JENNIE
Tapos na din ang task namin ngayong hapon. They tested our strength. Pinagbuhat kami ng mga mabibigat na bagay in many hours. Ang daming inassign sa amin. Lagi pa din kaming partners ni Somi. And I'm so happy that our task is finished for now. First day pa lang 'to, pero enjoy na enjoy na agad ako.
And yehey! We can rest for now.
"Okay cadets. You can rest and change your uniforms." our Leader Chief said strictly.
"Sir yes sir!" malakas naming sambit lahat and then we salute to him. Tapos tinalikuran niya naman kami.
Tsaka lahat naman kami na mga cadets dito ay nagkahiwalay na. Tapos ang iba naman ay papabalik na sa room namin. Tinignan ko naman si Somi at ningitian niya naman ako.
"Tara Jennie, sabay na tayo." nakangiting sambit niya sa akin. I just nodded.
Tsaka sabay naman kaming bumalik doon. Habang papabalik kami doon, nagsalita siya, "Grabe talaga Jennie. I can't believe this. First day of training mo pa lang dito, pero parang sanay ka na talaga."
"Aminin mo nga sa akin, baka dati PMA cadet ka 'no? Bumalik ka lang?" natatawa niyang tanong.
Umiling at natawa ako, "No. Bago lang talaga ako dito." sagot ko sa kanya.
"Talaga. Mukhang hindi ka kasi napagod. Mukhang sanay ka at kaya mo na." nakangiting sambit niya sa akin. "Kahit mayaman ka, mukhang natuto ka na. Dapat nga di ka nalang dito, kaya mo na lahat eh."
Ningitian ko siya, "Hindi naman talaga. But thank you. I'm just trying to do my best here." sabi ko sa kanya.
"Wala yun." sambit niyang nakangiti sa akin. "Inaamin ko ha, parang parehas kayo ni Kai." dagdag niya at napaisip naman ako sa chansing na yun ng ibinanggit niya ang pangalan niya.
Naaalala ko naman kanina. Nagtataka ako kung bakit magdamag nalang siyang nakatitig sa akin. But this time, his stare to me earlier was so damn serious like hell. What's the meaning of his stare to me?
Nakakainis siya. Sino ba siya para makatitig sa akin nang ganon? Di ko naman siya kilala. Tsk.
But he's really damn familiar to me.
"Ay, sorry Jennie. Binanggit ko pa ang pangalan niya sa'yo. Naiinis ka pala sa kanya 'no. Pero parang parehas kasi kayong dalawa."
Natawa naman ako, "It's okay Somi. Ikaw lang naman." sabi ko.
"Napapansin mo pa din bang tinititigan ka pa din niya, Jennie?" tanong niya sa akin.
I nodded, "Yeah. I don't understand if why he's like that to me. He's crazy." sabi ko. "Hindi ko nga maintindihan kung ano ang ibigsabihin ng mga titig niya sa akin. But I guess there's a meaning of it. But I don't know why." dagdag ko.
"Pero feel ko talaga, kilala ka niya Jennie. Ngayon ko lang nakita na ganyan si Kai sa babae." sabi ko. "Pero kakakilala niyo lang kaya? Bakit ganon siya sa'yo?"
Simula lang yung nag-exam ako. When he was distributed exam paper to me. And damn, he accidentally touched my hand. Then he smirked and stared to me like crazy. It was all started on that time.
"Ewan ko. But let me admit this, familiar siya sa akin." sabi ko at mukhang nabigla naman siya.
"Whoah, talaga?"
I nodded, "Yeah. But I can't even remember him. Pero familiar siya sa akin. I tried to remember all, pero wala akong maalala na nakilala ko siya. Pero bakit ganon? Familiar siya sa akin?" nagtataka kong sambit. "But I'm curious too, he knows me too much?"
BINABASA MO ANG
pma | jenkai
Fanfiction❝ remember me, jennie kim. ❞ 多 PMA // jenkai fanfic ♡ exopink story #4 | completed ➳ @doieruto <3
