ချစ်ခြင်းသက်​သေ ဉာဏ်ကလိမ် | ခ်စ္ျခင္းသက္ေသ ဉာဏ္ကလိမ္

Part-19

Unicode...

** သုခတစ်ယောက် ​လျှော်ပြီး​လေ​တဲ့ လက်ကိုင်ပဝါ​လေးကိုကိုင်ပြီး တဦးဦးနဲ့ ဖြစ်​နေ​တော့တယ်။ **

ဦးက သမီး​တောင်ရှိတယ်ဆို​တော့ မိန်းမလည်းရှိမှာ​ပေါ့​နော်။ ဦးရဲ့ဇနီးက ကံ​ကောင်းလိုက်တာ။ အယ်...ဆုံးသွားတာ​ရော ဖြစ်နိုင်လား။ ငါ့နှယ်...သူများလင်​ယောက်ျားပါလို့ ဦး​နှောက်ကအတန်တန်သတိ​ပေး​ပေမဲ့ နှလုံးသားကထိန်းချုပ်လို့မရဘူးဖြစ်​နေတယ်။ အထွန်းကို ကျိန်ဆဲခဲ့မိတာ ဝဋ်လည်တယ်ထင်ရဲ့​နော်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ခါ​လောက်​တော့ပြန်​တွေ့ချင်တယ်။ လက်ကိုင်ပဝါ​​လေးပြန်​ပေးရင်း သူ့ရဲ့အ​ကြောင်း​တွေ ​မေးကြည့်ချင်တယ်။

"သုခ​ရေ....​ဟေ့​ကောင်...သုခ"

"အို...ဘာဖြစ်​​နေတာလဲ...ငါဒီမှာ စိတ်ကူးယဉ်​နေတာပါဆို"

"ခုနက မီးဖို​ချောင်ထဲ အသံကြားလိုက်လို့...မင်းရှိ​နေတယ်ထင်တာ"

"ဟဲ့ ဟင်းကချက်ပြီးပြီ​​​လေ...ဟင်းချက်ပြီးကတည်းက ငါအခန်းထဲမှာရှိ​နေတာ...​ဟိုဘက်အိမ်ကကြောင်​နေမှာ​ပေါ့"

"မဟုတ်ဘူး​နော်...အသံ​တွေက ကျယ်ကျယ်​လောင်​လောင်​တွေ"

"သွားကြည့်လိုက်​ပေါ့ သူသူရယ်...ဘာကိစ္စ အခန်းထဲရှိတဲ့ငါ့ကို တကူးတကလာ​မေး​နေရတာလဲ"

"သွားကြည့်ပြီးပြီ ဘာမှမ​တွေ့ဘူး"

မြတ်သူတစ်​ကောင် ဘာ​တွေလာ​ပြော​နေမှန်းမသိဘူး။ သက်သက်မဲ့ ​​နှောင့်ယှက်​နေသလိုပဲ။

"သူခိုး​ဟေ့...သူခိုး...လိုက်ကြ!!!"

အယ်...ဘာအသံ​တွေလဲ။ ​နေ့ခင်း​ကြောင်​တောင်ကြီး ခိုးတာလား။ ဘယ်လို​တောင် အသုံးမကျလိုက်တဲ့ သူခိုးလဲ။

အသံကြား​တော့ မြတ်သူ​ရော ခခ​ရော အိမ်​ရှေ့အမြန်အဆန်ထွက်ကြည့်ကြ​ရော။ လမ်းထိပ်နားမှာ သင်းကိုမိပြီး လူ​တွေဝိုင်းထားကြတာ။ ခခတို့အဲနား​ရောက်​တော့ သူ့ ခိုးရာပါ​တွေကို ပုဆိုးစုတ်ထဲက​နေဖြန့်ကြည့်​နေကြတယ်။ ဟယ်...ဒါ အိမ်ကအိုး​တွေမလား။ ဒယ်နီ​​ရော၊ ထမင်းအိုး​​ရော၊ ဟဲ့ ဂက်စ်မီးဖိုလည်း အိမ်ကဟာပဲ။ ထမင်းအိုးဆို ထမင်း​တောင်ချက်ထား​သေး။ သင်းကထမင်းပါအဆစ်ခိုးရတယ်လို့။