White Warrior

White Warrior - 5.

* Waar we gebleven waren bij hfst 4...*

Waarom niet? zei Lindsey.

Daarom niet zei ik terug.

Maar ik wil het daarover hebben, wat er gebeurd is, hoe je het gedaan hebt enzo.

Geloof me dat wil je niet weten.

White Warrior - 5.

Ik kwam de volgende middag laat naar beneden. Ik had echt zo lang geslapen. Blijkbaar had ik dat nodig ook al was ik twee dagen buiten bewustzijn. Er lagen gelukkig wat kleren op een stoel naast de deur toen ik mijn toegewezen slaapkamer uitstapte. Een langere broek, shirt met lange mouwen en gelukkig ook schoenen.

Ik was vooral blij met het laatste, die hadden we zo lang niet meer. Als we schoenen kochten keek het personeel van de winkel ons vreemd aan omdat we natuurlijk op blote voeten liepen. En als we schoenen hadden konden we er maar een aantal weken van genieten. Ja genieten, klinkt vreemd maar als je zo vaak op blote voeten loopt wil je ook wel eens een keer weer schoenen dragen. Geen vieze voeten, takjes, steentjes of wat dan ook die erin prikken

Ik liep de trap af toen ik een aantal hoorden praten in de woonkamer. Ik kon horen dat het Chris, de Alfa waarvan ik de naam nog niet wist, en zijn ouders waren. 'Ze heeft er drie van gedood Jack' hoorde ik de Alfa zeggen. 'Serieus?' hoorde ik hem ongelovig vragen.

'Daarom kwam alleen Lindsey hier aan, ze is twee dagen buiten bewustzijn geweest'. 'Maar ze loopt nog overeind, dat is heel wat. Je weet hoe medogenloos die beesten zijn' hoorde ik Jack zeggen. Het was even stil 'ik denk dat je haar moet vragen Ben, als ze er drie gedood heeft is ze behoorlijk goed'. Mij vragen? Mij vragen voor wat?.

In onze roedel werd ik nooit gevraagd voor iets. Lindsey of mijn ouders, geen van ons. We hoorden er gewoon bij. We werden dan niet altijd zo super behandeld maar het was beter dan dat we het moesten zien te overleven als we met z'n vieren waren.

Mijn vader was een geboren Trimble Moon, mijn moeder kwam ergens anders vandaan. Ze vond mijn vader leuk toen haar roedel op doortocht was en is sindsdien blijven hangen. Uiteindelijk kwam ik en een aantal jaren later Lindsey. Het duurde even voordat ze weer zwanger raakte vandaar dat er zo'n groot gat zit tussen ons twee.

Eigenlijk had ik nog een broertje maar die ging ineens dood. Wiegendood noemde ze het want er was geen duidelijke reden waaraan die was overleden. Hij was nog maar een paar maanden. Ik was vier destijds en ik weet het nog allemaal ondanks dat ik zo jong was. Mijn ouders waren er weken kapot van.

'Ik weet niet of dat zo verstandig is Jack. Ze is nieuw, niemand kent haar. Ze zullen achterdochtig zijn als ze gelijk een rol krijgt, een niet onbelangrijke ook nog'. Het was weer even stil, wat voor een rol. Waar zitten ze aan te denken?. Ik liep iets harder van de trap af dan de bedoeling was. Ik wilde niet dat ze gingen denken dat ik hun afluisterde.

Onmiddelijk hoorde ik het gesprek stoppen. Ik liep richting de woonkamer en zag de vier zitten. 'Morgen' zei ik netjes maar ongemakkelijk. Ik vond het lastig om te doen alsof ik niks gehoord had. 'Morgen' zeiden ze alle vier terug. 'Waar is Lindsey?' vroeg ik 'die zit verderop op onze schooltje'.

'Schooltje, wauw, hebben jullie die hier?'. Olivia knikte 'onze roedel is aardig groot, en we hebben aardig wat kinderen, van verschillende leeftijden ook. Dit leek ons dan wat makkelijker' ik begreep het en knikte. Kon ik me ook wel voorstellen dat ze aardig groot zijn. Er stonden hier aardig wat huizen had ik gezien.

'Van welke roedel ben jij eigenlijk' vroeg Ben, ik wist nu z'n naam eindelijk. 'Trimble Moon' zei ik alleen maar. 'Nog nooit van gehoord', 'kan kloppen, we zitten aardig ver weg' gaf ik toe. 'We zaten, moet ik zeggen, we horen niet meer bij hun'. 'Zeker weten?' vroeg Ben 'heb je gister wel geluisterd naar wat ik zei?' vroeg ik een beetje brutaal.