulungan mo nalang kaya ako?" ako

"Geh" lalaki at nagumpisa na rin siyang maghanap.

Halos libutin na namin ang buong park. Tanga tanga ko kasi! Nakalimutan ko kung saan ko nilagay yun. Wala talaga akong maalala kung saan ko huling nakita ang panyo ko. Lumingon ako sa kung saan at—

Found yah!

Pinulot ko kaagad ito.

Nah. It's just a paper. Napasimangot naman ako ulit.

Saan ko kaya mahahanap yun?

"Dude, yun oh! Sa'yo ba yan?" lalaki. Tinuro niya naman ang isang puting panyo na nakapatong sa bag ng isang babaeng nakaupo sa bench. I can't see her face. Nandito kasi kami sa likod niya nagmamasid. But just by looking at her back, I can tell that she's beautiful. "Hoy! I'm asking you. Sa'yo ba yan?"

"Let's check it" ako. Lumapit na ako dun sa may bench. Nandito pa rin kami sa may likuran. Hindi muna ako masyadong lumapit kasi baka hindi sa'kin 'yan. Ayokong maging assuming.

Hmmmm. It really looks like mine. Nakatupi din yung panyo ko katulad ng pagkatupi sa nakapatong sa bag. Pareho din ang kulay.

Baka nakita niya yun tapos pinulot since wala namang nagmamay-ari. I'll believe that reason. That handkerchief is probably mine.

Lumapit na ako at mas tinignang mabuti ang panyo. Hindi ako nakikita ng babae kasi nandito pa rin ako sa likod niya. Mukhang nakikinig siya sa music habang kumakain ng ice cream.

"Ano? Sa'yo ba 'yan?" lalaki. Tumango naman ako sa kanya.

It's mine.

Hinawakan ko yung panyo.

"Hey!" sigaw ng babae sabay hawak sa kamay ko para pigilan ako.

Nakng! Remind me to punish Yan later for calling me.

Sa dinami daming panahon siya pwedeng tumawag, ba't ngayon pa?! Ba't ngayon pa na nananaginip ako?! Naman oh! Hindi ko tuloy nakita ang mukha ng babae.

Actually, hindi ko rin makilala kun sino yung lalaking kausap ko. Familiar lang siya pero hindi ko siya mamukhaan kasi hindi klaro ang mukha niya.

Halos palagi na akong nanaginip ng mga tulad nito. Halos lahat ng panaginip ko, nandoon ang lalaking yun. May ibang mga mukha rin sa panaginip ko na hindi klaro sa'kin.