Nero' nun Kulesi Kitabında Jason' ın hayaleti olan bir sahne vardı. Ben de başka bir siteden okudum.İnstegramda percy memes profilinden.
Hakkı bende değil, çeviren kişidedir. Telif hakkı yoktur.
Okurken Jason' dan korktum ve bu utanç vericiydi.
Görüşüm, sulamaya başladı. Yana yattım ve düşüncelerim bir gölge havuzuna girdi. "Hey, dostum."
Tanıdık ses, zayıf bir uydu bağlantısı üzerinden yarım dünya öteden geliyor gibiydi.
Sahne çözülürken kendimi piknikte otururken buldum. Santa Monica sahilinde masa. Yanında ben Meg, Jason ve Piper' ın Caligula' nın mega yat filosuna sızmadan önce son yemeğimizi yediğimiz balık taco barakası vardı.
-Jason' ın son yemeğini yediği :(-
Masanın karşısında buluta yansıtılan bir video gibi parlayan ve anlamsız şekilde Jason Grace oturdu.
"Jason." Sesim mahvolmuş bir hıçkırıktı. "Sen buradasın.
Gülümsemesi titredi. Gözleri turkuaz boya lekelerinden başka bir şey değildi. Yine de varlığının sessiz gücünü hissediyordum ve sesindeki nezaketi duydum.
-Çocuğun gözlerini de mahvettiniz ya, başka bir şey demiyorum.-
"Pek değil Apollo. Ben ölüyüm. Rüya görüyorsun ama seni görmek güzel."
Konuşmak için kendime güvenmeyip aşağı baktım. Önümde Kral Midas' ın işi gibi altına dönüşmüş bir tabak balıklı taco oturdu.
"Bunun ne anlama geldiğini bilmiyorum. Ben beğenmedim, çok üzgünüm. Sonunda başardım(?)"
"Hayır, hayır." dedi Jason. "Ben seçimimi yaptım. Sen değilsin suçlamak(?) Ne söylediğimi hatırlamak dışında bana borçlu değilsin. Neyin önemli olduğunu unutma."
"Sensin önemli." dedim. "Senin hayatın!" Jason başını yana eğdi. "Yani... Tabi. Ama bir kahraman daha büyük bir amaç için her şeyi kaybetmeye hazır değilse o kişi gerçekten bir kahraman mıdır?"
"Ama..." Masanın karşısına uzanıp, Jason' ı bileklerinden tutup yaşama döndürmeyi çok isterdim. Ama yapabilsem bile bunu onun için yapmayacağımı fark ettim.
Seçimleriyle barışıktı. Kendi bencil nedenlerim için onu getirdim. Çünkü onu kaybetmenin acısı ve kederi ile uğraşmak istemiyordum.
"Pekala Jason, yine de seni özledik." Yüzü renkli dumana dönüştü.
"Ben de sizi özledim. Apollo, bana bir iyilik yap. Mithras' ın hizmetkarlarına dikkat edin. Yılana dolanmış aslan, anlamını biliyorsun."
-Ölü ölü hala bunları düşünüyor koca yürekli :(-
"Ben ne? Hayır yok! Jason lütfen bana söyle!"
Jason son bir kez gülümsemeyi başardı. "Ben sadece kafanın içindeki rüyayı adamım. Bilgiye sahipsiniz. Ben sadece yıldızların koruyucusu ile pazarlık yapmanın bir bedeli var diyorum. Bazen bu bedeli ödemeniz gerekir. Bazen bir başkasının yapmasına izin vermelisiniz."
Hiç bir şeyi açıklığa kavuşturmadı. Ancak rüya bana sorular için fazla zaman bırakmadı.
Jason dağıldı, altın balıklı tacolar toza dönüştü. Santa Barbara sahil şeridi eridi ve kanepemde irkilerek uyandım.
Ağlarım ama Rick insan bir diriltir, bir şey yapar. Son kitap bu her şeyi batırmak zorunda değilsin.
Gözümde Jason :
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
